Λένα Μαντά: «Είχα έναν σύντροφο, νόμιζα ότι θα γεράσω μαζί του, αλλά τελικά γερνάω μόνη μου»
Η συγγραφέας μίλησε για το πώς είναι σήμερα, 20 μήνες μετά τον θάνατο του συζύγου της και για το ενδεχόμενο να ξαναφτιάξει τη ζωή της!
Η Λένα Μαντά μίλησε στην κάμερα της εκπομπής «Breakfast@Star» για το μυθιστόρημα «Το σπίτι δίπλα στο ποτάμι» που έγινε σειρά στον ALPHA, τον σύζυγό της που έφυγε από τη ζωή πριν από 20 μήνες, αλλά και το εάν σκέφτεται ξανά τη συντροφικότητα. «Για να είμαι ειλικρινής, δεν παρακολουθώ τη σειρά «Το σπίτι δίπλα στο ποτάμι», παρά το ότι είναι μια εξαιρετική παραγωγή, προτιμώ να μείνω στο βιβλίο έτσι όπως εγώ το δημιούργησα! Άλλοι κανόνες διέπουν τη δημιουργία μιας σειράς, μιας ταινίας, ενώ στη φαντασία του συγγραφέα δεν υπάρχουν ούτε κανόνες, ούτε όρια!»
«Μαθαίνεις απλά να ζεις με αυτό»
«20 μήνες τώρα είναι τρομακτικές οι μεταπτώσεις που περνάς, προσπαθώντας να βιώσεις το πένθος σου, προσπαθώντας να συνηθίσεις σε μια νέα πραγματικότητα που δεν έχει καμία σχέση με την προηγούμενη. Ήμουν πολύ τυχερή στη ζωή μου, που γνώρισα τον Γιώργο. Τώρα μετά από 20 μήνες και εβδομαδιαία ψυχοθεραπεία έχω κατορθώσει να συμφιλιωθώ, να καταλάβω ότι ο πόνος δεν πρόκειται να φύγει ποτέ. Μαθαίνεις απλά να ζεις με αυτό.
Όταν ο Γιώργος αρρώστησε δεν περίμενα ότι θα έφευγε μέσα σε έναν χρόνο, νόμιζα ότι θα είχαμε λίγο καιρό ακόμα. Πρόλαβα να του πω όσα ήθελα. Λένε ότι τα πιο πικρά δάκρυα χύνονται σε έναν τάφο για λέξεις και λόγια που δεν ειπώθηκαν. Εμείς δεν είχαμε κρατήσει τίποτα ο ένας για τον άλλον. Τα είχαμε πει όλα εμείς οι δύο».
Συντροφικότητα τέλος
«Ούτε μία στο εκατομμύριο να φτιάξω ξανά τη ζωή μου. Αυτός ο τομέας έχει κλείσει για εμένα, έφυγε μαζί με τον Γιώργο. Είχα έναν σύντροφο, νόμιζα ότι θα γεράσω μαζί του, αλλά τελικά γερνάω μόνη μου. Συντροφιά μου είναι τα βιβλία μου, τα βιβλία που διαβάζω, τα βιβλία που γράφω, οι ήρωες των βιβλίων μου. Αυτή είναι μια πραγματική και ουσιαστική συντροφιά».
