Φιλιππίδης για τις καταγγελίες σε βάρος του πατέρα του: «Θα είμαι ο γιος αυτουνού που κατηγορείται;»

Μια άκρως ενδιαφέρουσα συνέντευξη έδωσε ο Δημήτρης Φιλιππίδης, γιος του Πέτρου Φιλιππίδη στο AnesTea podcast και αναφέρθηκε στα τραύματά του και στην καταδίκη του πατέρα του. 

«Ήταν πολύ συγκρουσιακή η σχέση μου με τον πατέρα μου», ανέφερε και εξήγησε πως από μικρός είχε παράπονα κυρίως γιατί δεν περνούσαν χρόνο μαζί. «Μεγαλώνοντας κατάλαβα ότι είχε χρόνο να διαθέσει, απλώς δεν το έκανε για άλλους λόγους που δεν γνώριζα» εξήγησε.

Και συμπλήρωσε σε άλλο σημείο της συνέντευξης: «Είμαι ένας άνθρωπος που εργάζεται πολύ όχι μόνο στη δουλειά μου, όχι μόνο δηλαδή ως ηθοποιός, έχει χρειαστεί να κάνω πολλές δουλειές, κι άρα έχει χρειαστεί να εργάζομαι πολλές ώρες μέσα στη μέρα. Και αντιλαμβάνομαι ότι αν είχα ένα παιδί, δεν ξέρω κατά πόσο κι εγώ θα του έδινα τον χρόνο που θα ήθελα να μου έχουν δώσει σαν παιδί. Γιατί ξέρεις, πάντα απ’ τη μεριά του παιδιού λες «εγώ όταν γίνω μπαμπάς θα είμαι όλη μέρα με το παιδί μου». Και κάποια στιγμή γίνεσαι και λες μάλλον δεν θέλω να είμαι όλη μέρα με το παιδί μου». 

Όταν η συζήτηση ήρθε στις καταγγελίες για τον πατέρα του που είδαν το φως της δημοσιότητας, δήλωσε: «Στην αρχή νομίζω αυτό που τα κυρίευσε όλα ήταν ο φόβος. Ο φόβος και προσωπικά για το τι θα είμαι ας πούμε, ο γιος αυτουνού που κατηγορείται; 

Την στιγμή της κρίσης δεν ήθελα να ρωτήσω τι σμβαίνει. Είμαι άνθρωπος που θέλω πρώτα να διαχειριστώ τα πράγματα και μετά να τα συζητήσω. Αυτή τη διαδικασία την βάζεις λίγο στην άκρη. Δηλαδή λες ότι θα κάνουμε αυτή τη συζήτηση τώρα και θα επανέλθουμε όταν ξέρουμε λίγο περισσότερο τι έχουμε να αντιμετωπίσουμε. Εγώ αυτό έκανα δηλαδή. Έκανα μία συζήτηση σε πρώτη φάση και τη σταμάτησα εγώ, λέγοντας ότι θα τη συνεχίσουμε. Τώρα πάμε να διαχειριστούμε αυτό που έρχεται. Γιατί, καλώς ή κακώς, είμαι και ο πιο ψύχραιμος της οικογένειας. Κάπως έχω την ψυχραιμία να διαχειριστώ τα πράγματα καλύτερα από τους γονείς μου πλέον. Και για μένα εκεί έρχεται κι η απόδειξη του ότι ενηλικιώθηκα. Αυτές οι μέρες, ήταν οι μέρες που έγινα μεγάλο παιδάκι πια».