Οι Ηνωμένες Πολιτείες έχουν προκαλέσει παγκοσμίως ζημιές που φτάνουν το σοκαριστικό ύψος των 10 τρισεκατομμυρίων δολαρίων τις τελευταίες τρεις δεκαετίες μέσω των τεράστιων εκπομπών τους που θερμαίνουν τον πλανήτη, με το ένα τέταρτο αυτού του οικονομικού πλήγματος να πλήττει τις ίδιες, σύμφωνα με νέα αποκαλυπτική έρευνα.
Ως η χώρα με τις μεγαλύτερες ιστορικά εκπομπές άνθρακα, οι ΗΠΑ έχουν προκαλέσει μεγαλύτερη ζημιά στην παγκόσμια οικονομική ανάπτυξη από οποιοδήποτε άλλο κράτος, περισσότερη από την Κίνα, η οποία σήμερα είναι ο μεγαλύτερος εκπομπός και ευθύνεται για απώλειες 9 τρισ. δολαρίων στο παγκόσμιο ΑΕΠ από το 1990, σύμφωνα με τα ευρήματα της μελέτης.
Περίπου το 25% αυτής της οικονομικής επιβράδυνσης σημειώθηκε εντός των ίδιων των ΗΠΑ, ενώ άλλες χώρες επωμίστηκαν τεράστιο βάρος, με τις φτωχότερες να πλήττονται δυσανάλογα. Από το 1990, οι αμερικανικές εκπομπές προκάλεσαν εκτιμώμενη οικονομική ζημιά 500 δισ. δολαρίων στην Ινδία και 330 δισ. δολαρίων στη Βραζιλία.
Οικονομικές απώλειες από την κλιματική κρίση
«Αυτοί οι αριθμοί είναι τεράστιοι», δήλωσε ο Marshall Burke, περιβαλλοντικός επιστήμονας στο Stanford University, ο οποίος ηγήθηκε της μελέτης. Πρόσθεσε ότι οι ΗΠΑ έχουν «μεγάλη ευθύνη, καθώς οι εκπομπές μας έχουν προκαλέσει ζημιές όχι μόνο σε εμάς, αλλά και πολύ σημαντικές ζημιές σε άλλες περιοχές του κόσμου».
Η νέα μελέτη, που δημοσιεύθηκε στο περιοδικό Nature, επιχειρεί να αποτιμήσει οικονομικά την «απώλεια και ζημιά», τον όρο που χρησιμοποιείται για να περιγράψει τις επιπτώσεις που υφίστανται οι κοινωνίες από τις επικίνδυνες αυξήσεις της θερμοκρασίας λόγω της καύσης ορυκτών καυσίμων.
Οι αναπτυσσόμενες χώρες ζητούν από τα πλουσιότερα κράτη, που έχουν εκπέμψει το μεγαλύτερο μερίδιο αερίων του θερμοκηπίου από τη βιομηχανική επανάσταση, να συνεισφέρουν οικονομικά για τις απώλειες και τις ζημιές που προκαλούνται από καύσωνες, πλημμύρες, ξηρασίες και καταστροφές καλλιεργειών, οι οποίες εντείνονται με την κλιματική κρίση.
Πώς περιορίζεται η αύξηση του ΑΕΠ
Η μελέτη υπολογίζει πώς η αύξηση της θερμοκρασίας περιορίζει την ανάπτυξη του ΑΕΠ και αποδίδει την ευθύνη στις χώρες βάσει των εκπομπών τους από το 1990. Αν και δεν αποτυπώνει όλες τις συνέπειες της υπερθέρμανσης, αποκαλύπτει τις σημαντικές οικονομικές απώλειες όταν οι υψηλές θερμοκρασίες επηρεάζουν την εργασία και τα συστήματα δημόσιας υγείας.
«Αν αυξήσεις λίγο τη θερμοκρασία, τα ιστορικά δεδομένα δείχνουν καθαρά ότι η οικονομική ανάπτυξη επιβραδύνεται», δήλωσε ο Burke. «Αν συσσωρεύσεις αυτά τα αποτελέσματα για 30 χρόνια, η αλλαγή στο τέλος είναι τεράστια. Είναι σαν “θάνατος από χίλιες μικρές πληγές”. Και άνθρωποι που δεν προκάλεσαν το πρόβλημα είναι αυτοί που πλήττονται περισσότερο, κάτι που είναι βαθιά άδικο».
Ο Gernot Wagner, οικονομολόγος του κλίματος στη Columbia Business School, σημείωσε ότι «οι παλαιότερες εκπομπές αθροίζονται πολύ γρήγορα και οι ζημιές τους ακόμη γρηγορότερα, αναφέρει ο Guardian. Το να πληρώνεται το πραγματικό κοινωνικό κόστος του άνθρακα για τις μελλοντικές εκπομπές, αποδίδει πολλαπλάσια».
Οι ΗΠΑ αντιστέκονται εδώ και χρόνια στην ιδέα ότι πρέπει να φέρουν νομική ευθύνη για τη ρύπανση που έχει οδηγήσει τον κόσμο σε πρωτοφανείς κλιματικές συνθήκες. Ο Ντόναλντ Τραμπ ενίσχυσε αυτή τη στάση, αποσύροντας τη χώρα από ταμεία για «απώλειες και ζημιές», αποχώρησε από διεθνείς κλιματικές συμφωνίες, προώθησε την πολιτική "drill, baby, drill" για πετρέλαιο και φυσικό αέριο και έλαβε μέτρα που εμπόδισαν έργα καθαρής ενέργειας στο εσωτερικό.
«Δεν νομίζω ότι τα στοιχεία μας μπορούν να αναγκάσουν την κυβέρνηση Τραμπ να επιστρέψει στο τραπέζι των διαπραγματεύσεων», ανέφερε ο Burke. «Αλλά δείχνουν ξεκάθαρα ότι θα έπρεπε».
