Γυρολόγος ο παρασιτικός
Το μόνο που τον ενδιαφέρει είναι η πολιτική του επιβίωση. Δεν έχει κανένα πρόβλημα να γλύφει εκεί που έφτυνε.
Ότι οι πολιτικοί -και μαζί τους και η πολιτική- νοσούν, δεν χρειάζεται να το διαγνώσει κανένας πάνσοφος «μυαλοπώλης». Με μια πρόσφατη χρεοκοπία και μια μνημονιακή δεκαετία στην πλάτη, τα «παράσημα» των πολιτικών πεπραγμένων εξακολουθούν να μας βασανίζουν.
Κόντρα στις τεχνοκρατικές αναλύσεις των μακροοικονομικών, με μια από τις χειρότερες επιδόσεις στην καθημερινή οικονομία, με την αγοραστική δύναμη να πατώνει σε ευρωπαϊκό επίπεδο, δεν μένουν περιθώρια να βαθμολογηθεί πάνω από την βάση.
Το χειρότερο βέβαια είναι ότι δεν μπορεί να ειπωθεί το μνημειώδες «φτωχή πλην τίμια». Από την βαριά ατζέντα των σκανδάλων έως την άθλια κοινοβουλευτική εικόνα με τα διαρκή ξεκατινιάσματα, η πολιτική κατάσταση παραπέμπει, στο “από που να το πιάσεις και που να το αφήσεις”. Οπότε δεν αποτελεί αιφνιδιασμό ότι η ποιότητα κάποιων από το πολιτικό προσωπικό, είναι εξίσου άθλια με τα τραγικά αποτελέσματα της άσκησης της πολιτικής.
Και όσο και αν είναι άδικο για τους έντιμους και συνεπείς των κομματικώς στρατευμένων, υπάρχει και μια ομάδα που είναι χειρότερη των τοπικών κομματαρχών τύπου «Γκρούεζα». Είναι εκείνη η ομάδα, που δυστυχώς διαρκώς διευρύνεται, ατόμων χωρίς ιδεολογία, χωρίς ένα σταθερό πλαίσιο αξιών, και κυριότερα χωρίς τσίπα. Είναι εκείνο το σιχαμένο είδος των παράσιτων. Είναι αξιοθαύμαστη η ικανότητα τους να επιβιώνουν σε οποιαδήποτε κατάσταση.
Προσκολλάται ο παρασιτικός σε αυτόφωτους ή συγκυριακούς αρχηγούς και αρχηγίσκους, προσφέροντας κολακεία και επίδειξη πίστης, όπως κάνουν πάντα οι γενίτσαροι. Οι παρασιτικοί με τα όποια προσόντα τους, όπως ο κισσός, καταφέρνουν να ανέλθουν χωρίς να τους απασχολεί ότι βρίσκονται όπου βρίσκονται, επειδή έχουν κολλήσει με τις βεντούζες τους πάνω σε χτίσματα που άλλοι έχτισαν.
Τα τελευταία χρόνια έχει εμφανιστεί και ένα είδος μεταλλαγμένου πολιτικού παράσιτου. Πρόκειται για τον πολιτικό γυρολόγο. Δεν έχει κανένα όριο να μετακινηθεί από την μια άκρη του πολιτικού τοπίου στην άλλη. Να υπερασπίζει ως σωστό αυτό που μέχρι χθες κατακεραύνωνε για λάθος. Το μόνο που τον ενδιαφέρει είναι η πολιτική του επιβίωση. Δεν έχει κανένα πρόβλημα να γλύφει εκεί που έφτυνε. Αν κάτι είναι πιο ανατριχιαστικό από τον ίδιο, είναι ότι βρίσκουν πάντα κάποιους να τους επιβραβεύουν. Γυρολόγος ο παρασιτικός και οι παρασιτολάγνοι.