Αποστολία Ζώη: «Με ζόρισε η αναγνωρισιμότητα... δεν σταματούσα κάπου να πάρω να φάω γιατί είχε κόσμο»
Η τραγουδίστρια εξομολογήθηκε ότι όταν έγινε γνωστή στο ευρύ κοινό, για εκείνη ήταν αγκάθι και όχι χαρά.
Η Αποστολία Ζώη είναι μια τραγουδίστρια που προσπαθεί να κρατά χαμηλούς τόνους και να μην απασχολεί την δημοσιότητα παρά μόνο αν πρόκειται για τα επαγγελματικά της, Με συνέντευξή της στην διαδικτυακή εκπομπή της Μαντούς Γαστεράτου εξομολογήθηκε:
«Το ότι έγινα γνωστή στο ευρύτερο κοινό, για εμένα ήταν αγκάθι, δεν ήταν χαρά. Δεν ήμουν ποτέ loud χαρακτήρας ούτε το παιδάκι το οποίο ήθελε να φανεί. Διάλεξα ένα επάγγελμα που λατρεύω αλλά έχει και αυτό ως παράσημο.
Για να πετύχεις σε αυτήν τη δουλειά, αναγκαστικά πρέπει να γίνεις γνωστός. Δεν ξέρω κάποια ιστορία που να έχει κάνει τεράστια καριέρα, πορεία, κάποιο όνομα και να είναι εντελώς άφαντο. Εκτός κι αν βάλω καμιά μάσκα».
Και συνέχισε: «Δεν μπορούσα τα βλέμματα. Με ζόρισε ουσιαστικά και για ένα διάστημα δεν μπορούσα ούτε να σταματήσω κάπου να πάρω να φάω γιατί σκεφτόμουν ότι έχει κόσμο, ας παραγγείλω στο σπίτι. Πολύ περίεργο...».
Σε άλλο σημείο της συνέντευξης η Αποστολία Ζώη εξήγησε: «Με τρόμαζε που με κοιτούσαν στα μάτια κάποιοι άνθρωποι και μου έλεγαν: «Θα γίνει αυτό» και μέχρι να ξεκινήσει ένα σχήμα γίνονταν εντελώς άλλα πράγματα και έπρεπε να μαζέψω τα ασυμμάζευτα μόνη μου. Για αυτό και σταμάτησα κάποια στιγμή. Το 2009 σταμάτησα. Βαρέθηκα, είπα ότι μάλλον δεν ταιριάζω εδώ μέσα, ρε παιδί μου. Απλά τότε δεν μπορούσα να μην το παίρνω προσωπικά. Μετά το έμαθα».
Μιλώντας για μια συνεργασία που έκανε λίγο πριν αποχωρήσει από τις πίστες είπε: «Έκανα μια δύσκολη συνεργασία. Δεν ήταν κανείς κακός άνθρωπος. Γινόταν ένα μπάχαλο. Εγώ ήμουν ακριβώς στη μέση και προσπαθούσα να κρατήσω ισορροπίες σε δύο άλλα ονόματα. Εγώ έπρεπε να προστατεύσω και εμένα. Τη δικιά μου παρουσία. Μπορεί και να είναι η μοναδική δουλειά που έφυγα μια εβδομάδα πριν. Τότε εγώ πήγαινα στη δουλειά με τη μηχανή. Είχα μια μηχανή, ένα Honda. Βγαίνω έξω, παίρνω τη μηχανή και είμαι στην Κηφισίας και αρχίζω και χοροπηδάω πάνω στη μηχανή. Δεν θα το ξεχάσω ποτέ».