Αυτά τα χριστουγεννιάτικα τραγούδια κουβαλούν ιστορίες και μυστικά που ίσως δεν ήξερες
Τα χριστουγεννιάτικα τραγούδια έχουν τη δική τους ιστορία και το μήνυμά τους είναι κάποιες φορές βαθύτερο από το δεδομένο.
Τα Χριστούγεννα είναι μία από τις πιο αγαπημένες γιορτές του χρόνου και τα τραγούδια που τα συνοδεύουν προσφέρουν μια αίσθηση μαγείας και ζεστασιάς.
Η λίστα είναι ατέλειωτη, σε κάθε γλώσσα, ύφος και στυλ. Είτε είναι εκκλησιαστικά, θρησκευτικά, ροκ, ποπ, μπαλάντες, δημιουργούν μια νοσταλγία και οι ιστορίες των πρωταγωνιστών τους μας μεταφέρουν το νόημα των γιορτών που δεν είναι άλλο από την αγάπη.
Κάποια όμως ξεχωρίζουν και έχουν περάσει στο παγκόσμιο μουσικό ρεπερτόριο διαμορφώνοντας την εορταστική περίοδο. Οι ιστορίες τους όμως είναι πιο βαθιές και μεταφέρουν νοήματα και μηνύματα βαθύτερα από ένα απλό χιτ των ημερών.
Frosty the Snowman
Το «Frosty the Snowman» είναι ένα χαρούμενο και παιχνιδιάρικο χριστουγεννιάτικο τραγούδι που αφηγείται την ιστορία ενός χιονάνθρωπου ο οποίος παίρνει ζωή χάρη σε ένα μαγικό καπέλο.
Δημιουργήθηκε το 1950 από τους Walter E. Rollins και Steve Nelson και γνώρισε μεγάλη επιτυχία, ιδιαίτερα στις Ηνωμένες Πολιτείες. Ο Frosty παρουσιάζεται ως ένας καλοσυνάτος και γεμάτος ενέργεια χαρακτήρας, με «ζεστή ψυχή» και ευχάριστη προσωπικότητα, που σκορπά χαρά στα παιδιά γύρω του.
Το τραγούδι έχει γίνει διαχρονικό σύμβολο των Χριστουγέννων, καθώς αποπνέει αθωότητα, παιδική φαντασία και εορταστικό πνεύμα. Με την απλή μελωδία και τον αισιόδοξο χαρακτήρα του, έχει διασκευαστεί και ερμηνευτεί από πολλούς καλλιτέχνες, ενώ έχει παρουσιαστεί και σε ταινίες και τηλεοπτικά κινούμενα σχέδια, ενισχύοντας τη δημοτικότητά του μέσα στα χρόνια.
Άγια Νύχτα
Αντίστοιχα, το «Άγια Νύχτα» είναι ένα από τα πιο αγαπημένα και συγκινητικά Χριστουγεννιάτικα τραγούδια, γεμάτο από θρησκευτική και συναισθηματική φόρτιση. Το τραγούδι μιλά για τη γέννηση του Χριστού και έχει ερμηνευτεί από αμέτρητους καλλιτέχνες παγκοσμίως, δημιουργώντας μία αίσθηση γαλήνης και σεβασμού.
Η «Άγια Νύχτα» είναι ίσως το πιο γνωστό χριστουγεννιάτικο τραγούδι σ' όλο τον κόσμο. Στιχουργός ο Γιόζεφ Μορ και συνθέτης ο Φραντς Γκρούμπερ, ενώ εψάλη για πρώτη φορά τα Χριστούγεννα του 1818 στην εκκλησία του Αγίου Νικολάου στο μικρό χωριό Όμπερντορφ της Αυστρίας. Κατά καιρούς, η πατρότητα του τραγουδιού έχει αποδοθεί και στον Μότσαρτ, στον Χάιντν ή στον Μπετόβεν ωστόσο πρόκειται για αναληθή πληροφορία.
Στις 24 Δεκεμβρίου του 1818, ο Μορ ζήτησε από τον Γκρούμπερ να συνθέσει μία μελωδία για να συνοδεύσει το τραγούδι που είχε γράψει πριν από δυο έτη. Κατά την παράδοση, ο Γκρούμπερ το παρουσίασε στον ιερέα της εκκλησίας ο οποίος το ενέκρινε ωστόσο λόγω βλάβης του εκκλησιαστικού οργάνου έπρεπε να παιχτεί αποκλειστικά στην κιθάρα.
Σύμφωνα με μία άλλη εκδοχή, η Άγια Νύχτα τραγουδήθηκε τα μεσάνυχτα εκείνων των Χριστουγέννων και μετά ξεχάστηκε. Το 1825 ένα επισκευαστής εκκλησιαστικών οργάνων ανακάλυψε την παρτιτούρα και «ξαναζωντάνεψε» το τραγούδι. Σήμερα, υπολογίζεται πως έχει μεταφραστεί σε περισσότερες από 300 γλώσσες.
Ρούντολφ το ελαφάκι
Ποιος δεν έχει σιγοτραγουδήσει έστω και μια φορά το «Ρούντολφ το Ελαφάκι»; Πρόκειται για την ιστορία του διαφορετικού αλλά και πιο αγαπημένου τάρανδου του Άι Βασίλη. Ο Ρούντολφ είναι ξεχωριστός και ήρωας της ιστορίας λόγω της φωτεινής του μύτης που τον βοηθά να καθοδηγεί το έλκηθρο μέσα στην ομίχλη.
Το τραγούδι είναι γεμάτο ζεστασιά και αισιοδοξία, υπενθυμίζοντας τη σημασία της διαφορετικότητας και της συνεισφοράς.
Η ιστορία του ξεκινάει το 1939 όπου ο δημιουργός του, ο βιβλιοπώλης Ρόμπερτ Λ. Μέι ένας βιβλιοπώλης έλαβε μια ανάθεση από την εταιρεία Montgomery Ward με έδρα το Σικάγο. Του ζητήθηκε να γράψει μια παιδική χριστουγεννιάτικη ιστορία με τον ίδιο να τοποθετεί ως πρωταγωνιστή του έναν τάρανδο διότι ήταν το αγαπημένο ζώο της κόρης του. Αρχικά σκέφτηκε να τον ονομάσει Ρόλο ή Ρέτζιναλντ. Τελικά κατέληξε στο Ρούντολφ.
Η ιστορία κυκλοφόρησε αρχικά ως τετράστιχο ποίημα. Ο ίδιος το εμπνεύστηκα από τα παιδικά του βιώματα καθώς, όπως έλεγε, ταυτιζόταν με τον Ρούντολφ αφού τα παιδιά του φέρονταν με τον ίδιο τρόπο.
Έτσι λοιπόν, ενώ ο Μέι κοίταζε έξω από το παράθυρο του γραφείου του στο κέντρο του Σικάγο, μια πυκνή ομίχλη από τη λίμνη Μίσιγκαν του εμπόδισε την θέα. «Ξαφνικά απέκτησα έμπνευση!», θυμήθηκε. «Μια μύτη! Μια έντονα κόκκινη μύτη που θα έλαμπε μέσα από την ομίχλη σαν προβολέας».
Ο Ρούντολφ είναι ένας νεαρός τάρανδος με μια φωτεινή κόκκινη μύτη, γι’ αυτό και χλευάζεται από τους άλλους. Την παραμονή των Χριστουγέννων, όμως, όταν η κακοκαιρία δυσκολεύει το ταξίδι του Άγιου Βασίλη, η μύτη του αποδεικνύεται πολύτιμη. Ο Ρούντολφ οδηγεί το έλκηθρο και κερδίζει τελικά την αποδοχή όλων.
Jingle Bells
Tο "Jingle Bells" και η πρωτότυπή του ονομασία «One Horse Open Sleigh», είναι ένα από τα πιο γνωστά αμερικανικά χριστουγεννιάτικα τραγούδια στον κόσμο.
Γράφτηκε από τον Τζέιμς Λορντ Πιερπόντ το φθινόπωρο του 1857. Ο θρύλος θέλει ότι αρχικά γράφτηκε για να τραγουδηθεί σε μια χριστουγεννιάτικη συναυλία από ένα κατηχητικό σχολείο ωστόσο, οι ιστορικοί το αμφισβητούν αυτό, δηλώνοντας ότι ήταν πάρα πολύ κοσμικό και δεν άρμοζε για την περίσταση.
Αν και προοριζόταν αρχικά για την Ημέρα των Ευχαριστιών, συσχετίστηκε με τη χριστουγεννιάτικη εορταστική περίοδο, αρκετές δεκαετίες μετά την σύνθεσή του.
We Wish You a Merry Christmas
Το «We Wish You a Merry Christmas» είναι παραδοσιακό αγγλικό χριστουγεννιάτικο τραγούδι. Η σήμερα διάσημη εκδοχή του προέρχεται από τη νοτιοδυτική Αγγλία, αλλά ήδη προτού εμφανισθεί αυτή, το τραγούδι λεγόταν τον 19ο αιώνα από mummers, δηλαδή παιδιά που γύριζαν τραγουδώντας από πόρτα σε πόρτα για να ζητήσουν δώρα, σε παραλλαγές της σημερινής γνωστής μουσικής και με διάφορους στίχους. Εξαιτίας αυτού και του ευχετηριακού περιεχομένου του μπορεί να καταταχθεί (και κατατάσσεται) στα κάλαντα.
Ο συνθέτης, διευθυντής ορχήστρας και οργανοπαίκτης Άρθουρ Σ. Γουόρελ (Arthur Sydney Warrell, 1883-1939) από το Μπρίστολ ευθύνεται για τη δημοφιλία του τραγουδιού. Ο Γουόρελ, λέκτορας στο Πανεπιστήμιο του Μπρίστολ από το 1909, προσάρμοσε τη μουσική για τη δική του πανεπιστημιακή χορωδία «Madrigal Singers» σε μια περίτεχνη δομή τεσσάρων μερών. Την εκτέλεσαν σε συναυλία[3] στις 6 Δεκεμβρίου 1935 και τη δημοσίευσαν υπό τον τίτλο «A Merry Christmas: West Country traditional song» το ίδιο έτος.[4]
Η εκδοχή του Γουόρελ έχει την αξιοσημείωτη διαφορά με τη σύγχρονη ότι χρησιμοποιεί στον πρώτο στίχο το «I» αντί του «we»: «I wish you a Merry Christmas». Αργότερα αναδημοσιεύθηκε στη συλλογή Carols for Choirs (= «Κάλαντα για χορωδίες», 1961) και από τότε παραμένει ένα από τα περισσότερο ερμηνευόμενα τραγούδια των Χριστουγέννων.
Οι σημερινοί συνηθισμένοι στίχοι αρχίζουν με την εξής στροφή:
We wish you a merry Christmas
We wish you a merry Christmas
We wish you a merry Christmas and a happy new year
Good tidings we bring to you and your kin
We wish you a merry Christmas and a happy new year
Σε ελληνική μετάφραση:
Σας ευχόμαστε χαρούμενα Χριστούγεννα
Σας ευχόμαστε χαρούμενα Χριστούγεννα
Σας ευχόμαστε χαρούμενα Χριστούγεννα και ευτυχές το νέο έτος
Καλά μαντάτα φέρνουμε σε σας και στους δικούς σας
Σας ευχόμαστε χαρούμενα Χριστούγεννα και ευτυχές το νέο έτος.
Carol of the Bells
Τα «Κάλαντα των Καμπάνων» είναι ένα ιδιαίτερα γνωστό χριστουγεννιάτικο τραγούδι, βασισμένο στο ουκρανικό παραδοσιακό τραγούδι «Shchedryk», το οποίο τραγουδιόταν για τον εορτασμό της Πρωτοχρονιάς.
Τη μουσική συνέθεσε και διασκεύασε ο Ουκρανός συνθέτης Mykola Leontovych στις αρχές του 20ού αιώνα (μεταξύ 1901 και 1919). Οι αγγλικοί στίχοι προστέθηκαν αργότερα, το 1936, από τον Αμερικανό συνθέτη ουκρανικής καταγωγής Peter Wilhousky και αναφέρονται στο χαρμόσυνο μήνυμα των Χριστουγέννων.
Η μουσική βασίζεται σε ένα επαναλαμβανόμενο τετράσημο οστινάτο και χαρακτηρίζεται από μετρική αστάθεια, με τη χρήση ημιόλων, δημιουργώντας την αίσθηση εναλλαγής ρυθμών στον ακροατή.
Το έργο έχει διασκευαστεί σε πολλά διαφορετικά μουσικά είδη, όπως κλασική, τζαζ, ροκ, heavy metal, κάντρι, ποπ και τραπ μουσική, γεγονός που δείχνει τη διαχρονικότητα και την ευρεία απήχησή του. Επιπλέον, έχει χρησιμοποιηθεί συχνά σε ταινίες και τηλεοπτικές εκπομπές με χριστουγεννιάτικο θέμα.