Χριστίνα Λαμπίρη: «Πέρναγα άσχημα, ήμουν δυστυχισμένη, φαινόταν στο πρόσωπό μου»
Η δημοσιογράφος αποκάλυψε το πόσο χάλια ένιωθε στην τελευταία της εκπομπή που αποφάσισε να παρατήσει την τηλεόραση!
Η Χριστίνα Λαμπίρη ήταν καλεσμένη στην εκπομπή «Ήρθε κι έδεσε» στην Κύπρο και μίλησε για την τεράστια πίεση που είχε στη τελευταία της τηλεοπτική συνεργασία που της δημιούργησε κρίσεις πανικού και την οδήγησε εκτός τηλεόρασης για να συνέλθει και να βρει τον εαυτό της. «Το διάστημα που έκανα στο Ε την πολύ πρωινή εκπομπή, το ξυπνητήρι μου χτυπούσε στις 03.15, αυτό κράτησε τρία χρόνια. Μέχρι σήμερα, γιατί έχω σταματήσει το 2018, 03.30 ανοίγουν τα μάτια μου και θέλω τουλάχιστον άλλη μια ώρα για να μπορέσω να κοιμηθώ!
Η δουλειά αυτή είναι ψυχοφθόρα όταν δεν σε βοηθούν οι συνθήκες και το περιβάλλον, όπως οποιοδήποτε τοξικό περιβάλλον είναι ψυχοφθόρο σε οποιαδήποτε δουλειά κι αν είσαι. Όλα τα χρόνια που την έκανα με την ίδια αγάπη, την ίδια ένταση και την ίδια δοτικότητα, με την αδρεναλίνη να χτυπάει στο φουλ, ήμουν ένας υγιέστατος άνθρωπος».
«Θύμωνα με το παραμικρό, είχα χάσει το χαμόγελό μου»
«Όταν οι συνθήκες γύρω μου άλλαξαν και δεν πήγαινα πολύ καλά με συνεργασίες μου, όχι με τον ανταγωνισμό -ο ανταγωνισμός πάντα με πίεζε θετικά- είναι πολύ σημαντικό να έχεις καλούς συνεργάτες. δεν πέρασα πολύ καλά και αυτό ψυχολογικά με διέλυσε.
Τα τελευταία χρόνια το 2016-2018 μου ήταν τρομερά δύσκολο να ταξιδέψω, να μπω σε αεροπλάνο, σε ασανσέρ, οπουδήποτε. Πάθαινα τρομερές κρίσεις πανικού και σε μια από τις πτήσεις μας, προς την Καβάλα, σε όλη τη διάρκεια, ήμουν πεσμένη μπρούμυτα για να μην βλέπω και με ακουστικά για να μην ακούω. Όλο αυτό προέκυψε από την πίεση της δουλειάς.
Καταλάβαινα ότι δεν πάω καλά. Εκτός από τις κρίσεις πανικού, είχε εκνευρισμό, δεν μπορούσε κάποιος να μου μιλήσει, θύμωνα με το παραμικρό, είχα χάσει το χαμόγελό μου, δεν ήμουν εγώ… Επειδή η κάμερα είναι πολύ μεγάλος μαρτυριάρης, δεν μπορείς να παίξεις θέατρο με τον τηλεθεατή. Πέρναγα άσχημα, ήμουν δυστυχισμένη, φαινόταν στο πρόσωπό μου, γιατί λοιπόν ο κόσμος να κάτσει μαζί μου, με έναν μίζερο άνθρωπο;»