Θάνος Μικρούτσικος: Ο καρκίνος, οι στιγμές στο νοσοκομείο, ο σύντομος χωρισμός με τη γυναίκα του

Σε λίγες μέρες συμπληρώνονται έξι χρόνια από τον θάνατο του Θάνου Μικρούτσικου. Η χήρα του Μαρία Παπαγιάννη μίλησε στο «Mega Stories» για τον αείμνηστο μουσικό που για εκείνη ήταν κάτι παραπάνω… Η κουβέντα ξεκίνησε από τότε που ο Μικρούτσικος δέχτηκε την πρόταση να γίνει υπουργός Πολιτισμού και τι αυτό επέφερε στη μεταξύ τους σχέση. «Όταν του πρότεινε ο Παπανδρέου να γίνει υπουργός Πολιτισμού, ήταν πολύ φρέσκια η σχέση μας, μόλις είχαμε συναντηθεί. Θυμάμαι πως η πρώτη πρόταση έφτασε όταν ήμασταν στην Κορσική, στο πρώτο μας ταξίδι, σχεδόν κρυφό από όλους.

Όταν έκλεισε το τηλέφωνο, του είπα “προφανώς δεν θα δεχτείς”. Εγώ μόλις είχα ερωτευτεί έναν τρελό μουσικό στο Μέγαρο και ξαφνικά όλο αυτό με τρόμαξε πάρα πολύ. Όταν κατάλαβα ότι το σκέφτεται, φοβήθηκα πάρα πολύ ότι θα αλλάξουν όλα. Γυρνάμε στην Αθήνα λοιπόν και μια μέρα μου λέει πως είπε “ναι”. “Εντάξει, τότε και γω όχι” του είπα και πήρα τα πράγματα μου και έφυγα από το σπίτι, χωρίσαμε. Ήταν πολύ πολύ νωρίς.

Λίγο μετά με πήρε τηλέφωνο στη δουλειά και μου είπε “δεν σου λέω να γυρίσεις, θέλω απλώς να ακούσεις ένα τραγούδι που έγραψα για σένα”. Είχε γράψει το “Μαρέα”, μου είπε ότι το έγραψε τότε για μένα και φυσικά γύρισα με όλα μου τα πράγματα πίσω και είναι ένα τραγούδι από τον κύκλο αυτόν του Καββαδία, που το αγαπάω πάρα πολύ».

«Δεν θα κλαφτώ γι' αυτό που μου συνέβη»

«Το βρήκαμε τυχαία το πρόβλημα υγείας του. Τον απείλησα ότι έχει μεγαλώσει πολύ και ότι δεν έπρεπε να κάνει περιοδεία. Εκείνος επέμενε και του είπα να κάνει όλες τις εξετάσεις. Έτσι λοιπόν, τελείως τυχαία βρέθηκε αυτό που αποδείχτηκε πολύ μεγάλο πρόβλημα. Ήταν ψύχραιμος όταν αρρώστησε, δεν μπορώ να πω ότι δεν φοβήθηκε, αλλά σε εμάς τουλάχιστον δεν το έδειξε. Έλεγε “έζησα μία τόσο πλούσια ζωή, είμαι τόσο ευγνώμων για όλα αυτά που έκανα στη ζωή μου, οπότε δεν θα κλαφτώ γι’ αυτό που συνέβη”.

Από την επόμενη ημέρα έγραψε ένα γράμμα στα παιδιά και τους εξηγούσε τα πάντα, ότι ήταν πολύ σοβαρή η κατάστασή του και ότι δεν θα το βάλουμε κάτω.Θα αγωνιστούμε μαζί και σας θέλω δίπλα μου. Την άλλη μέρα το πρωί ήμασταν όλοι σε κατάθλιψη. Εκείνος κατέβηκε, ζήτησε καφέ και είπε να πάμε όλοι στις δουλειές μας. Δεν ξέρω τι έκρυβε στην ψυχούλα του».

Μάθημα ισπανικών

«Είναι φοβερό ότι με έναν τρόπο δεν άλλαξε η καθημερινότητά μας. Πηγαίναμε στο νοσοκομείο για θεραπεία και ήξερε τις νοσοκόμες, τις ιστορίες τους, ανθρώπους που είχαν το ίδιο πρόβλημα με αυτόν και πήγαινε και τους έδινε θάρρος. Έλεγε “μην ανησυχείς, δυνατά” και μετά αφού ξεκινούσε τη θεραπεία, έλεγε “βγάλε τα ισπανικά να μελετήσουμε τώρα”, μου έλεγε “μην ανησυχείς, δεν θα φύγω αν δεν μάθεις τέλεια ισπανικά”. Και εγώ υποδυόμουν ότι καταλάβαινα αυτά που μου έλεγε, έκλεβα συνέχεια για να μην στεναχωριέται ότι δεν μαθαίνω. Ισπανικά δεν έμαθα, ο Θάνος έφυγε και τώρα κάνω ξανά ισπανικά για να αποδείξω ότι τα καταφέρνω».

«Αυτό μου έχει λείψει πάρα πολύ»

Καμιά φορά λέω ότι ήταν 26 χρόνια εκδρομή! Κατάφερνε και ζωντάνευε κάθε στιγμή. Τα έκανε όλα με μία ιεροτελεστία. Είχα κλειστή την πόρτα μου, μου άφηνε μια επιστολή και μου έγραψε ή κάτι πολύ προσωπικό, ή θα έγραφε “ραντεβού σε δύο ώρες στο γραφείο μου, θα ήθελα να συζητήσουμε αυτό το θέμα”, ή μου έλεγε “μην ανησυχείς, εγώ είμαι εδώ”. Αυτό μου έχει λείψει πάρα πολύ. Ήταν σαν να κάνω κάθε μέρα βουτιά και να ξέρω ότι από κάτω υπάρχει ένα δίχτυ προστασίας».