Τι ισχύει σε περίπτωση επιστράτευσης - Ποιοι θα κληθούν πρώτοι

Οι απρόβλεπτες διαστάσεις που έχει λάβει ο πόλεμος στη Μέση Ανατολή, έχει κάνει ένα μεγάλο τμήμα του ανδρικού - κυρίως - πληθυσμού, να αρχίσει να αναρωτιέται εάν ανήκει στην κατηγορία εκείνη που θα κληθεί σε περίπτωση επιστράτευσης. Αν και, σύμφωνα με τους ειδικούς, ένα τέτοιο σενάριο φαντάζει προς το παρόν μακρινό, είναι χρήσιμο να γνωρίζουν οι ενδιαφερόμενοι εάν θα λάβουν το -όχι και τόσο- πολυπόθητο χαρτί της επιστράτευσης.

Τι είναι η επιστράτευση

Μετά την ολοκλήρωση της θητείας τους, οι στρατεύσιμοι απολύονται από τις Ένοπλες Δυνάμεις, αλλά παραμένουν σε «εφεδρεία» με Ειδικό Φύλλο Πορείας (ΕΦΠ), το οποίο επιτρέπει την άμεση επαναφορά τους στον στρατό, σε περίπτωση ανάγκης.

Η επιστράτευση έχει ως σκοπό:

• Την ενίσχυση των υφιστάμενων μονάδων.
• Τη συγκρότηση νέων μονάδων. 
• Την κινητοποίηση ανθρώπινων και υλικών πόρων.

Η επιστράτευση μπορεί να είναι «γενική» ή «μερική». Η δεύτερη αφορά συγκεκριμένες εφεδρικές κλάσεις ή ορισμένες περιοχές, περιφέρειες ή διαμερίσματα της επικράτειας καθώς και ειδικές κατηγορίες ή ειδικότητες εφέδρων (αξιωματικών, στρατιωτών).

Τα λεγόμενα «στρατολογικά διαμερίσματα» είναι εκείνες οι στρατιωτικές υπηρεσίες στις οποίες προσέρχονται οι καλούμενοι έφεδροι («επίστρατοι»), όπου και συγκροτούνται εξ αυτών 1-3 τάγματα πεζικού ή και μεγαλύτεροι σχηματισμοί.

Η μετακίνηση αυτή των εφέδρων γίνεται δωρεάν με κάθε πρόσφορο μεταφορικό μέσον. Η επιστράτευση γίνεται με «πρόσκληση» είτε γενική (π.χ. με διάγγελμα), είτε προσωπική (μυστική), σε όλες όμως τις περιπτώσεις είναι απόλυτα υποχρεωτική.

Παράλληλα με την επιστράτευση που αφορά πρόσωπα γίνεται και η επίταξη των από καιρού ειρήνης προβλεπόμενων αναγκαίων υλικών και μέσων για την επιτυχία αυτής αλλά και την κάλυψη των εκτάκτων αναγκών και οργάνωσης των Ενόπλων Δυνάμεων.

Κατάσταση ειδικής ή μερικής επιστράτευσης

Σε περίπτωση πορτοκαλί συναγερμού, δηλαδή κατάστασης ειδικής ή μερικής επιστράτευσης, καλούνται με Φύλλα Ατομικής Προσκλήσεως (ΦΑΠ) οι υπόχρεοι να παρουσιαστούν στις μονάδες τους. Τα ΦΑΠ επιδίδονται από την αστυνομία σε 24ωρη βάση και σε περιοχές πρώτης γραμμής η παρουσία πρέπει να είναι άμεση, εντός 2-4 ωρών.

Στις υπόλοιπες περιοχές, το χρονικό περιθώριο αυξάνεται ανάλογα με την απόσταση. Οι μετακινήσεις προς και από τη μονάδα είναι δωρεάν, με χρήση ειδικών κουπονιών στο κάτω μέρος του ΦΑΠ. Αν κάποιος αδυνατεί να μεταβεί εγκαίρως, οφείλει να παρουσιαστεί στο πλησιέστερο Στρατόπεδο Προώθησης Εφέδρων, το οποίο αναλαμβάνει τη διαδικασία προώθησης ή επανατοποθέτησης σε άλλη μονάδα.

Ποιοι καλούνται πρώτοι

Όσοι διαθέτουν πράσινα φύλλα πορείας καλούνται πρώτοι, ενώ οι κάτοχοι λευκών εντάσσονται στη δεύτερη φάση. Υπάρχουν περιπτώσεις όπου άτομα κάτω των 41 ετών έχουν λευκά φύλλα, καθώς δεν ανήκουν σε κρίσιμες ειδικότητες.

Όλοι οι έφεδροι που έχουν ολοκληρώσει τη θητεία τους διαθέτουν Ειδικό Φύλλο Πορείας (ΕΦΠ) με ειδικούς κωδικούς, οι οποίοι έχουν χαρακτηριστεί απόρρητοι. Όσοι δεν θυμούνται τις αντιστοιχίες των κωδικών, μπορούν να απευθυνθούν στη στρατολογική υπηρεσία της περιοχής τους.

Οι κάτοχοι λευκών ΕΦΠ εντάσσονται στη β΄ φάση και λαμβάνουν ειδοποίηση στο σπίτι τους. Είναι σημαντικό να έχουν ενημερώσει τη στρατολογική υπηρεσία για τυχόν αλλαγές διεύθυνσης, ώστε να αποφευχθούν καθυστερήσεις.

Γενική επιστράτευση – Κόκκινος συναγερμός

Σε περίπτωση γενικής επιστράτευσης ή πολέμου, τα ηλικιακά όρια μπορούν να τροποποιηθούν ανάλογα με τις ανάγκες της χώρας. Ουσιαστικά, καλούνται όλοι οι ικανοί να φέρουν όπλο, ανεξαρτήτως ηλικίας, σύμφωνα με τον κανονισμό.

Απαραίτητα έγγραφα για όσους καλούνται

Οι υπόχρεοι οφείλουν να έχουν μαζί τους:

– Το Φύλλο Ατομικής Προσκλήσεως (ΦΑΠ)

– Το Ειδικό Φύλλο Πορείας

– Το Ατομικό Βιβλιάριο Μεταβολών και Εκπαίδευσης (αν υπάρχει)

– Την αστυνομική ταυτότητα και τα επιστρατευτικά έγγραφα

– Τη στρατιωτική άδεια οδήγησης αυτοκινήτου ή μηχανήματος (όσοι διαθέτουν)

Η τελευταία επιστράτευση

Τελευταία γενική επιστράτευση διατάχθηκε από τον Πρόεδρο της Δημοκρατίας Φ. Γκιζίκη το καλοκαίρι του 1974. Μερική ολιγόωρη επιστράτευση έγινε στην παραμεθόριο κατά τις ελληνοτουρκικές κρίσεις του 1987 και του 1996.