«Είσαι τελειωμένος»: Ο Τσίπρας και η Αχτσιόγλου που δεν ήθελε το κόμμα μετά τη συντριβή του 2023

Τις δραματικές στιγμές που έζησε ο ΣΥΡΙΖΑ αμέσως μετά την εκλογική συντριβή στις εκλογές του Μαΐου, το 2023, περιγράφει αναλυτικά ο Αλέξης Τσίπρας, στο βιβλίο του «Ιθάκη». Στο κεφάλαιο «Χαμένη Ευκαιρία», αναφέρεται στην πρόταση που έκανε στην Έφη Αχτσιόγλου να αναλάβει επικεφαλής της Κοινοβουλευτικής Ομάδας πριν από τη δεύτερη εκλογική μάχη.

Μια ιστορία την οποία λίγο ως πολύ γνωρίζουν όλοι οι άνθρωποι που εμπλέκονται είτε στελεχιακά, είτε επαγγελματικά με την Κουμουνδούρου, η οποία, όμως, δεν έχει γραφτεί διεξοδικά, παρά μόνο σε επίπεδο παραπολιτικού.

«Επέλεξα συνειδητά να μη μιλήσω, γιατί στη λεπτή εκείνη στιγμή, έκρινα ότι αυτό θα έδινε λάθος εντυπώσεις και θα επέτεινε αντί να λύσει τα προβλήματα. Αργότερα ειπώθηκαν, ή αφέθηκε να εννοηθούν, διάφορες ανακρίβειες από διάφορες πλευρές. Η αλήθεια όμως είναι μία: Μέχρι την τελευταία στιγμή προσπάθησα να διαμορφώσω τους καλύτερους όρους ανάκαμψης και προοπτικής του κόμματος», υπογραμμίζει ο κ.Τσίπρας.

«Αν σκεφτόμουν μόνο τον εαυτό μου, θα είχα παραιτηθεί το ίδιο βράδυ. Θα έλεγα στους συντρόφους μου “Έχασα, λυπάμαι, παραιτούμαι, συνεχίστε χωρίς εμένα”. Ποιος θα μπορούσε να μου φέρει αντίρρηση; Δεν υπήρχε όμως τέτοια περίπτωση. Αισθανόμουν την ηθική υποχρέωση να μην αφήσω τον ΣΥΡΙΖΑ να τσακιστεί ακυβέρνητος στα βράχια», σημειώνει ο πρώην πρωθυπουργός.

«Είσαι τελειωμένος»

Ο Αλέξης Τσίπρας άκουσε από τους ανθρώπους που βρίσκονταν δίπλα του, μια σκληρή αλήθεια, την οποία και ο ίδιος μεταφέρει.

«Θυμάμαι χαρακτηριστικά την απάντηση του Νίκου Μαραντζίδη, ενός ανθρώπου που επιστρατεύτηκε εθελοντικά να βοηθήσει όταν το καράβι ήταν ήδη τσακισμένο. Με αφοπλιστική ειλικρίνεια μου απάντησε: “Εσύ είσαι ήδη τελειωμένος”. Και συνέχισε με μια ακόμα σκληρή παρομοίωση: “Είσαι σαν τους Εβραίους κρατούμενους που τους πήγαιναν μεταγωγή στο Άουσβιτς. Και είσαι στον σταθμό πριν επιβιβαστείς στο τρένο. Έχεις δύο επιλογές. Ή να επιβιβαστείς, για να βρεθείς μετά από κάποιες μέρες στα κρεματόρια ή να επιχειρήσεις να το σκάσεις, που και πάλι οι περισσότερες πιθανότητες είναι να σε πυροβολήσουν”. Με εντυπωσίασε η ειλικρίνεια των λόγων και η σκληρότητα του παραδείγματός του, εκτίμησα όμως τη γλώσσα της αλήθειας».

Η άρνηση της Έφης

Ο κ. Τσίπρας, περιγράφει πως και γιατί σκέφτηκε την Έφη Αχτσιόγλου ως την κατάλληλη επιλογή να οδηγήσει το κόμμα στις εκλογές.

«Η σκέψη μου λοιπόν για μια ομαλή μετάβαση πήγε αρχικά στην Έφη Αχτσιόγλου. Αποφάσισα να της προτείνω να ηγηθεί στην καμπάνια για τις εκλογές του Ιουνίου και να εκπροσωπήσει αυτή τον ΣΥΡΙΖΑ στο ντιμπέιτ των Πολιτικών Αρχηγών. Μοιράστηκα την ιδέα αυτή με έναν στενό κύκλο συνεργατών μου, οι οποίοι συμφώνησαν αμέσως πως ήταν σωστή. Θα ήταν ο απόλυτος αιφνιδιασμός για τον Μητσοτάκη (…)

Λόγω της ασφυκτικής πίεσης του χρόνου, όλα έπρεπε να γίνουν ταχύτατα και με απόλυτη ακρίβεια. Δεν υπήρχε περιθώριο για λάθη ή καθυστερήσεις. Γι' αυτό μελέτησα κάθε λεπτομέρεια, μέχρι την τελευταία κίνηση. Το σχέδιο ήταν σαφές: θα εμφανιζόμουν στη Βουλή και την ίδια ημέρα που θα συνεδρίαζε η Κοινοβουλευτική Ομάδα, θα πρότεινα την Αχτσιόγλου για να αναλάβει την ηγεσία της. Εγώ θα παρέμενα Πρόεδρος του ΣΥΡΙΖΑ, καθώς για την αλλαγή του επικεφαλής του κόμματος απαιτείται Συνέδριο και επίσημη εκλογική διαδικασία. Η Αχτσιόγλου θα γινόταν το πρόσωπο της παράταξης, η υποψήφια Πρωθυπουργός, και θα ηγείτο της εκλογικής καμπάνιας. Εγώ θα ήμουν διαρκώς στο πλευρό της, με πλήρη στήριξη, σε κάθε στάδιο της προσπάθειας (…)

Μου είπε πως ποτέ δεν της είχε περάσει από το μυαλό η προοπτική να ηγηθεί του ΣΥΡΙΖΑ και ότι ένιωθε ανέτοιμη για ένα τέτοιο βάρος. Ανέφερε επίσης την οικογένειά της και τις δυσκολίες που θα είχε να ισορροπήσει ανάμεσα στις απαιτήσεις του ρόλου και τις ανάγκες του μικρού της παιδιού.

Η στάση της με αιφνιδίασε. Εκεί όπου εγώ έβλεπα μια μεγάλη ευκαιρία, εκείνη έβλεπε προβλήματα. Επιχείρησα, λοιπόν, όσο μπορούσα να τη μεταπείσω. Τη διαβεβαίωσα πως θα ήμουν συνεχώς δίπλα της. Αν μεν πηγαίναμε καλά στις εκλογές και ανεβάζαμε έστω και μία μονάδα τα ποσοστά μας σε σχέση με τον Μάιο, θα ήμασταν όλοι κερδισμένοι. Αν πάλι δεν πηγαίναμε καλά, η ευθύνη θα βάραινε αποκλειστικά εμένα. Παρ' όλα αυτά, δεν κατάφερα να τη μεταπείσω (…)

Την επόμενη μέρα το πρωί, μου τηλεφώνησε και μου μετέφερε την οριστική της άρνηση. Απογοητεύτηκα. Ήταν μια μεγάλη ευκαιρία για το κόμμα, αλλά και για την ίδια. Η δική μου παρουσία, αλλά και η ανάγκη συστράτευσης όλων, ενόψει των εκλογών, θα μείωνε τις όποιες αντιδράσεις στο πρόσωπό της (…) Εν τέλει, όπως φάνηκε και στη συνέχεια, η Έφη αρνήθηκε γιατί πίστευε πως μόνη της, παίρνοντας αποστάσεις από μένα, θα μπορούσε να υπερβεί τα προβλήματα εντός του ΣΥΡΙΖΑ.

Η άρνηση Χαρίτση

Μετά το «όχι» της κυρίας Αχτσιόγλου, απευθύνθηκε στον Αλέξη Χαρίτση, με την ίδια ακριβώς επιχειρηματολογία.

«Έτσι φώναξα στο Σούνιο τον Αλέξη Χαρίτση. Πίστευα ότι ήταν ο μόνος υποψήφιος να εξασφάλιζε μια ομαλή συνέχεια. Είχε αξιοπιστία, κύρος, και μετρημένη παρουσία, με επιτυχημένη θητεία ως Υπουργός μου (…) Καθίσαμε στο μπαλκόνι, ήταν απόγευμα, την ώρα που δύει ο ήλιος αλλά έκανε ακόμα πολλή ζέστη. Χωρίς περιστροφές του ανακοίνωσα την απόφασή μου να παραιτηθώ. Και του ζήτησα να δεχτεί να είναι υποψήφιος για επόμενος Πρόεδρος του Κόμματος (…).

Στο άκουσμα της απόφασής μου να φύγω και ακόμη περισσότερο στην πρότασή μου να θέσει υποψηφιότητα, σκοτείνιασε. Μου είπε, τελικά, ότι δεν αισθάνεται έτοιμος να αναλάβει ένα τόσο μεγάλο βάρος. Και μου ζήτησε να μην παραιτηθώ. Μετά και τη συνάντηση αυτή, τα περιθώρια στένευαν».