Πολικές αρκούδες «καταλαμβάνουν» εγκαταλελειμμένο σοβιετικό σταθμό στην Αρκτική

Στο απομονωμένο Κολιούτσιν, ένα μικρό νησί στη Θάλασσα Τσούκτσι, έχουν βρει το δικό τους καταφύγιο πολικές αρκούδες. Ο εγκαταλελειμμένος σοβιετικός ερευνητικός σταθμός έχει πολλά άδεια κτίρια, που κάποτε φιλοξενούσαν επιστήμονες και μετρήσεις για το αρκτικό κλίμα. Σήμερα γίνονται καταφύγιο για τα ζώα που ψάχνουν σκιά, ζεστασιά και προστασία από τον άνεμο. Οι εικόνες που κατέγραψε με drone ένας Ρώσος μπλόγκερ δείχνουν αρκούδες να τριγυρίζουν αμέριμνα, να μπαίνουν μέσα στις εγκαταστάσεις και να εξερευνούν χώρους που έχουν μείνει αχρησιμοποίητοι πάνω από τρεις δεκαετίες.

Ένα ιδιαίτερο καταφύγιο άγριας ζωής

Η εγκατάλειψη του σταθμού ήρθε λίγο μετά την πτώση της Σοβιετικής Ένωσης, αφήνοντας πίσω του μια πόλη-φάντασμα. Τώρα όμως, περισσότερες από είκοσι αρκούδες κινούνται ελεύθερα στο νησί. Αν και πρόκειται για ζώα που κατά κανόνα ζουν μόνα, οι πολικές αρκούδες δεν είναι αντικοινωνικές. Όταν δεν ανταγωνίζονται για τροφή ή για ζευγάρωμα, μπορούν να δείξουν μια πιο ευαίσθητη πλευρά. Οι εικόνες με τα ζώα να περιεργάζονται τα κτίρια αποκαλύπτουν αυτή τη διαφορετική τους πτυχή.

Η κοινωνική πλευρά των πολικών αρκούδων

Η κλιματική αλλαγή ωθεί ολοένα και περισσότερες αρκούδες να περνούν μεγαλύτερα διαστήματα στη στεριά. Καθώς οι πάγοι συρρικνώνονται με ανησυχητικούς ρυθμούς, τα ζώα αναζητούν νέους τρόπους να επιβιώσουν, ακόμη και αν αυτό σημαίνει ότι πλησιάζουν επικίνδυνα κοντά σε ανθρώπινους οικισμούς. Σε πολλές περιπτώσεις, οι κάτοικοι των βόρειων περιοχών χρειάζεται να θωρακίσουν τα σπίτια τους με μεταλλικές μπάρες και αιχμηρά εμπόδια, ώστε να κρατήσουν μακριά τους απρόσκλητους επισκέπτες.

Το σιωπηρό μήνυμα της κλιματικής αλλαγής

Η Διεθνής Ένωση για τη Διατήρηση της Φύσης αναγνωρίζει τέσσερις υποπληθυσμούς πολικών αρκούδων που ζουν σε ρωσικά ύδατα, στις Θάλασσες Μπάρεντς, Κάρα, Λάπτεβ και Τσούκτσι. Η εικόνα από την Κολιούτσιν δεν είναι απλώς ένα εντυπωσιακό στιγμιότυπο για τα κοινωνικά δίκτυα αλλά μια προειδοποίηση. Καθώς η Αρκτική αλλάζει με ρυθμούς που ξεπερνούν κάθε πρόβλεψη, οι πολικές αρκούδες αναγκάζονται να αναδιαμορφώσουν τη σχέση τους με τον χώρο, την τροφή και –κατά συνέπεια– με τον άνθρωπο.