Έλενα Χαραλαμπούδη: «Όταν έμεινα έγκυος, δεν με ήξερε ούτε η μάνα μου και ήμουν κακοπληρωμένη»

Την Έλενα Χαραλαμπούδη φιλοξενεί το περιοδικό Madame Figaro και μιλάει μαζί της για την εφηβεία της και τα όνειρα που έκανε. «Δεν μου αρέσει να είμαι ενήλικη. Νιώθω ότι αν πω ενηλικιώθηκα θα πηγαίνω όλο και πιο κοντά στον θάνατο» δηλώνει.

«Ονειρευόμουν να ασχοληθώ με κάτι που σχετίζεται με το μάρκετινγκ, μου άρεσε πολύ η ιδέα να είμαι σε επαφή με τον κόσμο, αλλά δε φανταζόμουν ποτέ μια δουλειά γραφείου εννιά με πέντε. Όμως δεν είχα κάτι συγκεκριμένο στο μυαλό μου, γι’ αυτό επέλεξα να δοκιμάσω διάφορες δουλειές. Μπήκα στο Οικονομικό και πολύ γρήγορα κατάλαβα πως δε μου πάει καθόλου, είχε πάρα πολλούς κανόνες. Στο δεύτερο έτος τα παράτησα» εξηγεί η ηθοποιός.

Στο θέατρο την οδήγησε μια ερωτική απογοήτευση όπως αποκάλυψε. «Ναι, είναι αλήθεια και το αναφέρω γιατί θέλω να καταλάβουν τα κορίτσια, οι νέοι γενικά, πως είναι πάρα πολύ σημαντικό σ’ αυτές τις τρυφερές ηλικίες να κυνηγάμε τα όνειρά μας και να ζούμε με πάθος τη ζωή. Αυτά τα χρόνια, από τα δεκαέξι μέχρι τα τριάντα το πολύ, πρέπει, κατά τη γνώμη μου, να δοκιμάζουμε πράγματα, να ταξιδεύουμε και ό,τι κάνουμε να το κάνουμε με την ψυχή μας. Ο έρωτας για έναν άνθρωπο ή για μια δουλειά, ο έρωτας γενικά μας κινεί σ’ αυτές τις ηλικίες.

Μετά, μεγαλώνοντας, αρχίζεις να σκέφτεσαι αλλιώς, έχουν μεγαλύτερη σημασία οι διαπροσωπικές σχέσεις, η ψυχική σου ηρεμία, τα θέλω σου και το τοπίο αρχίζει να ξεκαθαρίζει. Μέσα σ’ εκείνο το συνονθύλευμα των εμπειριών, λοιπόν, έτυχε να ζήσω κι εγώ το δικό μου «δράμα». Πολλά αγόρια και κορίτσια απογοητεύονται, αλλά δεν το ζουν όλοι τόσο έντονα. Εγώ το «έχτισα» όλο μέσα στο μυαλό μου, έφτιαξα την ιστορία μου, μου άρεσε, βυθίστηκα μέσα της και μετά ξεμύτισα από αυτή την ιστορία μέσω της υποκριτικής» παραδέχεται.

Η Έλενα Χαραλαμπούδη μιλά μεταξύ άλλων και για την μητρότητα και λέει χαρακτηριστικά: «Η μητρότητα ήρθε εντελώς φυσικά, ως συνέχεια της σχέσης με τον σύντροφό μου. Ούτε το πολυσκεφτήκαμε ούτε κάναμε σχέδια. Έγιναν όλα αβίαστα και ομαλά. Όταν έμεινα έγκυος, δεν είχα καμιά φοβερή καριέρα, δε με ήξερε ούτε η μάνα μου, για την ακρίβεια! Ήμουν πολύ κακοπληρωμένη και παρακαλούσα μονίμως για να πάρω τα χρήματά μου – δεν το θεωρούσαν σημαντικό να πληρωθώ στην ώρα μου. Κάθε χρόνο έλεγα «Τέλος, τα παρατάω», γι’ αυτό και έκανα πολλές διαφορετικές δουλειές, δεν μπορούσα να κάθομαι στο σπίτι».