Το υπουργείο Παιδείας απαντά για το κλείσιμο των μειονοτικών σχολείων στη Θράκη: «Καμία στοχοποίηση»

Στοιχεία για τα μειονοτικά σχολεία που έχουν διακόψει τη λειτουργία τους έδωσε τη δημοσιότητα η Περιφερειακή Διεύθυνση Πρωτοβάθμιας και Δευτεροβάθμιας Εκπαίδευσης Ανατολικής Μακεδονίας και Θράκης.

Η ανακοίνωση εκδόθηκε στον απόηχο των «βολών» της Άγκυρας, η οποία υποστήριξε ότι το κλείσιμο μειονοτικών σχολείων παραβιάζει τις προβλέψεις της Συνθήκης της Λωζάννης.

Με βάση τα στοιχεία που παρουσίασε το υπουργείο Παιδείας, ο αριθμός των μειονοτικών σχολείων που έχουν αναστείλει τη λειτουργία τους είναι σημαντικά μικρότερος σε σύγκριση με τον αριθμό των δημόσιων σχολικών μονάδων που έχουν επίσης κλείσει.

Ολόκληρη η ανακοίνωση-απάντηση του υπουργείου Παιδείας

«Τα μειονοτικά σχολεία που ανέστειλαν τη λειτουργία τους είναι υποπολλαπλάσια των αντίστοιχων δημοσίων και συγκεκριμένα:

Στο νομό Έβρου 1 Μειονοτικό έναντι 10 Δημοσίων.

Στο νομό Ροδόπης 5 Μειονοτικά έναντι 11 Δημοσίων.

Στο νομό Ξάνθης 2 Μειονοτικά έναντι 10 Δημοσίων.

Σε επίπεδο Περιφερειακής Διεύθυνσης 8 Μειονοτικά έναντι 39 Δημοσίων.

Από την ανωτέρω παράθεση των αριθμητικών στοιχείων είναι φανερό, αφενός, ότι καμία στοχοποίηση των Μειονοτικών σχολείων δεν υπάρχει αλλά ακολουθούν και αυτά τη συρρίκνωση που παρατηρείται σε όλη τη χώρα ως συνέπεια του δημογραφικού προβλήματος που ταλανίζει ολόκληρη την Ευρωπαϊκή ήπειρο με μεγαλύτερη ένταση τα τελευταία χρόνια. Aφ’ ετέρου υπάρχει και στους γονείς των μειονοτικών μαθητών η ελεύθερη επιλογή της σχολικής κοινότητας στην οποία θα φοιτήσουν τα παιδιά τους. Ως εκ τούτου είναι δεδομένο ότι ο σχολικός χάρτης αλλάζει ακολουθώντας την νέα τάση για φοίτηση σε πολυθεσία πολυδύναμα σχολεία όπου οι μαθητές έχουν την ευκαιρία της πλήρους αξιοποίησης των νέων προγραμμάτων σπουδών, μεγαλύτερης κοινωνικοποίησης, ομαδοσυνεργατικής μάθησης, εγγύτητας σε εξειδικευμένους φορείς εκπαίδευσης, φοίτησης σε ιδιαίτερες εκπαιδευτικές μονάδες όπως ειδικά και διαπολιτισμικά δημοτικά και εν γένει φοίτησης σε περιοχές όπου παρέχονται περισσότερες ευκαιρίες για εκπαίδευση και εν γένει τελικά σφαιρική μόρφωση.

Πρέπει, επίσης, να σημειωθεί ότι υφίσταται πράγματι ιδιαίτερα ευνοϊκή μεταχείριση των μειονοτικών σχολείων καθώς το όριο αριθμού μαθητών για την αναστολή λειτουργίας ενός μειονοτικού δημοτικού σχολείου είναι πολύ χαμηλότερο από το αντίστοιχο όριο για τα δημόσια δημοτικά σχολεία. Συγκεκριμένα για τα δημόσια δημοτικά είναι 15 μαθητές ενώ για τα μειονοτικά δημοτικά είναι 9. Επιπλέον να σημειωθεί ότι στα μειονοτικά δημοτικά αντιστοιχούν δύο (2) εκπαιδευτικοί για εννέα (9) μαθητές ενώ στα δημόσια δημοτικά σχολεία ένας (1) για δεκαπέντε (15) μαθητές. Άλλωστε, όλα τα μειονοτικά σχολεία που ανέστειλαν τη λειτουργία τους φέτος ήταν διθέσια και με αριθμό φοιτούντων κάτω του ελάχιστου νομίμου αριθμού 9 μαθητών.

Ταυτόχρονα, υπογραμμίζεται ότι η μείωση του αριθμού σχολείων και του αριθμού μαθητών των μειονοτικών σχολείων στην Θράκη οφείλεται στο κοινό ευρωπαϊκό δημογραφικό πρόβλημα. Αντιθέτως η σχεδόν πλήρης εξαφάνιση του Ελληνισμού της Κωνσταντινούπολης οφείλεται, όχι σε δημογραφικές τάσεις, αλλά στις μεθοδευμένες κρατικές πολιτικές εκδιώξεων των περασμένων δεκαετιών και στον τομέα αυτό η πραγματικότητα των αριθμών είναι αμείλικτη. Η χώρα μας τηρεί απαρέγκλιτα και με συνέπεια τις δεσμεύσεις της, όπως αυτές απορρέουν από τη Συνθήκη της Λωζάνης, στον τομέα της εκπαίδευσης, ο οποίος ουδόλως αποτελεί πεδίο πολιτικής εργαλειοποίησης από όψιμα ενδιαφερόμενους τρίτους. Σε κάθε περίπτωση το Τουρκικό Υπουργείο Εξωτερικών δεν διαθέτει ούτε τυπικά ούτε ουσιαστικά τη νομιμοποίηση να τοποθετείται ως προς τη λειτουργία των μειονοτικών σχολείων στην Ελλάδα. Σύμφωνα με τη Συνθήκη της Λωζάνης η μειονότητα είναι θρησκευτική και όχι εθνική.

Η Ελλάδα όχι μόνο τήρησε και τηρεί τις παραπάνω αναφερόμενες πρόνοιες αλλά κάνει και πολύ περισσότερα από όσα προβλέπονται για τα μειονοτικά σχολεία. Πληρώνει τη μισθοδοσία των εκπαιδευτικών τόσο του ελληνόγλωσσου όσο και του μειονοτικού προγράμματος, καλύπτει όλα τα λειτουργικά έξοδα των σχολείων (ηλεκτρικό ρεύμα, νερό, τηλέφωνο, γραφική ύλη, συντήρηση εξοπλισμού κ.λ.π.) πληρώνει εξολοκλήρου τη δαπάνη μεταφοράς των μαθητών και τις αμοιβές των καθαριστών/τριών, μεριμνά για τον εξοπλισμό ηλεκτρονικό και εποπτικό καθώς και τη συντήρηση των εγκαταστάσεων. Αντίθετα το Τουρκικό κράτος δίνει στα μειονοτικά σχολεία της Κωνσταντινούπολης και Ίμβρου «μπάλες και αθλητικό υλικό» όπως δήλωσε ο Τούρκος υφυπουργός Παιδείας σε επίσκεψη του στην Ξάνθη ενώ όλες τις δαπάνες τις καλύπτει η ίδια η ολιγάριθμη μειονότητα.

Αναφορικά με τις εγγραφές μαθητών που δεν εγκρίθηκαν στο 1ο Μειονοτικό Σχολείο Ξάνθης πρέπει να επισημάνουμε ότι η ανακοίνωση του Τουρκικού Υπουργείου Εξωτερικών δεν ανέφερε ότι τα υποβληθέντα στο σχολείο δικαιολογητικά πρώτης εγγραφής ήταν παράνομα (όπως διαπιστώθηκε από έλεγχο που έγινε από τα αρμόδια όργανα κάτι που αναγνώρισαν και οι γονείς που τα κατέθεσαν.

Πάντως στην ανακοίνωση του Τουρκικού Υπουργείου Εξωτερικών δεν υπάρχει καμία αναφορά στην επαναλειτουργία του Μειονοτικού Σχολείου Κέχρου όταν συμπληρώθηκε ο απαιτούμενος αριθμός μαθητών καθώς υποβλήθηκαν αιτήματα εγγραφής (νόμιμα όπως προέκυψε από το σχετικό έλεγχο). Θυμίζουμε τις σχετικές ανακοινώσεις (και επερώτηση στη Βουλή από τον βουλευτή Ξάνθης κ. Χουσεΐν Ζεϊμπέκ) την προηγούμενη χρονιά για το Μειονοτικό Σχολείο Παλαιού Ζυγού το οποίο δεν επαναλειτούργησε επειδή μετά τον έλεγχο των υποβληθέντων δικαιολογητικών εγγραφής διαπιστώθηκε ότι ήταν παράνομα. Είναι απολύτως καταδικαστέα οποιαδήποτε μεθόδευση για την επαναλειτουργία μειονοτικών σχολείων μέσω της υποβολής αιτήσεων με ψευδή δικαιολογητικά ή -πολύ χειρότερα- η εργαλειοποίηση μικρών παιδιών ως πιόνια που μετακινούνται αναλόγως των αποφάσεων εξωθεσμικών κέντρων.

Για το Υπουργείο Παιδείας, Θρησκευμάτων και Αθλητισμού το πρώτο και μόνο κριτήριο είναι το συμφέρον των μαθητών και τίποτα άλλο.»