Ο Ανδρουλάκης, οι στρεβλώσεις και το κεραμίδι πάνω από το κεφάλι μας

Κατανοώ πως όταν οι αγρότες είναι στα τρακτέρ και οι φοιτητές στους δρόμους, θέματα όπως αυτό της στέγης να μην λαμβάνουν την διάσταση που τους αναλογεί, αν και είναι σε όξυνση. Θα σταθώ πάντως στην εμφάνιση του Προέδρου του ΠΑΣΟΚ Νίκου Ανδρουλάκη, στη συζήτηση στη Βουλή στην προ ημερησίας συζήτηση με τον πρωθυπουργό Κυριάκο Μητσοτάκη.

Διαπίστωσα πως ο κ. Ανδρουλάκης εάν δεν συμπεριφέρεται κρατώντας “μανιάτικα” στον πρωθυπουργό και εάν δεν έχει φοβικά σύνδρομα και προτάσεις μπορεί να καταθέτει και κάπου να βρίσκει ένα πλαίσιο συννενόησης με τον Κ. Μητσοτάκη σε κάποια ζητήματα κοινής λογικής. Και εάν υπήρχε μια πρόθεση να αρθεί η καχυποψία, ίσως κάποια θέματα όπως αυτό των μη Κρατικών Πανεπιστημίων, να περνούσαν πιο εύκολα, αλλά ας είναι. Μένω στο θέμα του “κεραμιδιού” πάνω από το κεφάλι μας που αποτελούσε διαχρονικό όνειρο του Ελληνα.

Διαπίστωσα και εγώ όπως και όσοι άκουσαν τόσο τον πρωθυπουργό όσο και τον Πρόεδρο του ΠΑΣΟΚ να συνομολογούν ότι τελικά η υπόθεση της Golden visa δημιούργησε στρεβλώσεις στο θέμα των κατοικιών. Χωρίς να θέλω να χαλάσω αυτό το “μέτωπο” μεταξύ ΝΔ και ΠΑΣΟΚ οι αριθμοί δεν το επιβεβαιώνουν, εν αντιθέσει με το πραγματικό πρόβημα που δείχνει ότι 200.000 περίπου σπίτια οι ιδιοκτήτες τους τα κρατούν κλειστά είτε είναι ιδιώτες, είτε είναι το δημόσιο με την ευρύτερη έννοιά του.

Το πιο εύκολο από όλα σε σχέση με τις τιμές ενοικίων των ακινήτων είναι να ανεβάσεις το όριο thw Golden visa να βάλεις περιορισμό ότι δεν μπορούν να τα χρησιμοποιούν για βραχυχρόνιες μισθώσεις και με αυτήν την κομμουνιστική αντίληψη να θεωρείς ότι όλα θα αλλάξουν και οι τιμές των ενοικίων θα πάρουν την κατιούσα. Είναι και αυτό μια αντίληψη, σεβαστή, αλλά στην Golden ανήκουν μόλις 20.000 σπίτια, άρα το πρόβλημα δεν λύνεται.
Ας πάω στην δεύτερη πρόταση. Το κράτος με την ευρεία του έννοια, να επιδιορθώσει ακίνητα και να τα νοικιάσει με χαμηλό ενοίκιο στους μη έχοντες και κατέχοντες ή σε εκείνους με χαμηλά εισοδήματα.

Ποιος δεν θα ήθελε να δει το δήμο ή το Υπουργό να μετατρέπεται σε επιχειρηματία που θα ενοικιάζει ακίνητα για να βοηθήσει τους συνανθρώπους μας. Διότι τα ωραία λόγια, ακούγονται από όλους ευχάριστα.

Μια απορία έχω μόνο και την καταγράφω: εάν ο ενοικιαστής δεν μπορεί κάποια μέρα να πληρώσει το ενοίκιο. Τι θα κάνει ο εκλεκτός δήμαρχος θα του κάνει έξωση; Και όταν πάει να το κάνει δεν θα πάνε οι αλληλέγγυοι να τον εμποδίσουν και να μείνει στο τέλος...δωρεάν στο σπίτι που του έχει παραχωρηθεί;

Τα γράφω για να σας κάνω εικόνες από το...μέλλον, με βάση τις εύκολες λύσεις κάποιων.
Ας πάω στην τρίτη πρόταση. Οι ιδιώτες να ανακαινίσουν τα σπίτια τους και να τα ρίξουν στην αγορά. Μαζί τους είμαι. Για να γίνει αυτό όμως πρέπει το κράτος να πάψει να τους αντιμετωπίζει ως ποινικούς που το έγκλημά τους είναι ότι έχουν ένα ή δύο ακίνητα. Πρέπει να μειώσει τη φορολογία που επιβάλλει και να δώσει κίνητρα, εάν πράγματι πιστεύει ότι αυτό είναι η λύση. Διότι κανείς δεν θέλει να κρατάει το σπίτι που έχει ιδιοκτησία κλειστό. Αλλά όταν το είχε ανοικτό έμπαινε μέσα. Από φόρους απλήρωτα ενοίκια, καταστροφές στο σπίτι και ραβασάκια για φως νερό τηλέφωνο και κοινόχρηστα που οι ενοικιαστές τους άφηναν...κληρονομιά.

Εγραψα τα παραπάνω για να καταλάβουν κάποιοι ότι η άσκηση είναι πιο δύσκολη από ότι φαντάζονται. Και κυρίως ομόφωνα τα κόμματα να ψηφίσουν ότι αποφασισθεί, για να μην αρχίσουν την επομένη το παιχνίδι του λαϊκισμού, με τους κακούς να κάνουν εξώσεις και με τους καλούς να προστατεύουν το...δανεικό κεραμίδι των φτωχών πλην τιμίων συμπολιτών μας...