Economist: Ο μεγάλος νικητής της χρονιάς είναι ο Σι Τζινπίνγκ – Με τη βοήθεια του Τραμπ

Το μεγάλο θέμα του 2025 ήταν φυσικά ο Αμερικανός Πρόεδρος, Ντόναλντ Τραμπ. Με ένα μπαράζ προεδρικών διαταγμάτων, στόχευσε τους εχθρούς του.

Με τη βοήθεια του Έλον Μασκ, προσπάθησε να διαλύσει την ομοσπονδιακή γραφειοκρατία. Την «Ημέρα της Απελευθέρωσης» ξαναέγραψε τους κανόνες του εμπορίου. Και σε ολόκληρο τον κόσμο επέβαλε την ειρήνη ή απειλή πολέμου.

Η νίκη για την παγκόσμια υπεροχή ανήκει στην... Κίνα

Παρόλα αυτά, όπως τονίζει στην ανάλυσή του το Economist, ο πιο ωφελημένος από όλους ήταν ο Κινέζος Πρόεδρος, Σι Τζινπίνγκ. Φέτος, το Πεκίνο αψήφησε τις απειλές για δασμούς και ουσιαστικά αποκάλυψε σε ολόκληρο τον κόσμο το πόσο οι ΗΠΑ εξαρτούνται από την Κίνα. Σε αυτό το γύρο για την παγκόσμια υπεροχή στον 21ο αιώνα, η νίκη ανήκει στην Κίνα.

Το μερίδιο της Κίνας στην παγκόσμια βιομηχανική παραγωγή ξεπερνά το ένα τρίτο δίνοντας της τη δυνατότητα να διαταράσσει την παγκόσμια αλυσίδα εφοδιασμού μέσα σε μία νύχτα. Στις πράσινες τεχνολογίες, οι Κινεζικές εταιρείες παράγουν τα υλικά, τα ανταλλακτικά και τα τελικά προϊόντα για το 60-80% των ηλιακών πάνελ, των ανεμογεννητριών και των ηλεκτρικών οχημάτων.

Η κυριαρχία της Κίνας ως πηγή ισχύος

Το DeepSeek έδειξε τι μπορεί να καταφέρει η Κίνα στην τεχνητή νοημοσύνη, παρά τις τεράστιες προσπάθειες της Αμερικής να την εμποδίσει. Οι φαρμακευτικές εταιρείες αυτή τη στιγμή τρέχουν αντίστοιχες κλινικές δοκιμές με τις αντίπαλες αμερικάνικες - και μάλιστα προχωρούν με ταχύτερους ρυθμούς. Πριν από δύο δεκαετίες, οι Δυτικές επιχειρήσεις επένδυσαν στην Κίνα για να εκμεταλλευτούν τα φθηνά προϊόντα και την τεράστια αγορά. Τώρα κατασκευάζουν εκεί ερευνητικά εργαστήρια.

Επίσης, όπως τονίζει το Economist, το 2025, ο Σι έδειξε σε όλον τον κόσμο ότι είναι διατεθειμένος να χρησιμοποιήσει την κυριαρχία της Κίνας όχι ως πηγή πλούτου, αλλά ισχύος. Οι περιορισμοί που επέβαλε στις σπάνιες γαίες είναι ένα μόνο παράδειγμα του πώς η Κίνα μπορεί να χρησιμοποιήσει την εξάρτηση άλλων χωρών ως όπλο.

Η πολιτική Τραμπ ενδυναμώνει τον Σι

Το πιο ωραίο σε όλο αυτό είναι ότι ο Τραμπ ουσιαστικά ενδυνάμωσε τον Σι και με τους δασμούς του, αλλά και με την καταστροφή που προκαλεί στο εσωτερικό της χώρας του. Το να χρησιμοποιήσει τους δασμούς για να απειλήσει την Κίνα φυσικά αποδείχτηκε λάθος: Οι κινεζικές εταιρείες είναι πιο ανθεκτικές δεδομένου ότι επιβιώνουν και σε μία μη-δημοκρατική χώρα.

Ταυτόχρονα, οι επιθέσεις του Τραμπ στην επιστήμη αποδυναμώνουν την αμερικανική καινοτομία. Έχει εξαπολύσει επιθέσεις σε ερευνητές, έχει ακυρώσει επιχορηγήσεις και έχει παγώσει δισεκατομμύρια βοήθειας σε κέντρα που δεν του αρέσουν.

Πλαισιωμένες ως προσπάθεια εξάλειψης της αναποτελεσματικότητας και αφύπνισης της woke ιδεολογίας, οι προσπάθειές του έχουν περιορίσει τη χρηματοδότηση για έρευνες ζωτικής σημασίας.

Η εχθρότητά του προς τους ξένους επιστήμονες, ιδίως τους Κινέζους, αποτελεί μέρος μιας γενικότερης επίθεσης στη μετανάστευση. Οι ταλαντούχοι άνθρωποι είτε θα εγκαταλείψουν την Αμερική είτε θα επιλέξουν να μην μετακομίσουν εκεί και η Κίνα έχει ήδη επωφεληθεί.

Η δυναμική της κινέζικης οικονομίας τρομάζει τις υπερδυνάμεις του πλανήτη

Και παρά το γεγονός ότι η κινεζική οικονομία βρίσκεται αντιμέτωπη με αρκετές προκλήσεις, η νέα δυναμική που έχει αποκτήσει το τελευταίο διάστημα, φέρνει σε δύσκολη θέση όχι μόνο τις ΗΠΑ, αλλά και τις υπόλοιπες υπερδυνάμεις του πλανήτη.

Του χρόνου το καλοκαίρι, η Αμερική θα γιορτάζει τα 250 χρόνια από την Ανακοίνωση της Ανεξαρτησίας και αυτή θα είναι μία ευκαιρία να στοχαστεί τις βασικές αρχές της ίδρυσής της. Προς, το παρόν, σε καμία χώρα στον κόσμο, η οικονομία δεν είναι τόσο εύκολο να κινητοποιηθεί όπως εκεί. Ωστόσο, αυτό θα συνεχίσει να ισχύει με τις πολιτικές που επιβάλει ή ετοιμάζεται να επιβάλει ο Τραμπ;

Ο Σι Τζινπίνγκ πάντως, σίγουρα, παρακολουθεί με πολύ ενδιαφέρον.