Αναστάσης Ροϊλός: «Δεν σκέφτομαι ακόμα να γίνω μπαμπάς, δίνω την αγάπη μου στα παιδιά των άλλων»

Τον Αναστάση Ροϊλό τον γνωρίσαμε ως Νικηφόρο Σεβαστό στις «Άγριες μέλισσες» και έκτοτε - τηλεοπτικά- τον βλέπαμε σε δραματικούς ρόλους. Τώρα όμως αυτό αλλάζει, καθώς ο νεαρός πρωταγωνιστής επιστρέφει στην τηλεόραση ως Δημήτρης στη νέα κωμική σειρά του ALPHA «Μπαμπά σ’ αγαπώ» που κάνει πρεμιέρα την Πέμπτη 5 Φεβρουαρίου στις 21.00 με διπλό επεισόδιο.

Ο ηθοποιός μιλά στον FLASH για τον ρόλο του, τις δυσκολίες των γυρισμάτων, την πατρότητα και παραδέχεται πως παρά την Τεχνητή Νοημοσύνη ο άνθρωπος πάντα θα ενδιαφέρεται να δει άνθρωπο!

Πρώτη φορά κωμωδία…

«Οι ηθοποιοί πάντα λέμε ότι θέλουμε να κάνουμε κωμωδία και περιμένουμε πότε θα έρθει αυτή η κωμωδία. Γιατί ξέρεις, είναι και τι κωμωδία θα είναι, τι σενάριο, τι θέμα, τι ρόλος. Εγώ μπήκα σε αυτό το project πολύ αρχή, δηλαδή τον Φεβρουάριο του ’25, όταν τα πράγματα ήταν πολύ αμυδρά, δηλαδή δεν είχαμε εικόνα ακριβώς τι θα γίνει. Είχα δει επεισόδια από το original το χιλιανό, κάναμε συναντήσεις και μου φάνηκε εξ αρχής πως αν γίνει σωστά μπορεί να ενδιαφέρει πολύ το κοινό, τον Έλληνα τηλεθεατή. Από κει και πέρα ξεκίνησε η δυσκολία στο πώς το κάνουμε όμως, γιατί μετά αρχίζουν και έρχονται τα θέματα.

Δεν έχουμε ξαναδεί παιδιά 5-6 χρόνων να έχουν τόσο μεγάλο ρόλο. Αυτό που λέγαμε είναι ότι συνήθως οι σειρές έχουν κάποια patterns, δηλαδή το ζευγάρι, κάθε ηθοποιός έχει έναν με δύο κύριους παρτενέρ, το love interest και κάτι ακόμα, ίσως τον ανταγωνιστή. Εμείς εδώ έχουμε για κύριο παρτενέρ μας το παιδί. Είναι πολύ μεγάλη πρόκληση, αλλά έχει γίνει πολύ καλή δουλειά και δόθηκε χρόνος στο να βρεθούν τα παιδιά, δεν είπαμε έχουμε έναν μήνα για να τα βρούμε. Από όσο ξέρω ψάχανμε ένα τρίμηνο, αν όχι παραπάνω. Το σημαντικό λοιπόν είναι ότι έχουμε φτιάξει μια πάρα πολύ ωραία ομάδα και πλέον είμαστε σε ένα σημείο όπου χαιρόμαστε πολύ με αυτό που συμβαίνει. Σε μια εποχή που αρχίζουν και μπαίνουν ερωτήματα σε σχέση με το AI, νομίζω ότι με κάθε ευκαιρία πρέπει να επιστρέφουμε στον άνθρωπο, γιατί τελικά ο άνθρωπος πάντα θα ενδιαφέρεται να δει άνθρωπο, δεν θα ενδιαφέρεται να δει AI».

Τι σας έκανε να πείτε το “ναι” σε αυτή τη σειρά;

«Ένα από τα πράγματα που μου άρεσε πολύ από την αρχή διαβάζοντας τα πρώτα επεισόδια ήταν ότι δεν έχουμε στην πραγματικότητα κόντρες. Βλέπεις τρεις άντρες και δεν πολεμάνε για τον έρωτα μιας γυναίκας. Αυτό για μένα ήταν πολύ ανακουφιστικό. Έχουμε να ασχοληθούμε και με κάτι άλλο. Όχι ότι τα ερωτικά δεν απασχολούν και δεν θα μας απασχολούν πάντα, αλλά είναι ευκαιρία να ασχοληθούμε και με κάτι άλλο πέρα από ερωτικά».

Ποιος είναι λοιπόν ο Δημήτρης;

«Ο Δημήτρης είναι ο τύπος του "δεν θα κάνω παιδιά ποτέ στη ζωή μου, δεν θα νοικοκυρευτώ ποτέ στη ζωή μου". Είναι ο ορισμός του εργένη, του μπον βιβέρ, αυτού που ζει τη ζωή του. Και τελικά έρχεται ένα παιδί στην πόρτα του και του αλλάζει όλα. Ο τύπος αυτός είναι το red flag προσωποιημένο, ολόκληρο, από την κορυφή μέχρι τα νύχια! Αλλά βλέπουμε μέσα από την πολύ ωραία ιστορία του Γιώργου Φειδά, που την έχει αλλάξει κιόλας λίγο από το original, ότι έχει κάτι πονεμένο να πει και ότι στην πραγματικότητα είναι ένας πολύ ωραίος τύπος. Δηλαδή, κι εγώ τον ανακαλύπτω σιγά - σιγά και τον έχω συμπαθήσει πάρα πολύ και νομίζω ότι ακόμα κι αυτοί θα τον μισήσουν στα πρώτα επεισόδια, μετά θα τους κερδίσει.

Θα τον δούμε να δένεται με το παιδί και βασικά ανακαλύπτει πράγματα για τον ίδιο, αφού όπως λέει και ο ήρωας "τον έψαχνε χωρίς να το ξέρει". Είναι πάρα πολύ συγκινητικό. Ο ίδιος δεν είχε πατέρα ποτέ και φτάνει να γίνει ο μπαμπάς φίλος με έναν πολύ ιδιαίτερο τρόπο. Μιλάει στο παιδί σαν να είναι ενήλικας. Εγώ το βρίσκω πάρα πολύ αστείο. Του λέει ας πούμε: “φίλε μου, δεν θέλω να σε στεναχωρήσω, εγώ τα παιδιά δεν τα γουστάρω, δεν είναι κάτι προσωπικό, απλώς δεν μ' αρέσουν τα παιδιά, έτσι”. Και ενώ στην αρχή δεν τα θέλει, δεν ξέρει πώς να τα χειριστεί, τελικά έρχεται όσο πιο κοντά θα μπορούσε να έρθει σωστά ένας πατέρας».

Έχετε κοινά στοιχεία με τον ήρωα που υποδύεστε;

«Πολύ εύκολα αναγνωρίζεις συμπεριφορές και δικές σου και γνωστών σου ανθρώπων και στον Δημήτρη, αλλά και σε όλους τους μπαμπάδες που θα δείτε στη σειρά».

Είναι δύσκολο να παίζεις με ένα παιδί;

«Είναι μια ευκαιρία για εξέλιξη και του επαγγελματισμού μας, αλλά και της ανθρωπιάς μας, γιατί το παιδί θα αναδειχθεί μόνο μέσα από εμάς. Όταν έχεις σκηνές με τα παιδιά, παίζεις για το παιδί, για να μπορέσει εκείνο να είναι αληθινό, να είναι εκεί ως ηθοποιός, να κάνει τον ρόλο του σωστά, αλλά παράλληλα ξέρεις ότι επειδή αυτό το παιδί δεν είναι ηθοποιός θέλεις να περάσει καλά σε ένα ανθρώπινο επίπεδο. Δηλαδή θέλω ο Ιάσονας να έρχεται στο γύρισμα με χαρά!

Κρατάω ότι πραγματικά από όλα όσα θα μπορούσαν να έχουν συμβεί σε μια συνθήκη με τόσο μεγάλο ρίσκο είμαστε πάρα πολύ τυχεροί γιατί δεν έχει συμβεί τίποτα τρομερό, ευτυχώς. Δηλαδή είναι όλα διαχειρίσιμα. Έχουμε κάνει μια φοβερή ομάδα. Από όταν μπήκα σε αυτό χωρίς να ξέρω -για πολύ καιρό- αν έκανα καλά που μπήκα, πιστεύω τελικά ότι με έχει αποζημιώσει και μου έχει δώσει τόσα πράγματα που δεν το μετανιώνω με τίποτα».

Με τόσα παιδιά γύρω σας στα γυρίσματα, μήπως σας γεννήθηκε η επιθυμία να γίνετε κι εσείς μπαμπάς;

«Τυχαίνει να έχω μωρά στον στενό μου κύκλο, δηλαδή έχω τη βαφτισιμιά μου, γέννησαν και φίλοι μου, οπότε λατρεύω αυτά τα παιδιά και δεν το σκέφτομαι ακόμα, αλλά δίνω όση αγάπη μπορώ στα άλλα παιδιά. Δεν θα ήθελα βέβαια να μου συμβεί αυτό που συμβαίνει στον ήρωα που υποδύομαι».

Πώς διαχειρίζεστε την αναγνωρισιμότητα; Σας προσδίδει ένα περαιτέρω άγχος;

«Είναι καλή η αγάπη του κόσμου και είμαι ευγνώμων γι’ αυτήν κι εγώ με τη σειρά μου προσπαθώ να σταθώ στο ύψος των περιστάσεων και να είμαι αντάξιος της αγάπης που παίρνω είτε με τον τρόπο που θα αντιμετωπίσω έναν άνθρωπο που με προσεγγίζει, είτε κυρίως με την ίδια τη δουλειά μου. Δεν μπορείς να πέσεις ξαφνικά, να ρίξεις την ποιότητα που έχεις κάνει τώρα. Οι συνεργάτες σου και ο κόσμος που σε βλέπει, σε εκτίμησε, σε αγάπησε, σε αντιπάθησε ακόμα, για τη δουλειά σου, για τον τρόπο με τον οποίο δουλεύεις. Δεν πρέπει να το αλλάξεις, πρέπει να το κρατήσεις για όσο δυνατόν περισσότερο».