Αιμίλιος Χειλάκης: «Δεν είμαι ούτε ο πιο σπουδαίος ηθοποιός, αλλά ούτε και ο πιο χάλια»

Ο Αιμίλιος Χειλάκης με τη σοφία των 56 χρόνων του έκανε μια αναδρομή στην καριέρα του και αποκάλυψε πως το μεγαλύτερο μάθημα που έχει πάρει στο επαγγελματικό κομμάτι είναι ότι δεν είσαι ποτέ αυτό που λένε οι άλλοι ότι είσαι.

«Είμαι 56 ετών. Εγώ τα αγαπάω τα χρόνια μου, γιατί τα έχω, τα έχω φέρει μαζί μου με πολλές συναντήσεις, αναμνήσεις. Έχω αγαπήσει ανθρώπους, έχω πει με άλλους ανθρώπους “εσύ δίπλα μου με τίποτα”, άρα έχω κάνει τους διαχωρισμούς μου. Ξέρεις, όταν έχεις διαχωρίσει τα πράγματα, ξέρεις πού ανήκεις. Όταν ξέρεις πού ανήκεις, είναι πιο εύκολα τα πράγματα στη ζωή σου.

Όλες τις χρονιές - ορόσημο της ζωής μου τις θυμάμαι. Το 1988 μπήκα στη σχολή, το ’91 τελείωσα, το ’93 τελείωσα από τον στρατό και ξεκίνησα να δουλεύω. Το ’96, τριάντα χρόνια πριν, έκανα πρεμιέρα στον σημαντικότερο για μένα Έλληνα σκηνοθέτη, που λεγόταν Λευτέρης Βογιατζής και πήρα βραβείο σε μια ταινία που λεγόταν «Απόντες» του Νίκου Γραμματικού. Αυτές οι συναντήσεις με αυτούς τους ανθρώπους για μένα ήταν πάρα πολύ σημαντικές.

Το ’98 κάνω το πρώτο μου σήριαλ. Αρχίζω και γίνομαι πιο διάσημος. Ήμουν όμως ήδη 28 χρόνων και η διασημότητα εμένα δεν με γοήτευσε, αντίθετα με εμπόδισε. Γιατί είναι διαφορετικό να γίνεσαι διάσημος στα 21 σου, 22 σου, φουσκώνει λίγο το μυαλό, θεωρείς ότι πραγματικά είσαι αυτό που σου λένε. Λένε “είσαι εξαιρετικός”. Στα 28 σου λες “ξέρω ότι δεν είμαι εξαιρετικός, καλός πρέπει να ’μαι κατά πάσα πιθανότητα”, σταματάς να πιστεύεις τους υπερθετικούς βαθμούς. Ξέρεις ότι είσαι από την καλή μαγιά των επαγγελματιών στον χώρο σου», είπε στην εκπομπή «Super Κατερίνα».

Έρωτας και οικονομική καταστροφή

«Ο επόμενος μεγάλος μου σταθμός ήταν το 2005 που είμαστε μαζί με την Αθηνά (Μαξίμου). Από τότε δεν έχουμε χωρίσει ποτέ. Το ’06 παντρευτήκαμε, μετά έρχονται διαρκώς συνεργασίες. Έχω και κακές χρονιές - ορόσημα που έχω καταστραφεί οικονομικά. Το 2001 έκανα την πρώτη μου παραγωγή. Πρώτη καταστροφή. 2002 δεύτερη καταστροφή. 2003 έβγαλα κάποια λεφτά. 2017 επόμενη καταστροφή. Δεν βάζεις μυαλό. Το ζήτημα είναι να είσαι μέσα σε ένα σύστημα το οποίο διαρκώς κινείται. Και ό,τι κινείται ποτέ δεν χορταριάζει. Κι έτσι εγώ νιώθω ότι μπορεί να κουβαλάω τα 56 μου χρόνια, αλλά τα κουβαλάω με τη μνήμη των σωστών ανθρώπων, με τα πράγματα που μου συνέβησαν και μου γίναν ή δεν μου γίναν μάθημα, αλλά πάντα τα θυμάμαι.

Το μεγαλύτερο μάθημα που έχω πάρει στο επαγγελματικό κομμάτι είναι ότι δεν είσαι ποτέ αυτό που λένε οι άλλοι ότι είσαι. Δεν είσαι ούτε ο πιο σπουδαίος, ούτε ο πιο χάλια. Νιώθω ότι είμαι ένας από τους πιο αναγνωρίσιμους, ένας από τους πιο ευάγωγους ηθοποιούς και σκηνοθέτες. Είμαι ένας άνθρωπος, ο οποίος μπορείς να συνεργαστείς μαζί του. Είμαι ένας άνθρωπος ο οποίος η αξιοπιστία μου μού δίνει το δικαίωμα να μπορώ να πάρω ένα τηλέφωνο κάποιον και να του πω “έλα να συνεργαστούμε” και αυτός κατ’ αρχήν να συνομιλήσει μαζί μου. Γιατί συνήθως, ξέρεις, με τους μη αξιόπιστους κλείνεις το τηλέφωνο. Δηλαδή δεν θεωρώ ότι είμαι ούτε ο καλύτερος ούτε ο χειρότερος».