Τζώνη Καλημέρης: «Όταν νόσησα από καρκίνο, δεν φοβήθηκα για τη ζωή μου»
Το στέλεχος της τηλεοπτικής μας βιομηχανίας μίλησε για τη μάχη που έδωσε για την υγεία του και το ότι το πάλεψε δίχως ψυχολογική υποστήριξη!
Ο Τζώνη Καλημέρης ήταν καλεσμένος στο “Πρωινό” και μίλησε για το πώς διαχειρίστηκε μια από τις πλέον δύσκολες καταστάσεις που μπορεί να αντιμετωπίσει ένας άνθρωπος στη ζωή του. «Όταν νόσησα από καρκίνο, δεν χρειάστηκα ψυχολογική βοήθεια. Όταν έγινε η διάγνωση, μου πρότεινε η γιατρός να πάω σε ψυχολόγο για υποστήριξη, αλλά δεν πήγα. Και στην Αμερική που πήγα για να κάνω τις θεραπείες και τις ακτινοβολίες, μου είπαν το ίδιο, αλλά δεν θεώρησα ποτέ ότι χρειάζεται να πάω σε ομάδα υποστήριξης.
Δεν φοβήθηκα για τη ζωή μου. Κόντυνα λίγο από πλευράς αυτοπεποίθησης, αλλά ήξερα ότι δεν είναι μεταστατικός και ότι αυτό που θα κάνω εκεί θα βοηθήσει ώστε να παραμείνει ο καρκίνος σε ύφεση. Εκεί έχασα λίγο ύψος, μεταφορικά. Τότε πήρα 10 κιλά σε 4 μήνες, γιατί μου είπαν να μην αδυνατίσω και θα “θέρισα” όλα».
«Δεν είμαι ιδιαίτερα θρήσκος, αλλά πιστεύω»
«Είμαι της άποψης του ό,τι είναι να γίνει, θα γίνει. Από τη στιγμή που είναι εκτός του ελέγχου μου και δεν μπορώ να κάνω κάτι γι' αυτό, δεν μπορώ ούτε να στεναχωρηθώ ούτε να στραφώ στον Θεό και να πω ότι είδα τη ζωή αλλιώς και άλλαξα τον τρόπο που αντιμετωπίζω τα πράγματα. Πάντα μένω ψύχραιμος. Η οικογένεια και τα παιδιά μου είναι το καταφύγιό μου. Δεν είμαι ιδιαίτερα θρήσκος, με την έννοια ότι δεν πηγαίνω στην εκκλησία, πιστεύω όμως στον Θεό. Στη διαδικασία έχω μερικές ενστάσεις».
«Πήγα στον ψυχολόγο για τα παιδιά»
«Η πιο δύσκολη περίοδος για εμένα ήταν όταν χώρισα με την προηγούμενη σύζυγό μου. Πήγα σε ψυχολόγο κυρίως λόγω των παιδιών. Ήταν μία ας το πούμε κοινή απόφαση, αλλά η διαχείριση των παιδιών ήταν ένα θέμα. Γιατί όταν χωρίζεις μετά από 15 χρόνια, αλλάζει όλη σου η ζωή.
Ήταν πολύ μικρός ο γιος μου, ήταν 2 ετών. Οπότε δεν έχει αναμνήσεις από τη μητέρα του και εμένα μαζί, ενώ με τους δύο μεγαλύτερους έχουμε πολλές κοινές μνήμες. Πήγα κυρίως για τα παιδιά, αλλά νομίζω ότι με βοήθησε και εμένα. Αλλά μετά από 15 συνεδρίες με… απέλυσε η ψυχολόγος μου, μου είπε “δεν χρειάζεται να έρθεις”. Μου είπε ότι ιατρικά δεν είχα κάποιο θέμα».
