Στο The Rip το δίδυμο Damon και Affleck προσπαθεί να φτιάξει το Heat της δεκαετίας του ‘20

Ο  Joe Carnahan, ο  σεναριογράφος και συγγραφέας που έμαθες στο Narc, αποτίει φόρο τιμής στον Michael Mann με ένα cop-thriller για αστυνομικούς με ηθικά διλήμματα. Νύχτα, Μαϊάμι, ζέστη, υγρασία, neon φώτα και ένας σκασμός λεφτά συνθέτουν το σκηνικό της ταινίας που αντλεί από τα κλασικά αστυνομικά νουάρ, αλλά είναι ένα “certified fresh” από πολλούς κριτικούς.

Με περίπου 83–84% στο Rotten Tomatoes, γνωρίζεις ότι θα δεις κάτι καλό που ξεφεύγει από τον μέσο όρο των παραγωγών του Netflix.

Η πραγματική ιστορία

Γιατί; Καταρχάς, το The Rip είναι βασισμένο σε πραγματικά γεγονότα. Στις 29 Ιουνίου 2016, ο αστυνομικός Chris Casiano και η ομάδα του εκτέλεσαν ένα ένταλμα έρευνας ανακαλύπτοντας μία κρύπτη με 20 εκατομμύρια ναρκοδολάρια. Και κάπου εδώ ξεκινάει το πραγματικό θέμα της ταινίας. Οι αστυνομικοί είναι υποχρεωμένοι από το πρωτόκολλο να καταμετρήσουν τα χρήματα, τη στιγμή που το καρτέλ μπορεί να φτάσει ανά πάσα ώρα και στιγμή. Στην πορεία δοκιμάζεται ο επαγγελματισμός τους, η αφοσίωση στο καθήκον και οι σχέσεις μεταξύ τους. 

Ρεαλισμού συνέχεια, μερικοί από τους πραγματικούς αστυνομικούς του Μαϊάμι με τους οποίους μίλησαν οι Damon και Affleck συμμετείχαν στην έρευνα πριν τα γυρίσματα, κάτι που πρόσθεσε βάθος στους χαρακτήρες και στις αντιδράσεις τους. Οι ιστορίες και οι πρακτικές των ανθρώπων που έχουν ζήσει τις πιο σκληρές πλευρές αυτού του επαγγέλματος δίνουν μια αίσθηση βαρύτητας και αυθεντικότητας στην ταινία, κάτι που δύσκολα θα μπορούσε να πετύχει ο Carnahan μόνο γράφοντας.

Η φιλία του Matt Damon με τον Ben Affleck

Η ταινία βασίζεται στη χημεία των πρωταγωνιστών και η επιλογή του Carnahan να βάλει στο παιχνίδι Matt Damon και Ben Affleck είναι εύστοχη. Οι δύο βετεράνοι έχουν δουλέψει μαζί, είναι φίλοι και ξέρουν ο ένας τον άλλο. Καθώς η ταινία αφορά περισσότερο τις σχέσεις των αστυνομικών, Damon και Affleck είναι σε θέση να αποδώσουν την αίσθηση της φιλίας που δοκιμάζεται από τις καταστάσεις. Στο The Rip γίνεται αποτύπωση μιας πορείας δεκαετιών, από τα πρώτα βήματα στην υποκριτική μέχρι σήμερα. Πραγματικά νιώθεις ότι έχουν ζήσει αυτό που παίζουν.  

Η ταινία δεν βασίζεται, όμως, μόνο στον Damon και τον Affleck αλλά δίνει χώρο σε ένα αξιόλογο καστ που περιλαμβάνει Steven Yeun, Teyana Taylor, Sasha Calle και Kyle Chandler. Οι χαρακτήρες που υποδύονται δίνουν στο The Rip περισσότερο ενδιαφέρον που δεν θα υπήρχε αν ήταν απλώς ένα δίδυμο πρωταγωνιστών. Εδώ είναι που θυμίζει πολύ το The Heat (με το οποίο αναπόφευκτα γίνονται συγκρίσεις) με τις παράλληλες προσωπικές ιστορίες των πρωταγωνιστών. Ο Carnahan και ο μοντέρ Kevin Hale σε κρατούν σε διαρκή εγρήγορση, συνθέτοντας κομμάτι κομμάτι το παζλ των πληροφοριών, καθώς εναλλάσσουν σκηνές από διαφορετικές ανακρίσεις, επιχειρήσεις κλπ.

Twist που σε κρατούν καθηλωμένο

Και επειδή τα twist είναι της μοδός όπως απέδειξε περίτρανα το His & Hers, έτσι και εδώ έχουμε τεχνικές αφήγησης που δεν αποκαλύπτουν ποιος είναι «καθαρός» και ποιος όχι, ποιος θα προδώσει και με ποιον τρόπο. Στο The Rip δεν υπάρχει άσπρο ή μαύρο, αλλά μόνο γκρι – και αυτό είναι από μόνο του μια διαφορά με το The Heat. Η καχυποψία μεταφέρεται από τον ένα χαρακτήρα στον άλλο, με μαεστρία ανάλογη του Εγκλήματος στο Οριάν Εξπρές.  Αν υπάρχει κάποιος λόγος που σε κρατάει, ακόμα και όταν η δράση ατονεί, είναι γιατί κάθε twist είναι δικαιολογημένο και απόλυτα συσχετισμένο με το βασικό δίλημμα στην ταινία: να βάλω το χέρι στο μέλι ή όχι;

Σίγουρα το The Rip έχει και τις ατέλειές του. Η «βαλίτσα» με τα χρήματα, η διαφθορά και η προδοσία είναι γνώριμα μοτίβα που έχεις δει στα περισσότερα νεονουάρ. Πολλές σκηνές είναι δύσκολες στην παρακολούθηση, ο ρυθμός κάποιες φορές είναι τόσο γρήγορος που «χάνεις» σημαντικά σημεία από την πλοκή. Και ίσως ο Carnahan το έχει παρακάνει με τα σκοτεινά πλάνα.

Σκέψου όμως ότι κάποιοι θα δουν το The Rip ακριβώς για αυτά τα «μειονεκτήματα»,  ενώ ο ρεαλισμός, το καλοδουλεμένο σενάριο και η ατμόσφαιρα είναι απλά σε άλλο level. Αν ψάχνεις μια δυνατή κυκλοφορία χωρίς φανφάρες, η ταινία αυτή σίγουρα αξίζει τον χρόνο σου.