Λάμπρος Κωνσταντάρας: «Τα πρώτα γενέθλια που δεν θα με πάρεις στις 00:01 - Μου χρωστάς μια επίσκεψη»
Τα φετινά του γενέθλια είχαν διαφορετικό βάρος, καθώς για πρώτη φορά έλειπε το τηλεφώνημα που περίμενε κάθε χρόνο από τον πατέρα του.
Τα γενέθλια είναι συνήθως μια ημέρα χαράς. Για τον Λάμπρο Κωνσταντάρα, όμως, η φετινή επέτειος είχε μια έντονη απουσία. Για πρώτη φορά δεν άκουσε το τηλεφώνημα που περίμενε κάθε χρόνο από τον πατέρα του, Δημήτρη Κωνσταντάρα, ο οποίος έφυγε από τη ζωή τον Αύγουστο του 2025.
Με αφορμή τα 47α γενέθλιά του, ο δημοσιογράφος δημοσίευσε στον προσωπικό του λογαριασμό στο Instagram οικογενειακές φωτογραφίες και μοιράστηκε σκέψεις που άγγιξαν τους διαδικτυακούς του φίλους.
Οι φωτογραφίες από τις οικογενειακές στιγμές
Μέσα από παλιές εικόνες με τον πατέρα του, τη μητέρα του και την αδελφή του, ο Λάμπρος Κωνσταντάρας γύρισε πίσω στον χρόνο, θυμούμενος τις στιγμές που συνόδευαν κάθε χρόνο τα γενέθλιά του.
Ανάμεσα στις αναμνήσεις που ξεχώρισε ήταν το τηλεφώνημα που δεχόταν πάντα λίγο μετά τα μεσάνυχτα, αλλά και η οικογενειακή τούρτα που έσβηναν όλοι μαζί. Μικρές συνήθειες που, όπως περιγράφει, έδιναν ξεχωριστό νόημα στη συγκεκριμένη ημέρα.
Στην ανάρτησή του έγραψε χαρακτηριστικά:
«Όλες οι γιορτές χωρίς εσένα, είναι σαν να μην είναι γιορτές. Χαρά μπορεί να έχουν, αλλά γιορτές δεν είναι. Έτσι και τα γενέθλιά μου τα φετινά. Τα πρώτα που δεν θα με πάρεις τηλέφωνο στις 00:01 και η πρώτη φορά που δεν θα συντονίσεις πότε θα σβήσουμε την οικογενειακή τούρτα μαμά και γιος...»
«Μου χρωστάς μια επίσκεψη...»
Ο δημοσιογράφος έκλεισε το μήνυμά του με μια φράση που ξεχώρισε και συγκίνησε όσους διάβασαν την ανάρτησή του:
«Οι 46 πρώτες τούρτες ήταν τόσο ευτυχισμένες που κι αν δεν ξανασβήσω ποτέ, πάλι θα 'χω χαρά και φωτογραφίες για δύο ζωές. Μου χρωστάς μια επίσκεψη. Εις το επανιδείν».
Ο Δημήτρης Κωνσταντάρας έφυγε από τη ζωή στις 24 Αυγούστου 2025, σε ηλικία 79 ετών, έπειτα από προβλήματα υγείας που αντιμετώπιζε τα τελευταία χρόνια. Η σημερινή ανάρτηση του γιου του δεν ήταν μόνο μια αναφορά στην απώλεια, αλλά μια υπενθύμιση πως ορισμένοι άνθρωποι εξακολουθούν να βρίσκονται δίπλα μας μέσα από τις αναμνήσεις που αφήνουν πίσω τους.
Με λίγες μόνο λέξεις, ο Λάμπρος Κωνσταντάρας κατάφερε να περιγράψει το συναίσθημα που συνοδεύει την πρώτη σημαντική ημέρα χωρίς έναν αγαπημένο άνθρωπο, συγκινώντας όσους έχουν βιώσει μια αντίστοιχη απώλεια.