Κωνσταντίνος Αργυρός: Η απόρριψη στην αρχή της καριέρας του, η καταξίωση και ο έρωτας

Σε μια από τις σπάνιες συνεντεύξεις του ο Κωνσταντίνος Αργυρός μίλησε για την πορεία του στο τραγούδι και την καταξίωση, αλλά και για την πληρότητα που νιώθει με την οικογένεια που έχει δημιουργήσει.

Όπως εξομολογήθηκε στον Νίκο Χατζηνικολάου στο ξεκίνημά του εισέπραξε πολύ αμφισβήτηση. «Δεν θέλω να κρατάω απωθημένα μέσα μου. Δεν είμαι από αυτούς τους ανθρώπους. Γενικότερα είμαι της άποψης ότι η συγχώρεση είναι πιο σημαντική. Μου έκοψαν τότε τη διάθεση, αλλά μου έδωσαν το κίνητρο για να τους αποδείξω ότι "κοιτάξτε να δείτε, εγώ κάτι αξίζω. Κάτι μπορώ κι εγώ να προσφέρω σε κάτι που εσείς δεν βλέπετε". Ήταν για τουλάχιστον πάνω από 5-6 χρόνια. Είχα γυρίσει όλες τις δισκογραφικές εταιρείες, δεν με πίστευε κανένας.

Υπήρχε και άνθρωπος συγκεκριμένος, ο οποίος ήθελε να με χρηματοδοτήσει και υπήρχε ένας άνθρωπος που ήταν ο γενικός διευθυντής στην εταιρεία και του λέει “γιατί τα βάζεις τα λεφτά σε αυτόν; Θα τα χάσεις”. Χτυπάω το χέρι μου στο τραπέζι και λέω "εσύ κάποια στιγμή να το θυμάσαι αυτό". Και φεύγουμε... Πραγματικά εκείνον τον άνθρωπο να τον έχει καλά ο Θεός και μόνο που προσφέρθηκε να είναι εκεί δίπλα μου, θα το θυμάμαι για όλη μου τη ζωή».

Ο τραγουδιστής αναφέρθηκε και στην γυναίκα της ζωής του. «Γνωριστήκαμε από ένα κοινό μας φίλο σε ένα πάρτι. Όταν την είδα λέω, ''νομίζω ότι αυτός είναι ο άνθρωπος, ο οποίος θα περάσω την ζωή μου''. Ένιωσα τόσο ελεύθερος μαζί της, στο να μπορέσω να μιλάμε με τις ώρες. Αυτό το πράγμα μας ένωσε τόσο πολύ, παρόλο που είχαμε στην αρχή απόσταση, ζούσε στο Los Angeles, γιατί σπούδαζε εκεί. Ήταν ο άνθρωπος που μου κρατούσε συντροφιά, που της έλεγα για τις ανασφάλειες μου…

Προφανώς και είναι, πάρα πολύ όμορφη, η πιο όμορφη, είναι τόσο δοτικός άνθρωπος, τόσο έξυπνη. Καλό θα ήταν να τη γνωρίσει ο κόσμος λίγο καλύτερα, αν και δεν της αρέσει αυτό… Δεν συμπαθεί τη δημοσιότητα. Αλλά πραγματικά, αν ο κόσμος τη δει, θα καταλάβει τι άνθρωπος είναι.

Δεν έχω πάθη... το πάθος μου είναι η δουλειά μου

Είναι υποστηρικτική στη δουλειά μου. Νιώθω τόση ασφάλεια μαζί της, από την πρώτη στιγμή που γνωριστήκαμε, αυτό που μου έδειχνε είναι ότι αγαπάει και θέλει να προστατεύσει αυτό το πράγμα που εγώ είμαι. Οπότε όταν ένιωσα αυτή την ασφάλεια ότι είναι ένας άνθρωπος, ο οποίος αγαπάει πάνω από όλα τη δουλειά μου...

Η δουλειά μου εμένα πραγματικά είναι η ζωή μου. Είναι αυτό που επένδυσα σε όλη μου τη ζωή. Άρα είναι το πάθος μου. Δεν έχω πάθη εγώ. Ούτε ναρκωτικά κάνω, ούτε παίζω, δεν έχω πάθη που οδηγούν σε καταστροφικές συνέπειες. Το πάθος μου είναι η δουλειά μου. Από τη στιγμή που υπάρχει ένας άνθρωπος ο οποίος σεβάστηκε και αγάπησε αυτό το οποίο κάνω, για μένα είναι πάρα πολύ σημαντικό.

Η Αλεξάνδρα γνωρίζει όλες τις στιγμές και από τα τραγούδια μου και τις ανασφάλειές μου και τις ανησυχίες μου. Έχω αλλάξει από όταν τη γνώρισα. Έρχεται ένας άνθρωπος, με τον οποίο νιώθεις ότι είναι ο άνθρωπός σου, με τον οποίον θα χτίσεις την οικογένειά σου. Γιατί το πιο πολύτιμο πράγμα είναι η οικογένεια για μένα.

Μεγάλη αδυναμία ο γιος του. «Βλέπω τώρα τον γιο μου και δεν υπάρχει ωραιότερο πράγμα στη Γη. Στη ζωή. Δεν υπάρχει ωραιότερο πράγμα. Όταν είσαι πριν από αυτή τη φάση της ζωής σου, προκύπτουν ανασφάλειες, ανησυχίες, προφανώς και γεμίζεις συναισθηματικά από πράγματα όπως είναι η καριέρα, τα επαγγελματικά σου ή συνάδελφοι, όλα αυτά. Όταν όμως ζεις τέτοιες στιγμές με την οικογένειά σου, καταλαβαίνεις ότι αυτή είναι η πραγματική ουσία της ζωής.

Το ωραιότερο δώρο της ζωής είναι ο Βασίλης. Δεν υπάρχει ωραιότερο συναίσθημα. Προσπαθώ τις πρωινές ώρες που ξυπνάει, να είμαι εκεί και περιμένω τη στιγμή που θα τον πάρω αγκαλιά. Αυτές τις στιγμές θέλω να τις ζω, να είμαι εκεί».