Sylvia Gabriel: «Η Γωγώ ήταν χαρούμενη που ξεπέρασα εγώ τον καρκίνο, ενώ εκείνη ήταν πολύ άρρωστη»

Η Sylvia Gabriel, η φωτογράφος και στενή φίλη της Γωγώς Μαστροκώστα που τράβηξε τις φωτογραφίες από τον γάμο της με τον Τραϊανό Δέλλα ξέσπασε σε λυγμούς για την απώλειά της στο «Buongiorno» καθώς θυμήθηκε όλα όσα συνέβησαν 16 χρόνια πριν, ενώ μοιράστηκε και άγνωστες στιγμές που έζησε μαζί με το ζευγάρι.

«Εκείνη η μέρα ήταν από τις πιο σημαντικές στιγμές στην καριέρα μου και δεν πίστευα ποτέ πως αυτές τις χαρούμενες εικόνες θα τις χρησιμοποιούσαν όταν θα έφευγε η Γωγώ από τη ζωή. Τότε που έγινε ο γάμος, η Γωγώ ήταν ήδη νικήτρια. Είχε νικήσει τη μάχη, ήταν χαρούμενη, η ενέργεια του γάμου ήταν μοναδική. Δεν τους ήξερα. Η Γωγώ είχε έρθει στο στούντιό μου, άνοιξε το book μου, είδε δύο σελίδες, το έκλεισε και είπε εσύ θα κάνεις τον γάμο μου! Υπήρχε μόνο χαρά και συγκίνηση τότε. Μετά έγινε φίλη μου η Γωγώ.

Ήταν άγγελος. Προσπαθούσε να με βοηθήσει και με την καριέρα μου και στην προσωπική μου ζωή, με συμβουλές, με γνώριζε σε κόσμο που ήξερε. Ο περισσότερος κόσμος τη γνωρίζει ως μια γυναίκα πανέμορφη, με φοβερό εκτόπισμα, με δύναμη με αυτοπεποίθηση, αλλά εγώ τη θυμάμαι για τη ζεστασιά της ψυχής της. Την ώρα του γάμου της, όταν ετοιμαζόταν νύφη, είχε απλές γυναίκες δίπλα της με τις οποίες είχε περάσει δύσκολες στιγμές μαζί όταν έκαναν χημειοθεραπείες. 

Πονάω τόσο πολύ και για τον Τραϊανό και για τη Βικτώρια και για τη μαμά της, μια απίστευτη γυναίκα που δεν την άφησε ούτε λεπτό. Κλαίω από τότε που το έμαθα. Μου έστειλαν μήνυμα ότι έφυγε η Γωγώ και δεν έχω σταματήσει να κλαίω. Την είχα κάθε μέρα στις προσευχές μου γιατί κι εγώ έχω περάσει καρκίνο. Ήμουν απλά τυχερή γιατί διαγνώστηκα πολύ νωρίς και δεν έκανα ούτε χημειοθεραπείες παρόλο που είχα πολύ άσχημο καρκίνο στα πνευμόνια.

«Ο Τραϊανός είναι η επιτομή του άντρα»

Την τελευταία φορά που πήγα να τη δω όταν ήμουν στην Ελλάδα, γιατί δεν έβλεπε πολύ κόσμο, ο Τραϊανός την προστάτευε τόσο πολύ για να μην εκτίθεται σε μικρόβια, ήταν πολύ άρρωστη. Και είχε μόνο καλά να πει για μένα, ότι εσύ το ξεπέρασες, μπράβο. Ήταν τόσο χαρούμενη για μένα που το ξεπέρασα, ενώ αυτή ήταν άρρωστη. Αυτό το κορίτσι ήταν ένας άγγελος, το λέω και ανατριχιάζω.

Ο Τραϊανός είναι για μένα η επιτομή του άντρα. Είναι ο άντρας που όλες οι γυναίκες θα θέλαμε να είχαμε δίπλα μας. Είναι ένας άντρας δυνατός που την προστάτευε, που τη λάτρευε, που ήταν εκεί δίπλα της, που δεν λύγισε ποτέ, δεν κουράστηκε ποτέ, που έχει αξιοπρέπεια, που είναι ταπεινός και είναι και κούκλος. Μέσα στην ατυχία είχε την τύχη να έχει έναν υπέροχο άντρα και αυτός μια υπέροχη γυναίκα.

Πιστεύω πως όλη η Ελλάδα κλαίει γιατί  αυτά τα δύο παιδιά είναι ένα σύμβολο. Σε μια εποχή που όλα διαλύονται, όλα είναι αναλώσιμα, όλα είναι προσωρινά, αυτοί ήταν εκεί μέχρι το τέλος ενωμένοι, δεμένοι και αγαπημένοι. Ελπίδα ότι υπάρχει ακόμα αυτό».