Γιατί οι άνθρωποι αγνώστων στοιχείων ονομάζονται Τζον ή Τζέιν Ντο

Κάνε κλικ και δες περισσότερο
Flash.gr στην αναζήτηση της Google

Από τις δικαστικές αίθουσες μέχρι τα νεκροτομεία, όταν οι Αρχές δεν γνωρίζουν το όνομα ενός ανθρώπου ή για κάποιο λόγο θέλουν να το αποκρύψουν, συνήθως χρησιμοποιούν τα ονόματα Τζον Ντο (John Doe) ή Τζέιν Ντο (Jane Doe) ως προσωρινές ονομασίες. Γιατί όμως καθιερώθηκε αυτή η πρακτική;

Η παράξενη δικαστική διαδικασία

Η συνήθεια με το όνομα Τζον Ντο γεννήθηκε από μια παράξενη και εδώ και αιώνες καταργημένη διαδικασία του βρετανικού δικαίου, γνωστή ως «action of ejectment», δηλαδή αγωγή έξωσης.

Σύμφωνα με το παλαιό αγγλικό εθιμικό δίκαιο, οι διαδικασίες που μπορούσαν να ακολουθήσουν οι ιδιοκτήτες ακινήτων κατά καταληψιών ή ενοικιαστών που δεν πλήρωναν το ενοίκιο ήταν συχνά τόσο τεχνικές και περίπλοκες, ώστε στην πράξη ήταν δύσχρηστες.

Έτσι, οι ιδιοκτήτες προσέφευγαν στα δικαστήρια μέσω μιας αγωγής έξωσης, παρουσιάζοντας την υπόθεση σαν να αφορούσε έναν φανταστικό ενοικιαστή εναντίον ενός άλλου φανταστικού προσώπου, το οποίο υποτίθεται ότι τον είχε εκδιώξει από το ακίνητο.

Όπως αναφέρει το Μentalfloss, για να αποφασίσουν ποια δικαιώματα είχαν τα πρόσωπα αυτά πάνω στην περιουσία, τα δικαστήρια έπρεπε πρώτα να διαπιστώσουν ότι ο ιδιοκτήτης ήταν πράγματι ο νόμιμος κάτοχος του ακινήτου. Με αυτόν τον τρόπο επιλυόταν στην ουσία το πραγματικό ζήτημα της υπόθεσης, χωρίς ο ιδιοκτήτης να χρειάζεται να περάσει από όλες τις περίπλοκες νομικές διαδικασίες.

Πώς προέκυψαν τα ονόματα Τζον Ντο και Ρίτσαρντ Ρο

Συχνά, οι ιδιοκτήτες έδιναν στα φανταστικά πρόσωπα των αγωγών τα ονόματα Τζον Ντο (John Doe) για τον ενάγοντα και Ρίτσαρντ Ρο (Richard Roe) για τον εναγόμενο.

Ωστόσο, κανείς δεν έχει καταφέρει να εντοπίσει την υπόθεση στην οποία χρησιμοποιήθηκαν για πρώτη φορά αυτά τα ονόματα ούτε να εξακριβώσει με βεβαιότητα γιατί επιλέχθηκαν.

Τα μικρά ονόματα δεν φαίνεται να είχαν κάποια ιδιαίτερη σημασία και είναι πιθανό να επιλέχθηκαν επειδή ήταν από τα πιο συνηθισμένα εκείνη την εποχή.

Όσο για τα επώνυμα, και τα δύο παραπέμπουν σε ελάφια: «doe» είναι η αγγλική λέξη για το θηλυκό ελάφι, ενώ «roe» αναφέρεται σε ένα συγκεκριμένο είδος ελαφιού, το Capreolus capreolus, που ήταν και παραμένει κοινό στη Βρετανία.

Υπάρχει επίσης το ενδεχόμενο να επρόκειτο για πραγματικά ονόματα ανθρώπων που γνώριζε κάποιος ιδιοκτήτης και αποφάσισε να χρησιμοποιήσει στις δικαστικές διαδικασίες. Δυστυχώς, δεν υπάρχουν στοιχεία που να δίνουν οριστική απάντηση.

Από το βρετανικό δίκαιο στις ΗΠΑ

Όποια κι αν ήταν τελικά η προέλευση των ονομάτων, με τον καιρό καθιερώθηκαν ως προσωρινές ονομασίες για άγνωστα, ανώνυμα ή υποθετικά πρόσωπα σε δικαστικές υποθέσεις.

Οι περισσότερες αμερικανικές δικαιοδοσίες εξακολουθούν να χρησιμοποιούν το John Doe και το αντίστοιχο γυναικείο Jane Doe ως ονόματα για άγνωστα πρόσωπα. Όταν σε μια ίδια υπόθεση υπάρχουν δύο άγνωστα ή ανώνυμα πρόσωπα, μπορεί να χρησιμοποιηθεί και το όνομα Roe.

Η πρακτική αυτή χρησιμοποιείται και από τις ομοσπονδιακές αρχές των ΗΠΑ, ίσως πιο χαρακτηριστικά στην υπόθεση «Roe v. Wade». Πρόκειται για μια ιστορική απόφαση του Ανώτατου Δικαστηρίου των ΗΠΑ το 1973, η οποία κατοχύρωσε συνταγματικά το δικαίωμα των γυναικών στην άμβλωση.

Η «Jane Roe» της συγκεκριμένης υπόθεσης ήταν στην πραγματικότητα η Norma Leah McCorvey, η οποία αποκάλυψε την ταυτότητά της λίγο μετά την απόφαση του Ανώτατου Δικαστηρίου.

Κάνε κλικ και δες περισσότερο
Flash.gr στην αναζήτηση της Google