Η Αρετή Μανιώτη στο Flash: Η σύνδεση κερδίζει πάντα τον έλεγχο – Οι αρχές της θετικής γονεϊκότητας
Πολλοί γονείς αναλώνουν την καθημερινότητά τους δουλεύοντας ακατάπαυστα για να προσφέρουν στα παιδιά τους τα καλύτερα υλικά αγαθά, όπως ένα καινούργιο ρούχο, ξεχνώντας όμως την ουσία.
Σε μια εποχή που συχνά ερχόμαστε αντιμέτωποι με ειδήσεις για παιδιά που ασκούν βία ή εμφανίζουν συμπεριφορές που μας σοκάρουν, το ερώτημα που γεννάται είναι πάντα το ίδιο: «Τι πήγε στραβά;».
H παιδίατρος Αρετή Μανιώτη, μέσα από το Flash, τοποθετείται πάνω στο κρίσιμο ζήτημα της ανατροφής, υπενθυμίζοντας πως ίσως το πρόβλημα δεν ξεκινά από τα παιδιά, αλλά από τη δική μας σύνδεση μαζί τους.
Η αγάπη δεν είναι ανταμοιβή, είναι το «καύσιμο»
Πολλοί γονείς αναλώνουν την καθημερινότητά τους δουλεύοντας ακατάπαυστα για να προσφέρουν στα παιδιά τους τα καλύτερα υλικά αγαθά, όπως ένα καινούργιο ρούχο, ξεχνώντας όμως την ουσία. Η κ. Μανιώτη τονίζει:
Η αγάπη ως βάση: Η αγάπη δεν πρέπει να δίνεται ως ανταμοιβή όταν το παιδί φέρεται καλά.
Θετική αναπαραγωγή: Αντίθετα, η αγάπη είναι το «καύσιμο» που ωθεί τα παιδιά να αναπαράγουν θετικές συμπεριφορές.
Αυτονόητη αξία: Η αξία του παιδιού πρέπει να θεωρείται δεδομένη, απλώς και μόνο λόγω της ύπαρξής του.
Διαχωρισμός του παιδιού από την πράξη
Ένα από τα σημαντικότερα μαθήματα της θετικής γονεϊκότητας είναι ο διαχωρισμός του χαρακτήρα του παιδιού από μια κακή στιγμή.
Το «καλό παιδί»: Ακόμα κι αν ένα παιδί κάνει ένα λάθος, παραμένει πάντα ένα καλό παιδί.
Η ανάγκη για ορατότητα: Αν δεν παρατηρήσουμε και δεν επιβραβεύσουμε τα θετικά, το παιδί θα επιδιώξει να μας τραβήξει την προσοχή με κάτι αρνητικό.
Εστίαση στα μικρά: Δεν έχει σημασία το συναίσθημα που θα προκαλέσει, αλλά το να νιώσει ότι το «βλέπουμε». Γι' αυτό εστιάζουμε στα μικρά θετικά βήματα, όπως για παράδειγμα 10 λεπτά λιγότερο χρόνο σε ένα τάμπλετ.
Όρια με αγάπη και υγιής επικοινωνία
Η πειθαρχία στη θετική γονεϊκότητα δεν ταυτίζεται με την τιμωρία, αλλά με την καθοδήγηση.
Αίσθημα ασφάλειας: Τα παιδιά νιώθουν ασφαλή όταν υπάρχουν όρια και ξέρουν τι να περιμένουν.
Ουσιαστικός διάλογος: Η επικοινωνία δεν πρέπει να περιορίζεται μόνο στις στιγμές που κάτι πάει στραβά. Οφείλουμε να ρωτάμε το παιδί πώς νιώθει και τι σκέφτεται.
Η αποτυχία ως μάθημα: Διδάσκουμε με το παράδειγμά μας ότι η αποτυχία δεν είναι ντροπή, αλλά μια «στάση» για να πάρει κανείς φόρα.
Χτίζοντας την αυτοεκτίμηση
Η ανάθεση μικρών ευθυνών από νωρίς βοηθά το παιδί να χτίσει την αυτοεκτίμησή του βήμα-βήμα. Η φράση-κλειδί που κάθε γονέας πρέπει να λέει στο παιδί του είναι: «Είσαι το τέλειο παιδί για μένα». Αγαπώντας το ακριβώς όπως είναι, του μαθαίνουμε να αγαπά και εκείνο τον εαυτό του.
Στο τέλος της ημέρας, η σύνδεση κερδίζει πάντα τον έλεγχο. Τα παιδιά που μεγαλώνουν νιώθοντας ασφαλή, αγαπημένα και ορατά, είναι εκείνα που θα γίνουν ισορροπημένοι ενήλικες με πλήρη συνείδηση. Αυτό, όπως επισημαίνει η Αρετή Μανιώτη, είναι το καλύτερο μέλλον που μπορούμε να τους προσφέρουμε.