Δάφνη Καραβοκύρη: «Είχα πολύ μεγάλη ανάγκη από αγάπη και φροντίδα γιατί δεν τα πήρα από τη μαμά μου»

Η Δάφνη Καραβοκύρη ήταν στην εκπομπή “Status” και μίλησε για την απουσία της μητέρας της από τη ζωή της. «Μεγάλωσα χωρίς τη μητέρα μου, μεγάλωσα με τον μπαμπά μου. Τη μαμά μου τη βρήκα πρόσφατα, τα τελευταία 3 χρόνια, στα 35 μου από τα 14 που είχα να τη δω. Απομακρύνθηκε στην τρυφερότερη ηλικία. Η γυναίκα αντιμετώπιζε πολλά θέματα υγείας. Είναι διαγνωσμένη με διπολική διαταραχή, έχει περάσει τρεις καρκίνους, είναι ένας ταλαιπωρημένος άνθρωπος, τον οποίο δεν μπορείς να συναισθανθείς όταν είσαι μικρός, ούτε να στηρίξεις, ούτε να βοηθήσεις.

Υπήρξε μια οικογενειακή υποχρέωση που μας έφερε κοντά και ένιωσα καλύτερα να την πλησιάσω. Με πλησίασε και εκείνη. Την αγάπησα παράφορα, στεναχωριέμαι πάρα πολύ που έλειπε τόσα χρόνια από τη ζωή μου.

Όλα αυτά τα χρόνια, η επιλογή των συντρόφων μου γινόταν με βάση τα γονεϊκά πρότυπα που είχα γνώριμα, την απουσία μιας μαμάς. Το τρυφερό και φροντιστικό κομμάτι, δεν το είχα. Επέλεγα τους συντρόφους μου με αυτό να υπερθεματίζεται, άρα να βλέπω άλλα πράγματα, με τα οποία δεν είχα καμία σχέση. Είχα πολύ μεγάλη ανάγκη από αγάπη και φροντίδα. Ήταν μοτίβο. Πάντα τα κριτήρια ήταν αγάπη και φροντίδα, γιατί δεν τα πήρα από τη μαμά μου».

«Κακοποιητικές σιωπές»

Η δημοσιογράφος θυμήθηκε επίσης και τις κακές συμπεριφορές που βίωσε όταν εργάστηκε με άλλες γυναίκες σε εκπομπή της δημόσιας τηλεόρασης. «Πέρασα πάρα πολύ δύσκολα όταν συνεργάστηκα με γυναίκα τηλεοπτικά, αναφέρομαι στην ΕΡΤ. Όσο δουλειά και να έκανα με τον εαυτό μου, για να μπορέσω να διαχειριστώ την κατάσταση, δεν ήταν αρκετό γιατί δεν είσαι μόνος σου. Υπήρχε πολλή λεκτική κακοποίηση, υπήρχαν πολλές κακοποιητικές σιωπές! Μια πολύ δύσκολη συνθήκη, η πιο δύσκολη εργασιακή μου συνθήκη.

Τη διαχειρίστηκα με διπλές ψυχοθεραπείες για 8 μήνες, με ένα προσωπικό στοίχημα το οποίο είχα βάλει με τον εαυτό μου ότι η ΕΡΤ ήταν για μένα ένας φάρος. Κάποια στιγμή έπιασα την εταιρία παραγωγής και τη διοίκηση για να τους ρωτήσω ποιες είναι οι ισορροπίες και ότι “μάλλον κάτι συμβαίνει το οποίο δεν μου έχει επικοινωνηθεί γιατί αλλιώς δεν μπορώ να εξηγήσω αυτές τις συμπεριφορές”. Οπότε έκανα ότι μπόρεσα για να μπορέσω να αντιληφθώ τι δεν έχω αντιληφθεί. Τελικά δεν παραιτήθηκα. Έληξε η εκπομπή και θυμάμαι στο τέλος να μετράω αντίστροφα τον χρόνο για να τελειώσει».