Αλέξανδρος Μπουρδούμης στον FLASH: Η γνωριμία με τον Γιώργο Μαρίνο και το άγνωστο περιστατικό
Ο ηθοποιός μίλησε για την απώλεια από τον θάνατο του μεγάλου καλλιτέχνη λέγοντας: «Δεν θα ξαναγεννηθεί δεύτερος Μαρίνος».
Ο Αλέξανδρος Μπουρδούμης συνεργάστηκε με τον Γιώργο Μαρίνο για δύο θεατρικές σεζόν, την περίοδο 2007-2009, στην παράσταση «Παρακαλώ ας μείνει μεταξύ μας» και μιλώντας αποκλειστικά στον FLASH θυμάται στιγμές από τα όσα συνέβησαν εντός και εκτός σκηνής, μιλά με πολλή αγάπη για εκείνον και χαίρεται πολύ που γνώρισε έναν πραγματικά ελεύθερο άνθρωπο! «Ο Γιώργος υπήρξε μια μοναδική φιγούρα στα καλλιτεχνικά δρώμενα, ένα φαινόμενο! Θυμάμαι μικρό παιδί να με πηγαίνουν οι γονείς μου στη «Μέδουσα», έχω δηλαδή την εικόνα του Μαρίνου όταν ήταν σε αυτό που λέμε: στα ντουζένια του!
Μετά τα έφερε έτσι η ζωή να ασχοληθώ κι εγώ με το θέατρο και μάλιστα είχα την τύχη να είμαι μαζί του επί σκηνής, το 2007, στην παράσταση «Παρακαλώ ας μείνει μεταξύ μας» των Ρήγα - Αποστόλου μαζί με τις Κάτια Δανδουλάκη και Κατιάνα Μπαλανίκα».
«Λοιδορήθηκε, αποδομήθηκε, αλλά στάθηκε σαν βράχος»
«Νιώθω πολύ τυχερός που τον γνώρισα και τον συνάντησα και στη σκηνή και εκτός σκηνής. Ο Γιώργος ήταν δοτικός με τους νέους ανθρώπους, είχε αστείρευτο χιούμορ, ήταν ένας ελεύθερος άνθρωπος και αυτό είναι το μάθημα που πρέπει να πάρουμε κι εμείς οι νεότεροι στη ζωή μας: να νιώθουμε ελεύθεροι! Είναι κάτι πολύ σπάνιο να το κατακτήσουμε στο διάβα της ζωής μας.
Είναι μια τεράστια απώλεια, δεν θα ξαναγεννηθεί δεύτερος Μαρίνος! Δεν έδινε συμβουλές, τα έλεγε όλα η στάση ζωής του. Ήταν ένας άνθρωπος με δυναμική, άντεξε τα χτυπήματα που δέχτηκε από πολύ νωρίς, λοιδορήθηκε, αποδομήθηκε, αλλά στάθηκε σαν βράχος και το κοινό τον αγάπησε!»
«Ο κόσμος δεν κουνήθηκε από τη θέση του»
«Ένα βράδυ, είχε τελειώσει η απογευματινή παράσταση και ετοιμαζόμασταν για τη βραδινή. Το θέατρο ήταν γεμάτο από κόσμο, αλλά είχε πέσει το ρεύμα και λειτουργούσαμε με ρεύμα ασφαλείας μέχρι να αποκατασταθεί η βλάβη. Η ώρα περνούσε, είχαμε μεγάλο άγχος πώς θα γίνει η παράσταση χωρίς φώτα…
Κάποια στιγμή βγαίνει ο Γιώργος στη σκηνή, παίρνει τα ηνία και αρχίζει να μιλάει στο κοινό και να κάνει σόου, χωρίς κείμενο, έκανε δηλαδή αυτό που ήξερε καλύτερα να κάνει. Ο κόσμος του ζητούσε με επιμονή να πει τα παλιά του τραγούδια και να κάνει σκετς και εκείνος παράλληλα μας παρουσίαζε όλους έναν - έναν και μας σατίριζε. Ήταν μια πολύ ωραία στιγμή που κράτησε κι εγώ δεν ξέρω πόσο, σίγουρα πάνω από μισή ώρα. Δεν είχα ξαναζήσει κάτι τέτοιο και ούτε θα το ξαναζήσω. Ο κόσμος δεν κουνήθηκε από τη θέση του και η παράσταση ξεκίνησε τελικά με καθυστέρηση».
«Ήταν χορτασμένος, δεν είχε να αποδείξει τίποτα»
«Ο Γιώργος ήταν ένας μοναδικός άνθρωπος και καλλιτέχνης που σε αγκάλιαζε με στοργή. Τον αγαπούσα πολύ. Κάποια στιγμή θυμάμαι μας είχαν ζητήσει από ένα lifestyle περιοδικό της εποχής να κάνουμε μια κοινή φωτογράφηση. Εκείνος δεν συνήθιζε να φωτογραφίζεται συχνά, ήταν χορτασμένος, αλλά δέχτηκε με μεγάλη χαρά. Ήμασταν μαζί στο εξώφυλλο του περιοδικού ο Μαρίνος κι εγώ, ένας νέος ηθοποιός. Ήταν μεγάλη μου χαρά και τιμή. Εκείνος δεν είχε να αποδείξει τίποτα. Οι χορτασμένοι άνθρωποι δεν έχουν να αποδείξουν τίποτα ή να μπουν εμπόδιο σε κανέναν. Δίνουν τη σκυτάλη στους νέους.
Ο Γιώργος Μαρίνος είχε μια τόσο δυνατή ενέργεια και ο κόσμος το ένιωθε και παραληρούσε μαζί του. Είχε μεγάλη αγάπη, άδολη αγάπη, για το άτομό του. Αυτό το είχα ξαναβιώσει μόνο όταν είχα παίξει με τον Θανάση Βέγγο».
