«Δεν είναι εύκολο να ακούς βομβαρδισμούς»: Συγκινούν οι Έλληνες που επέστρεψαν από το Ντουμπάι
Βίντεο με επιβάτες της πτήσης να μοιράζονται τις εμπειρίες τους από την τρέλα του πολέμου - «Είμαστε πίσω στην ασφάλεια της πατρίδας»
Συγκίνηση, χαρά και ανακούφιση... Οι λέξεις μοιάζουν φτωχές για να περιγράψουν τα συναισθήματα των Ελλήνων που βρέθηκαν στην κόλαση του Περσικού Κόλπο, και τελικά έφτασαν αργά το βράδυ του Σαββάτου στο Αεροδρόμιο Ελευθέριος Βενιζέλος όταν και προσγειώθηκε το θηριώδες Airbus A388 της Emirates.
Η ειδική πτήση EK2553, την οποία ναύλωσε το ελληνικό Υπουργείο Εξωτερικών, μετέφερε περίπου 500 Έλληνες που είχαν εγκλωβιστεί στο Ντουμπάι λόγω της πολεμικής σύρραξης. Δεκάδες συγγενείς τους περίμεναν με αγωνία στις αφίξεις, ξεσπώντας σε χειροκροτήματα και αγκαλιές μόλις αντίκρισαν τους δικούς τους ανθρώπους.
Οι επιβάτες της πτήσης, ο καθένας από τη δική του οπτική γωνία, περιέγραψαν τις στιγμές που έζησαν. Παρά την κούραση της ταλαιπωρίας, οι περισσότεροι θέλησαν να μοιραστούν την εμπειρία τους.
«Ακούσαμε και βομβαρδισμούς»
Ένας μόνιμος κάτοικος του Ντουμπάι, ο κ. Θανάσης, περιέγραψε μιλώντας στο Orange Press Agency την εναλλαγή συναισθημάτων από τον τρόμο στην ανάγκη για επιστροφή: «Είμαστε μόνιμοι κάτοικοι στο Ντουμπάι. Τελευταία υπάρχει κάποια ένταση. Εντάξει, υπήρχε μια ανησυχία. Στην αρχή λίγο τρομοκρατηθήκαμε. Δεν είναι εύκολο πράγμα να ακούς βομβαρδισμούς πάνω από το κεφάλι σου. Είπαμε να επιστρέψουμε προς το παρόν μέχρι να δούμε πώς θα πάνε τα πράγματα και ας ευχηθούμε κάποια στιγμή να τελειώσει αυτό που γίνεται και να επιστρέψουμε στο καλό στη ζωή μας και στον τόπο που ζούμε και δουλεύουμε και το παιδί μας στο σχολείο. Ακούσαμε και βομβαρδισμούς, τα ακούς, αλλά παρ' όλα αυτά δεν υπήρχε η αίσθηση ότι χανόμαστε εδώ και τώρα. Υπάρχει μια αίσθηση ασφάλειας. Πήραμε την απόφαση όμως να φύγουμε. Γιατί να είμαστε εκεί από τη στιγμή που μπορεί να είμαστε πίσω στην πατρίδα μας, στην ασφάλεια;».
«Ταλαιπωρηθήκαμε πολύ»
Ένας άλλος επιβάτης στάθηκε στην απίστευτη ταλαιπωρία και τη σύγχυση που επικράτησε κατά τη διαδικασία: «Συντονισμός μηδέν. Ταλαιπωρηθήκαμε απίστευτα πάρα πολύ για να επιστρέψουμε στη χώρα μας. Όπως βλέπετε όλοι είναι ταλαιπωρημένοι εις το έπακρον. Θέλω να ευχαριστήσω τον πρέσβη και το προσωπικό της πρεσβείας που συντόνισε τα πάντα για να επιστρέψουμε εμείς εδώ. Το υπουργείο, όπως καταλαβαίνετε, ήταν πολύ περίεργα τα πράγματα. Δύναμη σε όσους είναι ακόμα εκεί πέρα, είμαστε μαζί τους».
«Περάσαμε πολλές ώρες στο αεροδρόμιο»
Στην προσωπική του εμπειρία και την άμεση ειδοποίηση αναφέρθηκε ένας τρίτος άνδρας: «Οι πρόξενοι όλοι βοήθησαν. Εμένα με πήραν μισή ώρα τηλέφωνο πριν γίνει όλο αυτό. Δηλαδή ξύπνησα. Μου λέει "έχεις μισή ώρα". Αλλά γενικά με ό,τι έγινε τώρα καθυστέρηση πτήση, αλλά όλα καλά».
Μια γυναίκα που επέστρεψε με την ίδια πτήση εξέφρασε μια πιο καθησυχαστική εικόνα για τα γεγονότα: «Υπερβολικός ο τρόπος που το έδειχναν τα κανάλια. Δεν ήταν τόσο άσχημη η κατάσταση. Περάσαμε πάρα πολλές ώρες στο αεροδρόμιο, αλλά θραύσματα από αναχαιτίσεις ήταν. Δεν ήταν βομβαρδισμοί ποτέ, σε καμία περίπτωση».
«Ακούγαμε συνέχεια "μπαμ"...»
Οι επαναπατρισθέντες περιέγραψαν με λεπτομέρειες την κατάσταση που βίωσαν τις τελευταίες ημέρες, εστιάζοντας στις συνεχείς αναχαιτίσεις και τον ήχο των εκρήξεων. Ο πρώτος επιβάτης που μίλησε ανέφερε: «Τις πρώτες μέρες που είχε αρκετά έντονους, ναι, αρκετά έντονες αναχαιτίσεις ήτανε κάπως έντονο όλη η κατάσταση, αλλά ναι, ήταν λίγο περίεργα. Αακούγαμε συνέχεια μπαμ, μπαμ, μπαμ, μπαμ, μπαμ».
Όπως εξήγησε, η ενημέρωση μέσω μηνυμάτων στα κινητά ήταν πλέον καθημερινή: «Ναι, ναι, αυτά ερχόντουσαν καθημερινά, ιδίως τις τελευταίες μέρες. Τις πρώτες μέρες δεν είχαμε τέτοια μηνύματα, αλλά χθες, σήμερα, προχθές είχαμε καθημερινά. Υπάρχουν ακόμα drones που καταρρίπτονται, αλλά είναι οκ. Είναι safe αυτή τη στιγμή. Περιμένουμε για να ξαναγυρίσουμε πίσω διότι μένουμε εκεί και ευχαριστούμε την ελληνική πολιτεία που μας έφερε εδώ σήμερα».
«Υπήρχαν στιγμές που φοβόμασταν»
Ιδιαίτερα φορτισμένη ήταν η μαρτυρία μιας μητέρας, η οποία εστίασε στην αγωνία που προκαλεί ο πόλεμος όταν υπάρχουν μικρά παιδιά στην οικογένεια. «Καλά είμαστε. Ήταν πολύ καλή η δουλειά του κράτους, πολύ οργανωμένοι. Μας προστάτευαν καλά. Παρ' όλα αυτά είναι τρομακτικό να ακούς όσο και καλά να μας προστατεύουν» σημείωσε η ίδια και πρόσθεσε:
«Υπήρχαν στιγμές που λίγο φοβόμασταν, ειδικά εμείς που έχουμε μικρά παιδιά. Αυτούς ευχαριστούμε όμως πάρα πολύ για τη δουλειά που κάνουν. Ευχαριστούμε πολύ το δικό μας το κράτος που μας έφερε, τους υπαλλήλους στο Υπουργείο Εξωτερικών που δούλευαν πολύ σκληρά αυτές τις μέρες για να οργανώσουν όλο αυτό. Την πρεσβεία τη δικιά μας, τα παιδιά στην πρεσβεία, τη δικιά μας και εδώ το Υπουργείο Εξωτερικών, τους Έλληνες όλους στα groups. Δηλαδή ο ένας ήταν δίπλα στον άλλον, μιλούσαμε, ενημερώναμε ο ένας τον άλλον. Οπότε μια ευγνωμοσύνη σε όλους. Τι να πω. Ο καθένας το βιώνει διαφορετικά. Κάποιοι είναι πιο ήσυχοι, κάποιοι πιο τρομαγμένοι. Γενικά καλά ήταν η κατάσταση, αλλά λίγο με τα παιδιά, λίγος φόβος και χαιρόμαστε που ήρθαμε, που καταφέραμε».
Η ίδια περιέγραψε και την ψυχολογική πίεση από τους ασυνήθιστους ήχους: «Κάποιες στιγμές όταν ακούς τους ήχους αν και ξέρεις ότι δεν έρχεται κάτι, ότι θα το αντικρούσουν. Κι όμως, τουλάχιστον δεν ξέρω επειδή είμαι γυναίκα, επειδή έχω μικρά παιδιά; δεν ξέρω γιατί, αλλά κάποιες στιγμές ναι, νιώθεις μια ανασφάλεια. Εγώ δεν έχω τύχει να είναι κοντά μου χτύπημα, όχι, αλλά το ακούγαμε και οι ήχοι ήταν κάτι ασυνήθιστο για εμάς».
«Θα επιστρέψω πίσω σε δέκα μέρες»
Μια τρίτη επιβάτιδα μετέφερε την εμπειρία της από την άμεση διαχείριση μιας απειλής, καθώς και την πρόθεσή της να επιστρέψει σύντομα στο Ντουμπάι όπου ζει μόνιμα. «Ήταν μια κατάσταση δύσκολη. Το ξέραμε. Έγινε μια επίθεση με ένα drone. Το κατέρριψαν και μας έβαλαν όλους σε μία, σε ένα δωμάτιο για να είμαστε ασφαλείς» τόνισε. Ανέφερε μάλιστα πως «έγινε μια πολύ μικρή επίθεση σήμερα το βράδυ στη μαρίνα, αλλά και πάλι ο κόσμος είναι μια χαρά. Εγώ τουλάχιστον θα επιστρέψω πίσω στο σπίτι μου σε δέκα μέρες».
Η επιχείρηση επαναπατρισμού ολοκληρώθηκε με επιτυχία, ωστόσο η αγωνία παραμένει για όσους έχουν αφήσει πίσω τις περιουσίες και τις δουλειές τους -ή και δικούς τους ανθρώπους, ελπίζοντας σε μια σύντομη αποκλιμάκωση της κρίσης.