«Δικάζει» όσους μιλούν για «βαρυχειμωνιά» ο Γιάννης Καλλιάνος - «Δραματοποιοί των προγνώσεων»

Με σκληρές εκφράσεις, ο Γιάννης Καλλιάνος «δικάζει» όλους όσοι έσπευσαν να κάνουν πρόγνωση για βαρυχειμωνιά που θα επικρατήσει στη χώρα μας το επόμενο διάστημα.

Σε ανάρτησή του στο Facebook κάνει λόγο για «δραματοποιούς των προγνώσεων», για «διασπορά ψευδών ειδήσεων» και για «ναρκισσιστική ανάγκη αυτοπροβολής», πυροδοτώντας ένα νέο beef στους κόλπους των μετεωρολόγων.

«Περιμένατε έντονο κρύο τις αμέσως επόμενες ημέρες; Δεν θα έρθει μέχρι και τα τέλη της εβδομάδας που μπορούμε να δούμε προγνωστικά!

Περιμένατε βαρυχειμωνιά, όπως γράφτηκε και ειπώθηκε από πολλούς; Δεν θα έρθει!

Περιμένατε "καθαρό" χειμώνα με χιόνια όχι μόνο στα βουνά, όπως κάποιοι ψευδώς διέσπειραν; Δεν θα έρθει!», σημειώνει αρχικά στην ανάρτησή του ο Γιάννης Καλλιάνος.

Και συνεχίζει: «Μετά από 10 ή 15 μέρες, δεν ξέρει κανείς, όμως για τις επόμενες ημέρες να είστε ήρεμες/ήρεμοι.

Η εβδομάδα που ξεκινά θα κυλήσει με πολύ ήπιο καιρό, στο ίδιο μοτίβο που βιώνουμε τις τελευταίες ημέρες. Θερμοκρασίες στους 23-25°C τα μεσημέρια, με μια ψυχρούλα τα βράδια και νωρίς το πρωί η οποία όμως είναι απολύτως λογική για τα μέσα Οκτωβρίου.
Προς τα τέλη της εβδομάδας, θα εκδηλωθούν λίγες περισσότερες βροχές, κυρίως στα δυτικά και δευτερευόντως στα κεντρικά και βόρεια τμήματα. Όμως, πρόκειται για πολύ ήπια φαινόμενα».

«Η ανευθυνότητα και ο ναρκισσισμός γίνεται συνήθεια»

Κλείνοντας, ο Γιάννης Καλλιάνος «δικάζει»: «Οι δραματοποιοί των προγνώσεων, εκείνοι δηλαδή που σπεύδουν να προαναγγείλουν κακοκαιρίες και βαρυχειμωνιές για να τραβήξουν βλέμματα, ξαναμπήκαν στα καβούκια τους. Δεν έχουν το σθένος να παραδεχθούν τη διασπορά ψευδών ειδήσεων, άλλοτε από άγνοια, άλλοτε από ναρκισσιστική ανάγκη αυτοπροβολής.

Είμαι σίγουρος, και να είστε και εσείς, σε λίγες μέρες θα ξαναεμφανιστούν, διψασμένοι για προσοχή, ανίκανοι να νιώσουν ντροπή, αδιάφοροι για την αναστάτωση και τον φόβο που προκαλούν στους πολίτες.

Γιατί, βλέπετε, ο ναρκισσιστής δεν ντρέπεται ποτέ, επαναλαμβάνει τον εξευτελισμό του με καμάρι, αρκεί να ακουστεί ξανά το όνομά του.

Όπως εκείνοι που, ενώ έχουν ήδη καταρριφθεί δημόσια, ανεβαίνουν πάλι στο ίδιο βήμα, με το ίδιο θράσος, για να πουν τα ίδια ψεύδη, πιστεύοντας πως η αλαζονεία μπορεί να μεταμφιεστεί σε κύρος.

Ή σαν εκείνους που, ενώ έχουν γελοιοποιηθεί από τις κακές συμπεριφορές τους, στέκονται ξανά μπροστά στον φακό, με το ίδιο χαμόγελο, νομίζοντας πως αν επαναλάβουν αρκετές φορές το ψέμα τους, ίσως κάποτε γίνει αλήθεια.

Και τελικά, το μόνο που καταφέρνουν όλοι αυτοί, είναι να μοιάζουν με ηθοποιούς που επιμένουν να παίζουν την ίδια αποτυχημένη παράσταση, σε άδειο θέατρο, ενώ ταυτόχρονα χειροκροτούν μόνοι τους τον εαυτό τους κραυγάζοντας με μανία ότι είναι μοναδικοί, κραυγές οι οποίες αντιλαλούν σε όλες τις άδειες καρέκλες του θεάτρου.

Και κάπως έτσι, η ανευθυνότητα και ο ναρκισσισμός γίνεται συνήθεια και η αυτοπροβολή αυτοσκοπός, σε μια εποχή που η υπευθυνότητα και η γνώση θα έπρεπε να είναι η μόνη πυξίδα».