Γιατί οι εργοδότες θεωρούν ότι η Gen Z δεν είναι έτοιμη για δουλειά
Καθώς η τεχνητή νοημοσύνη αναλαμβάνει όλο και περισσότερες τεχνικές εργασίες, οι εργοδότες στρέφουν την προσοχή τους στις ανθρώπινες δεξιότητες που, όπως λένε, λείπουν από πολλούς νέους.
Καθώς η τεχνητή νοημοσύνη αυτοματοποιεί με ταχείς ρυθμούς πολλές τεχνικές διαδικασίες, οι επιχειρήσεις παγκοσμίως συνειδητοποιούν ότι η μεγαλύτερη πρόκληση στον εργασιακό χώρο δεν είναι πλέον η έλλειψη τεχνολογικών γνώσεων, αλλά το βαθύ έλλειμμα βασικής ανθρώπινης επικοινωνίας. Οι εργοδότες στρέφονται πλέον στα πανεπιστήμια, ζητώντας να αναλάβουν δράση και να εκπαιδεύσουν τους νέους αποφοίτους της Gen Z στα θεμελιώδη στοιχεία του διαλόγου, της συνεργασίας και της επαγγελματικής συμπεριφοράς.
Ενώ κατά την προηγούμενη δεκαετία η προσοχή της αγοράς ήταν στραμμένη σχεδόν αποκλειστικά στον προγραμματισμό και την τεχνική κατάρτιση, σήμερα τα ψηφιακά εργαλεία καλύπτουν μεγάλο μέρος αυτών των καθηκόντων. Ως αποτέλεσμα, οι ανθρώπινες και σχεσιακές δεξιότητες, όπως η προφορική επικοινωνία, η ενεργητική ακρόαση, η επίλυση διαφορών και η επαγγελματική κρίση, αναδεικνύονται στους πλέον κρίσιμους παράγοντες επιτυχίας.
Η κραυγή αγωνίας των εργοδοτών
Ένα αυξανόμενο κύμα εργοδοτών και στελεχών ανθρώπινου δυναμικού υποστηρίζει ανοιχτά ότι οι απόφοιτοι της Gen Z εισέρχονται στην αγορά εργασίας εντελώς απροετοίμαστοι για την πραγματικότητα ενός γραφείου. Σύμφωνα με έρευνες σε εταιρείες, ένα συντριπτικό ποσοστό εργοδοτών δηλώνει απογοητευμένο από την απόδοση των πρόσφατων αποφοίτων, ενώ αρκετές επιχειρήσεις αναγκάζονται να προχωρήσουν σε απολύσεις νέων εργαζομένων μόλις λίγους μήνες μετά την πρόσληψή τους.
Οι επικεφαλής επιχειρήσεων εκφράζουν έντονη ανησυχία για το γεγονός ότι πολλοί νέοι εργαζόμενοι δυσκολεύονται να ανταποκριθούν σε βασικές απαιτήσεις της επαγγελματικής καθημερινότητας. Καταγράφονται συχνά δυσκολίες στη διαχείριση εποικοδομητικής κριτικής, έλλειψη πρωτοβουλίας, αμηχανία στην τηλεφωνική ή διά ζώσης επαφή με συναδέλφους και πελάτες, καθώς και τάση αποφυγής δύσκολων συζητήσεων.
Η κατάσταση αυτή έχει οδηγήσει ορισμένους εργοδότες σε ακραίες δηλώσεις, σημειώνοντας πως προτιμούν ακόμη και να αφήσουν μια θέση κενή ή να αναθέσουν καθήκοντα σε αυτοματοποιημένα συστήματα παρά να διαχειριστούν τις προκλήσεις ένταξης ενός απροετοίμαστου αποφοίτου.
Οι αιτίες πίσω από το επικοινωνιακό χάσμα
Οι εκπρόσωποι της Gen Z μεγάλωσαν πλήρως συνδεδεμένοι στο ψηφιακό περιβάλλον, όμως οι συνθήκες των τελευταίων ετών επέτειναν την απομόνωση από τον φυσικό κόσμο της εργασίας. Η κρίσιμη περίοδος της εφηβείας και των σπουδών τους σημαδεύτηκε από τα περιοριστικά μέτρα της πανδημίας, την τηλεκπαίδευση και τη μετατροπή σχεδόν κάθε επικοινωνίας σε γραπτά μηνύματα και οθόνες.
Επιπλέον, τα στατιστικά δείχνουν ότι οι νέοι σήμερα αποκτούν σημαντικά λιγότερη εργασιακή εμπειρία πριν την αποφοίτησή τους σε σύγκριση με παλαιότερες γενιές. Η έλλειψη πρώιμων εποχιακών ή μαθητικών θέσεων εργασίας στερεί από τους νέους την πολύτιμη ευκαιρία να εξοικειωθούν έγκαιρα με την εργασιακή πειθαρχία, τη διαχείριση χρόνου και την άμεση κοινωνική συναναστροφή σε ένα ιεραρχικό και απαιτητικό περιβάλλον.
Η πρόκληση για πανεπιστήμια και επιχειρήσεις
Η πίεση προς τα ακαδημαϊκά ιδρύματα να εντάξουν στα προγράμματά τους εργαστήρια επαγγελματικής ετοιμότητας, δημόσιας ομιλίας και προσομοιώσεων εργασιακών καταστάσεων είναι πλέον ασφυκτική. Αρκετά πανεπιστήμια έχουν ήδη αρχίσει να επενδύουν σε ειδικά κέντρα σταδιοδρομίας και εντατικά προγράμματα καλλιέργειας κοινωνικών δεξιοτήτων.
Παρ’ όλα αυτά, ειδικοί στην ανάπτυξη ανθρώπινου δυναμικού επισημαίνουν ότι η λύση δεν μπορεί να προέλθει αποκλειστικά από την εκπαίδευση. Οι ίδιες οι επιχειρήσεις οφείλουν να αναγνωρίσουν το ιδιαίτερο προφίλ της νέας γενιάς και να επενδύσουν συνειδητά σε δομημένα προγράμματα ένταξης, καθοδήγησης και εσωτερικής εκπαίδευσης. Η γεφύρωση του χάσματος απαιτεί αμοιβαία προσπάθεια, ώστε η τεχνολογική υπεροχή της Gen Z να συνδυαστεί αρμονικά με τις απαραίτητες ανθρώπινες δεξιότητες που κρατούν ζωντανό έναν οργανισμό.