Αγροτικά παραμύθια με μπλε πράσινους και κόκκινους κόκκους
Σχεδόν κανείς δεν τολμά να πει την αλήθεια στα χαϊδεμένα παιδιά της αγροτιάς που για άλλη μια φορά βγαίνει στους δρόμους όταν δεν έχει δουλειά.
Δυστυχώς αυτή η χώρα δεν λέει να μάθει ούτε από τα λάθη ούτε από τα πάθη της. Και αναφέρομαι στο αγροτικό ζήτημα που για άλλη μια χρονιά επιστρέφει και για άλλη μια φορά τα τηλεοπτικά παράθυρα και τα κόμματα μας ξαναθυμίζουν το δίκιο του ...αγρότη.
Και να τα χάδια και να οι σιωπές, οι ένοχες σιωπές θα έλεγα όλων. Σχεδόν κανείς δεν τολμά να πει την αλήθεια στα χαϊδεμένα παιδιά της αγροτιάς που για άλλη μια φορά βγαίνει στους δρόμους όταν δεν έχει δουλειά. Η μάλλον δεν βγαίνει στους δρόμους, αλλά κλείνει τους δρόμους. Γιατί; Γιατί απλά μπορεί καθώς η Πολιτεία, το κράτος, η κυβέρνηση, δεν τολμά για άλλη μια φορά να εφαρμόσει το Νόμο. Ξέρω ότι κάποιοι πάλι θα θυμώσουν γιατί οι... αστοί τρομάξανε.
Αλλά ας γίνω συγκεκριμένος με στοιχεία. Και επειδή μεταξύ των πολλών μειονεκτημάτων έχω και αυτό του διαβάσματος, στα χέρια μου δώρο εορτών (ευχαριστώ Δανάη) έπεσε ένα πολύ ενδιαφέρον βιβλίο του πρέσβη μας Βασίλη Κασκαρέλη: Η Ελληνική Τέλεια καταιγίδα (εκδόσεις Μεταίχμιο).
Σε αυτό μεταξύ άλλων υπάρχει και ένα ενδιαφέρον κεφάλαιο για τις αγροτικές επιδοτήσεις. Αναφέρει εκεί ένα τραγελαφικό περιστατικό με τον Υπουργό Ανάπτυξης Σωτήρη Χατζηγάκη (επί Κ. Καραμανλή).
Αναφέρει λοιπόν ο πρέσβης: Ένα βράδυ καλώ τον Υπουργό σε ένα εστιατόριο, προκειμένου να τον ενημερώσω με ηρεμία για ανοικτά ζητήματα που θα θέσει η επιτροπή (σσ κομισιόν) στο τραπέζι. Με ειδοποιεί ότι θα έρθει με δυο συμβούλους του. Τελικά εμφανίστηκε με δυο νεαρές δεσποινίδες. Η μια ανηψιά του χωρίς καμία απολύτως εμπειρία, «για να μαθαίνει» και η δεύτερη με «πλούσια εμπειρία» στα ευρωπαϊκά, που τελικά αποδείχθηκε ότι επρόκειτο απλώς για μια πεντάμηνη πρακτική άσκηση!
Επειδή ο πρέσβης τα είχε ξαναδεί και στο παρελθόν, όπως αναφέρει, «φάγαμε ήσυχα με κοινωνική συζήτηση!». Την επομένη ο Υπουργός ισχυρίζεται ότι οι κυβερνητικές προτάσεις για τη χρηματοδότηση των αγροτών θα ήταν σύννομες με την κοινοτική νομοθεσία. Αποτέλεσμα η Επιτροπή επέβαλε στην Ελλάδα πρόστιμο 425 εκατομμυρίων ευρώ για παράνομες κρατικές ενισχύσεις! Σε αυτά στη συνέχεια προστέθηκαν οι ημέρες Κοντού 108 εκατομμύρια και των Κοσκινά - Μωραΐτη (ΝΔ-ΠΑΣΟΚ) άλλα 284 εκατομμύρια ευρώ για...προσέλκυση ψηφοφόρων. Σύνολο της λυπητερής κρατηθείτε 3 δις εν μέσω μνημονίων το 2017!
Και για να μην νομίζετε ότι επί ΣΥΡΙΖΑ άλλαξε κάτι. Ο Υπουργός τότε Βαγγέλης Αποστόλου έλεγε ότι οι ανακτήσεις δεν θα γίνουν όσο ο ΣΥΡΙΖΑ είναι κυβέρνηση.
Ο πρέσβης δε στη συνέχεια γίνεται ακόμη πιο αποκαλυπτικός για το πολιτικό σύστημα λέγοντας: Επί δεκαετίες με εμπλοκή αγροτικών συνεταιρισμών αγρότες και παραγωγοί βαμβακιού και εκτάσεων με ελαιόδενδρα εισέπρατταν παράνομα επιδοτήσεις από τον ΟΠΕΚΕΠΕ, δηλαδή χρήματα μέσω ευρωπαϊκών προγραμμάτων τα οποία μετά από ελέγχους τα επιστρέφαμε με πρόστιμα και με τόκους στις Βρυξέλλες, τα οποία πλήρωνε ο Έλληνας φορολογούμενος! Η απάτη βασιζόταν σε ανύπαρκτα χωράφια...Δήλωναν τεράστιες εκτάσεις που ήταν στην κυριολεξία μέσα στη θάλασσα! Κανείς δεν ενδιαφερόταν να βάλει τάξη με τις τακτικές κολομβιανού καρτέλ! Όλο το παρακύκλωμα βασιζόταν και βασίζεται στο φόβο των κυβερνήσεων να αντιμετωπίσουν τις συνδικαλιστικές αντιδράσεις, το συνακόλουθο πεζοδρόμιο και τον αντίκτυπο στους ψηφοφόρους.
Αυτά τα ολίγα, εν όψει της συνάντησης της Τρίτης του Κυριάκου Μητσοτάκη με τους συνδικαλιστές των μπλόκων. Όσο για μας ας ετοιμαστούμε για άλλη μια φορά να πληρώσουμε τα κερατιάτικα των αγροτικών παραμυθιών. Βλέπεις μπορεί να είχε δίκιο ο μακαρίτης ο Πάγκαλος ότι μαζί τα φάγαμε, αλλά το κακό είναι ότι μαζί δεν τα πληρώνουμε...