«Ξύπνημα, ξύρισμα, στρώσιμο κρεβατιού»: Πώς περνούν τη μέρα τους οι αστροναύτες του Artemis II
Το διαστημόπλοιο Orion δεν θα προσσεληνωθεί. Οι αστροναύτες θα έχουν την ευκαιρία να παρατηρήσουν και να μελετήσουν περιοχές της Σελήνης που μέχρι τώρα είχαν χαρτογραφηθεί μόνο από μη επανδρωμένα σκάφη.
Με μια συνηθισμένη πρωινή ρουτίνα ξεκίνησε τη μέρα του το πλήρωμα του Artemis II απλώς, αυτή τη φορά, χιλιάδες χιλιόμετρα μακριά από τη Γη.
«Ξύπνημα, ξύρισμα, στρώσιμο κρεβατιού», ανέφερε η ανάρτηση της NASA, που ενημερώνει το κοινό για την πορεία των αστροναυτών, οι οποίοι αυτή τη στιγμή κινούνται με προορισμό την αθέατη πλευρά της Σελήνης, ένα μέρος που κανένα ανθρώπινο μάτι δεν είχε δει ξανά.
Ο διοικητής Reid Wiseman, ο πιλότος Victor Glover, οι ειδικοί Christina Koch και ο Καναδός Jeremy Hansen βρίσκονται 18.830 μίλια από τη Σελήνη, με την πιο κοντινή προσέγγιση να τους φέρνει σε απόσταση 4.070 μιλίων από την επιφάνειά της.
«Καλώς ήλθατε στη γειτονιά μου»
Την έκτη μέρα του ταξιδιού, μια συγκινητική έκπληξη περίμενε το πλήρωμα του Artemis II: μια ηχογράφηση από το 2025 του αστροναύτη Jim Lovell, πιλότου του ιστορικού Apollo 8, που τους καλωσόριζε στην «παλιά του γειτονιά».
Η σύνδεση με την κληρονομιά των πρώτων αποστολών γύρω από τη Σελήνη πρόσθεσε μια μοναδική διάσταση στην εμπειρία των σημερινών εξερευνητών του διαστήματος.
Αυτή η 10ήμερη αποστολή, η πρώτη επανδρωμένη πτήση γύρω από τη Σελήνη μετά το Apollo 17 του 1972, αποτελεί κρίσιμο τεστ για τα τεχνολογικά συστήματα που θα χρειαστούν οι μελλοντικές αποστολές προσσελήνωσης και η εγκατάσταση μόνιμης παρουσίας στο φεγγάρι.
Κατά τη διάρκεια της πτήσης, η ομάδα αναμένεται να περάσει από τη σκιά της Σελήνης, όπου οι επικοινωνίες με τη Γη θα τεθούν προσωρινά σε blackout, ένα κρίσιμο σημείο για να δοκιμαστούν οι διαδικασίες και η αυτονομία του πληρώματος στο βαθύ διάστημα. Παράλληλα, εκτελούν επιστημονικά πειράματα και παρατηρήσεις, καταγράφοντας δεδομένα για την επιφάνεια και το περιβάλλον του φεγγαριού, ενώ μελετώνται και οι επιδράσεις της μακρινής διαστημικής πτήσης στον ανθρώπινο οργανισμό.
«Κοιτάζουμε το φεγγάρι όλη μας τη ζωή και ο τρόπος που αντιδρούμε σε αυτό που βλέπουμε έξω από το παράθυρο είναι σαν να είμαστε μια παρέα παιδιών εδώ πάνω. Δεν χορταίνουμε. Είναι καταπληκτικό», είπε ο Wiseman.
