Η δυσαρέσκεια από τις κερκίδες δεν μένει μόνο εκεί, αλλά μπορεί να «κατεβαίνει» στον αγωνιστικό χώρο και να επηρεάζει τους ποδοσφαιριστές. Ο Dan Abrahams, παγκόσμιος αθλητικός ψυχολόγος που έχει συνεργαστεί με μερικά από τα μεγαλύτερα ονόματα του ποδοσφαίρου, γνωρίζει καλά πώς η ένταση μεταξύ των φιλάθλων μπορεί να επηρεάσει όσα συμβαίνουν στο γήπεδο.

«Πολλές μελέτες δείχνουν ότι η συμπεριφορά του κοινού μπορεί να επηρεάσει απολύτως τους παίκτες», λέει ο Abrahams.

«Κάποιοι ποδοσφαιριστές λένε ότι δεν ακούν τίποτα και επικεντρώνονται μόνο στο παιχνίδι, άλλοι ότι ακούνε και επηρεάζονται, ενώ κάποιοι μπορούν να ακούσουν και να μην τους επηρεάζει. Είμαστε φτιαγμένοι να προσέχουμε τα μηνύματα γύρω μας, να κρίνουμε πώς μας βλέπουν οι άλλοι. Στο ποδόσφαιρο, αυτό μπορεί να είναι το κοινό. Η ένταση στις κερκίδες μπορεί να μεταφερθεί στο γήπεδο και να προκαλέσει άγχος, επηρεάζοντας την τεχνική, τη τακτική, την αντίληψη και τη λήψη αποφάσεων», αναφέρει στο The Athletic.

Η ανησυχία των προπονητών και η ψυχολογία του αγώνα

Ο προπονητής της West Ham, Nuno Espírito Santo, είχε μιλήσει για την επίδραση της αρνητικής ατμόσφαιρας στο London Stadium: «Όλοι ανησυχούμε. Η ανησυχία γίνεται άγχος, και το άγχος σιωπή. Έχουμε πρόβλημα. Είναι στο χέρι μας να το αλλάξουμε. Οι φίλαθλοι πρέπει να δουν κάτι που τους ευχαριστεί, και τότε θα μας στηρίξουν και θα μας δώσουν ενέργεια.»

Αντίστοιχα, ο αρχηγός της Άρσεναλ, Martin Ødegaard, τόνισε μετά από ήττα: «Δεν μπορούμε να ακούμε υπερβολικά τις προσδοκίες και όσα γίνονται γύρω μας. Πρέπει να είμαστε ενωμένοι και να επικεντρωνόμαστε σε κάθε παιχνίδι.»

Οι τρεις λέξεις-κλειδιά: δισταγμός, αναστολή και παθητικότητα

Σύμφωνα με τον Abrahams, η αρνητική ατμόσφαιρα μπορεί να προκαλέσει στους παίκτες «δισταγμό, αναστολή και παθητικότητα», με αποτέλεσμα να παίζουν με χαμηλή πρόθεση και ενέργεια.

«Η πρόθεση είναι ο τρόπος που εκτελείς τις ενέργειές σου», εξηγεί. «Χαμηλή πρόθεση σημαίνει δισταγμός, αναστολή και παθητικότητα. Υψηλή πρόθεση σημαίνει περισσότερη ενέργεια, στόχευση και θετική, προδραστική στάση».

Οι ποδοσφαιριστές μπορεί να «κρύβονται» στο γήπεδο, να μην καλύπτουν χώρο, να μην θέλουν την μπάλα ή να μην επιχειρούν το ρίσκο σε μια τολμηρή πάσα.

Η ιδανική αλλά φανταστική εικόνα

Σε έναν ιδανικό κόσμο, λέει ο Abrahams, οι φίλαθλοι θα ήταν πάντα θετικοί προς τους παίκτες τους, κάτι που θα οδηγούσε σε καλύτερες εμφανίσεις και αποτελέσματα. Αλλά αυτό δεν ανταποκρίνεται στην πραγματικότητα: «Αν μπορούσες να κουνήσεις ένα μαγικό ραβδί και όλοι στο γήπεδο να στηρίζουν την ομάδα από την πρώτη μέχρι την τελευταία στιγμή, θα ήταν το τέλειο σενάριο. Αλλά οι άνθρωποι έχουν γνώμη, πληρώνουν τα εισιτήρια και θεωρούν ότι οι παίκτες πληρώνονται καλά και ζουν το όνειρό τους. Απλά δεν λειτουργούν έτσι οι άνθρωποι και ούτε έτσι λειτουργεί το elite sport».

Η πίεση από τις κερκίδες είναι αληθινή και επηρεάζει την ψυχολογία των ποδοσφαιριστών. Η στήριξη ή η δυσαρέσκεια των φιλάθλων μπορεί να αυξήσει ή να μειώσει την ενέργεια, την αποφασιστικότητα και τη συγκέντρωση στον αγωνιστικό χώρο. Οι ομάδες και οι προπονητές καλούνται να βρουν τρόπους να προστατεύσουν τους παίκτες από το υπερβολικό άγχος που προέρχεται από τα μάτια και τις φωνές των φιλάθλων.