Πόσο σημαντικές είναι τελικά οι Πανελλήνιες;
Ένα μικρό χαρτί, ένα μεγάλο άγχος και μια ολόκληρη χώρα που πιστεύει ότι η ζωή κρίνεται σε… τρεις ώρες. Είναι όμως έτσι;
Ο FLASH βγήκε στον δρόμο και έκανε την πιο ελληνική ερώτηση του Ιουνίου: «Πόσο σημαντικές είναι, τελικά, οι Πανελλήνιες;»
Ο Βαγγέλης Μουλαράς παίρνει το μικρόφωνο, πιάνει κουβέντα με περαστικούς και δοκιμάζει να λύσει το εθνικό μας υπαρξιακό: είναι οι Πανελλήνιες η αρχή, το τέλος ή απλώς μια πολύ αγχωτική… στάση ενδιάμεση;
Με χιούμορ, αυτοσαρκασμό και ιστορίες που μοιάζουν βγαλμένες από σχολικό προαύλιο, όσοι δέχτηκαν να σταματήσουν για λίγα λεπτά μπροστά στην κάμερα μάς μίλησαν για:
- Το πώς έζησαν οι ίδιοι τις εξετάσεις – από τα παιδιά που πήγαν «διάβασμα μέχρι λιποθυμίας» μέχρι εκείνους που ακόμα θυμούνται τα SOS πιο καλά κι από τα γενέθλιά τους.
- Το πόσο καλά τα πήγαν στ’ αλήθεια, τώρα που έχουν περάσει τα χρόνια και το άγχος έχει γίνει αστείο για διήγηση σε τραπέζια.
- Σε πόσα μαθήματα εξετάστηκαν πανελλαδικά και πόσες φορές έδωσαν – γιατί στην Ελλάδα δεν έχουμε μόνο δεύτερες ευκαιρίες, έχουμε και… δεύτερες Πανελλήνιες.
- Αν όλο αυτό τελικά τους βοήθησε επαγγελματικά ή αν σήμερα κάνουν κάτι τελείως άσχετο με τη σχολή που πέρασαν, αποδεικνύοντας ότι η ζωή δεν διαβάζει πάντα την ύλη του Υπουργείου.
- Πόσο δίκαιο θεωρούν το σύστημα των εξετάσεων και τι θα άλλαζαν για να γίνει λίγο πιο ανθρώπινο και λίγο λιγότερο «ό,τι γράψεις, δεν ξεγράφεις».
- Πόσο αόρατα μένουν τα παιδιά των ΕΠΑΛ, τα οποία δίνουν κι αυτά Πανελλήνιες, αλλά συχνά αντιμετωπίζονται σαν υποσημείωση σε ένα σύστημα που φτιάχτηκε κυρίως για τα ΓΕΛ.
Το αποτέλεσμα είναι ένα βίντεο όπου η σοβαρή συζήτηση για την εκπαίδευση συναντά την καλύτερη ελληνική παράδοση: να κάνουμε χιούμορ με αυτά που κάποτε μας τρόμαζαν.
Οι περισσότεροι παραδέχονται πως, ναι, οι Πανελλήνιες είναι σημαντικές, αλλά σε καμία περίπτωση δεν είναι όλη η ζωή, όσο κι αν εκείνη την περίοδο μοιάζει σαν να είναι.