Αυτά είναι τα 9 πιο αηδιαστικά φαγητά στον κόσμο που όμως θεωρούνται γκουρμέ

Κάθε πολιτισμός έχει τις δικές του γαστρονομικές παραδόσεις, οι οποίες είτε διατηρούνται αναλλοίωτες από την αρχαιότητα είτε έχουν διαμορφωθεί μέσα από τις ιδιαίτερες συνθήκες. Από σκουλήκια, έντομα και κατσαρίδες, μέχρι νυχτερίδες, αλλά και ιδιαίτερα φυτά ή τοπικά προϊόντα που σε άλλους πολιτισμούς θα θεωρούνταν τουλάχιστον απαγορευτικά, η ιστορία της διατροφής παρουσιάζει τεράστιο ενδιαφέρον και αποκαλύπτει μοναδικές πτυχές για κάθε λαό, τις συνήθειες, την επιβίωση και την κουλτούρα του.

Άλλωστε, αυτό που ορίζεται ως «αηδιαστικό φαγητό» είναι κάτι εξαιρετικά υποκειμενικό. Δεν είναι λίγοι εκείνοι που υποστηρίζουν ότι αν δεν δοκιμάσεις κάτι που σου προκαλεί αρχικά απέχθεια, δεν μπορείς πραγματικά να γνωρίζεις τη γεύση ή την αξία του. Σε πολλές περιπτώσεις, μάλιστα, τέτοιες τροφές αποτελούν εκλεκτούς μεζέδες με βαθιά παράδοση και συμβολισμό.

Πάμε λοιπόν να δούμε μερικά φαγητά που ίσως εσύ στο δικό σου πιάτο δεν θα έβαζες ποτέ, αλλά σε άλλους πολιτισμούς θεωρούνται είναι λιχουδιές με μακριά γαστρονομική κληρονομιά.

Αντέχεις;

Κρασί από ποντίκια

Στην Κίνα και την Κορέα παρασκευάζουν ένα κρασί ρυζιού το οποίο περιέχει νεογέννητα ποντικάκια, τα οποία τοποθετούνται μέσα στο υγρό και στη συνέχεια ζυμώνονται για μεγάλο χρονικό διάστημα.

Σύμφωνα με την περιγραφή του Μουσείου Αηδιαστικών Φαγητών στο Μάλμε της Σουηδίας όπου φυλάσσεται ένα ανάλογο μπουκάλι, τα ποντίκια είναι ηλικίας έως τριών ημερών, χωρίς τρίχωμα και με κλειστά μάτια. Σε κάποιες περιγραφές γίνεται λόγος για 10–15 μικρά ποντίκια ανά μπουκάλι, τα οποία παραμένουν μέσα στο υγρό για περίπου 14 μήνες.

Πέος ταύρου

Πρόκειται για ένα τρόφιμο που καταναλώνεται σε διάφορα μέρη του κόσμου και σε ορισμένους πολιτισμούς πιστεύεται ότι μπορεί ακόμη και να ενισχύσει την ανδρική σεξουαλική ικανότητα.

Το πέος, ως είδος εντοσθίου, αποτελεί τροφή ταμπού σε πολλές κοινωνίες αλλά συχνά θεωρείται αφροδισιακό, ενώ αποδίδονται σε αυτό και ιδιότητες όπως η ανακούφιση από το hangover και άλλες ευεργετικές δράσεις. Σε αρκετές περιπτώσεις καταναλώνεται μαζί με τους όρχεις.

Στη Λατινική Αμερική συναντάται σε πιάτα όπως το Triple saldo (Ελ Σαλβαδόρ), Viril de toro (Μεξικό), Caldo de tronquito (Εκουαδόρ). Στην Αφρική και ειδικότερα στη Μαδαγασκάρη καταναλώνουν το Lasopy soucril.

Παρόμοιες πρακτικές βλέπουμε και σε κουζίνες της Ασίας όπως για παράδειγμα στην Κίνα, τη Μαλαισία και σε διάφορα pho που θα φάτε το Βιετνάμ.

Surströmming

Το Surströmming είναι ένα παραδοσιακό σουηδικό πιάτο που αποτελείται από ρέγγα της Βαλτικής η οποία έχει υποστεί έντονη ζύμωση. Το ψάρι αλατίζεται ελαφρά και παραμένει για μήνες μέσα σε κονσέρβες, μια διαδικασία που δημιουργεί πολύ δυνατή και χαρακτηριστική οσμή λόγω των βακτηριδίων που γεννιούνται.

Καταναλώνεται κυρίως στη βόρεια Σουηδία και παραδοσιακά σερβίρεται με λεπτό ψωμί (tunnbröd), πατάτες, κρεμμύδι και κρέμα γάλακτος ή sour cream. Συχνά τρώγεται σε “surströmmingsskiva”, δηλαδή κοινωνικές συγκεντρώσεις όπου ανοίγονται οι κονσέρβες σε εξωτερικό χώρο για προφανής λόγους.

Παρά την έντονη οσμή που το κάνει διάσημο διεθνώς, θεωρείται πολιτιστικό παραδοσιακό φαγητό της Σουηδίας και έχει βαθιές ρίζες στην ιστορία της συντήρησης ψαριών σε φτωχότερες περιοχές.

Cuy

Η κουζίνα των Άνδεων μπορεί να μην είναι διαδεδομένη αλλά εάν βρεθείτε σε κάποιο περουβιανό εστιατόριο ίσως, και μόνο εάν το επιτρέπουν οι υγειονομικές αρχές, να συναντήσετε τα ινδικά χοιρίδια Cuy. 

Οι περισσότεροι Νοτιοαμερικανοί, συμπεριλαμβανομένων των κατοίκων του Κούσκο, θεωρούν αυτά τα τρωκτικά σημαντική πηγή πρωτεΐνης. Το Cuy είναι ένα παραδοσιακό πιάτο που καταναλώνεται στο Περού για πάνω από 5.000 χρόνια. Στις Άνδεις, το χαριτωμένο τρωκτικό δεν θεωρείται κατοικίδιο, αλλά ένα σημαντικό πολιτιστικό και γαστρονομικό σύμβολο βαθιά ριζωμένο στην κληρονομιά των Ίνκας.

Τρώγεται συνήθως ψητό, καπνιστό ή τηγανητό και όσοι το έχουν δοκιμάσει αναφέρουν ότι μοιάζει με κοτόπουλο, αλλά έχει μια πιο βαθιά και λιπαρή γεύση.

Σκουλήκια Mopane

Τα σκουλήκια Mopane, δηλαδή οι κάμπιες του αυτοκρατορικού σκώρου Gonimbrasia belina, αποτελούν μία από τις πιο γνωστές παραδοσιακές λιχουδιές της νότιας Αφρικής και σημαντική πηγή τροφής για πολλούς αγροτικούς πληθυσμούς. Συλλέγονται κυρίως στη Ζάμπια, τη Ζιμπάμπουε, τη Μποτσουάνα, τη Ναμίμπια και τη Νότια Αφρική, όπου καταναλώνονται εδώ και γενιές ως θρεπτική τροφή υψηλής περιεκτικότητας σε πρωτεΐνη, σίδηρο και άλλα θρεπτικά συστατικά.

Οι κάμπιες τρέφονται σχεδόν αποκλειστικά με τα φύλλα του δέντρου mopane (Colophospermum mopane) από το οποίο πήραν και το όνομά τους. Κατά την εποχή της συγκομιδής, συλλέγονται με το χέρι. Στη συνέχεια αφαιρούνται τα εσωτερικά τους όργανα, πλένονται και συνήθως αποξηραίνονται στον ήλιο ή καπνίζονται ώστε να διατηρηθούν για μεγάλο χρονικό διάστημα.

Η γεύση τους περιγράφεται συχνά ως γήινη και καπνιστή, ενώ η υφή τους θυμίζει αποξηραμένο κρέας ή ψητό κοτόπουλο και μπορούν να καταναλωθούν, ψητά, βραστά ή τηγανητά.

Φρουτοφάγες νυχτερίδες

Σε ορισμένες περιοχές του κόσμου, οι νυχτερίδες αποτελούν ένα από τα σημαντικότερα προϊόντα στη γαστρονομική κουλτούρα. Συχνά αναφέρεται ότι κατά το μαγείρεμά τους αναδύεται έντονη οσμή που θυμίζει ούρα, ωστόσο το κρέας τους περιγράφεται από κάποιους ως γλυκό και θεωρείται ιδιαίτερη λιχουδιά σε περιοχές όπως το Γκουάμ, την Κίνα, το Βιετνάμ, τις Σεϋχέλλες, τις Φιλιππίνες, την Ινδονησία, το Παλάου, την Ταϊλάνδη.

Από ιστορικές έρευνες, έχει αποδειχθεί ότι οι Αβορίγινες της Αυστραλίας κυνηγούν και καταναλώνουν νυχτερίδες εδώ και χιλιάδες χρόνια. Ανάμεσα στα είδη που καταναλώνονται είναι η μαύρη ιπτάμενη αλεπού και η μικρή κόκκινη ιπτάμενη αλεπού. Σύμφωνα με εκτιμήσεις του 1997, οι Αβορίγινες του Top End κατανάλωναν περίπου 180.000 ιπτάμενες αλεπούδες ετησίως.

Συνήθως πρόκειται για φρουτονυχτερίδες, οι οποίες μαγειρεύονται σε τοπικές συνταγές όπως adobo, κάρυ, σούπες ή στιφάδο, με συστατικά όπως σόγια, σκόρδο, κρεμμύδι, γάλα καρύδας και διάφορα μπαχαρικά. Σε ορισμένες περιοχές θεωρούνται λιχουδιά και καταναλώνονται κυρίως σε γιορτές ή ειδικές περιστάσεις.

Casu marzu

Αν είσαι λάτρης των τυριών και σου αρέσουν οι προκλήσεις αυτό το προϊόν ίσως να σου κινήσει το ενδιαφέρον. Το Casu marzu είναι ένα παραδοσιακό τυρί της Σαρδηνίας, που θεωρείται από τα πιο αμφιλεγόμενα στον κόσμο.

Παράγεται από πρόβειο γάλα και είναι βασισμένο στη λογική του pecorino. Το Casu Marzu ωριμάζει με τη βοήθεια προνυμφών (σκουληκιών) της μύγας του τυριού. Οι προνύμφες το διασπούν εσωτερικά, κάνοντας την υφή του πολύ μαλακή και σχεδόν ρευστή, ενώ παράγεται και ένα υγρό που ονομάζεται «δάκρυ» (lagrima).

Το τυρί καταναλώνεται όταν οι προνύμφες είναι ακόμα ζωντανές, καθώς αυτό θεωρείται ένδειξη ότι είναι ακόμη «φρέσκο». Συχνά σερβίρεται πάνω σε ψωμί, με δυνατό κρασί και έχει πολύ έντονη, πικάντικη γεύση.

Λόγω κινδύνων για την υγεία και της παρουσίας ζωντανών εντόμων, η πώλησή του έχει απαγορευτεί στην Ιταλία και στην Ευρωπαϊκή Ένωση, αν και εξακολουθεί να παράγεται παράνομα σε μικρές ποσότητες και να θεωρείται παραδοσιακή λιχουδιά στη Σαρδηνία.

Kopi luwak

Το Kopi Luwak, γνωστό και ως civet coffee, θεωρείται ένας από τους πιο ακριβούς και αμφιλεγόμενους καφέδες στον κόσμο. Προέρχεται κυρίως από την Ινδονησία και παράγεται μέσω μιας ιδιαίτερης διαδικασίας: οι καρποί του καφέ καταναλώνονται από τη μοσχογαλή (civet), ένα μικρό θηλαστικό της Νοτιοανατολικής Ασίας.

Οι κόκκοι περνούν από το πεπτικό της σύστημα χωρίς να χωνεύονται πλήρως και στη συνέχεια συλλέγονται από τα περιττώματά της. Έπειτα καθαρίζονται, καβουρδίζονται και χρησιμοποιούνται για την παρασκευή καφέ. Υποστηρίζεται ότι η διαδικασία της πέψης μεταβάλλει τη χημική σύσταση των κόκκων, με αποτέλεσμα να έχετε στο φλυτζάνι σας έναν καφέ πιο ήπιο και λιγότερο πικρό.

Ωστόσο, οι απόψεις σχετικά με την ποιότητά του παραμένουν διχασμένες, καθώς αρκετοί θεωρούν ότι η φήμη του βασίζεται περισσότερο στη σπανιότητα και την ιδιαιτερότητα της παραγωγής του παρά στη γεύση του. Αρκετές οργανώσεις υπέρ της προστασίας των ζώων έχουν αντιδράσει ως προς την παραγωγή του κυρίως λόγω των συνθηκών εκτροφής των μοσχογαλών σε πολλές φάρμες. Συχνά τα ζώα κρατούνται σε μικρά κλουβιά και τρέφονται καταναγκαστικά με καρπούς καφέ, γεγονός που εγείρει σοβαρά ζητήματα ηθικής και κακομεταχείρισης ζώων.

Πάντως Η υψηλή τιμή και η παγκόσμια φήμη του έχουν καταστήσει το Kopi Luwak σύμβολο πολυτέλειας και εξωτικής γαστρονομίας.

Haggis

Το Haggis είναι ένα από τα πιο γνωστά παραδοσιακά πιάτα της Σκωτίας και θεωρείται εθνικό σύμβολο της κουζίνας της. Παρασκευάζεται από ψιλοκομμένα εντόσθια προβάτου (συνήθως καρδιά, συκώτι και πνεύμονες) τα οποία αναμειγνύονται με βρώμη, κρεμμύδι, ζωικό λίπος (suet), αλάτι και διάφορα μπαχαρικά. Παραδοσιακά, το μείγμα μαγειρεύεται μέσα στο στομάχι του ζώου, αν και στη σύγχρονη εποχή χρησιμοποιούνται συχνά τεχνητά περιβλήματα για πρακτικούς λόγους.

Η γεύση του χαρακτηρίζεται πλούσια και έντονη, με ιδιαίτερο «γήινο» χαρακτήρα που προέρχεται από τα εντόσθια και τη βρώμη. Συνήθως σερβίρεται με πουρέ πατάτας και γογγύλια, το γνωστό «neeps and tatties», ενώ συχνά συνοδεύεται από ουίσκι ή σάλτσες που ενισχύουν τη γεύση του.

Το haggis είναι στενά συνδεδεμένο με τη σκωτσέζικη παράδοση και ιδιαίτερα με τη γιορτή Burns Night, η οποία τιμά τον εθνικό ποιητή, Robert Burns. Ο Burns έγραψε το διάσημο ποίημα «Address to a Haggis», συμβάλλοντας σημαντικά στη σύνδεση του πιάτου με τη πολιτιστική ταυτότητα του τόπου.