Κραουνάκης για Μαζωνάκη: Η τελευταία συνομιλία -«Προχθές μιλάγαμε μία ώρα – Δεν άντεχα»
Γελούσαν, θυμούνταν τα παλιά και σχεδίαζαν να ξαναβρεθούν στη σκηνή. Δύο βράδια αργότερα, ένα τηλεφώνημα τα άλλαξε όλα.
Μια κλήση από άγνωστο αριθμό, ένα «ποιος είναι;» και από την άλλη πλευρά μια γνώριμη φωνή να απαντά «Μαζώ». Κάπως έτσι ξεκίνησε η τελευταία συνομιλία του Σταμάτη Κραουνάκη με τον Γιώργο Μαζωνάκη, μόλις δύο βράδια πριν από τον θάνατό του.
Δεν ήταν μια τυπική κουβέντα ανάμεσα σε δύο παλιούς συνεργάτες. Μίλησαν για περίπου μία ώρα, γέλασαν, θυμήθηκαν και έκαναν σχέδια για μια νέα συνάντηση στη σκηνή. Τίποτα εκείνο το βράδυ δεν προμήνυε ότι αυτή θα ήταν η τελευταία φορά που θα μιλούσαν.
Ο Σταμάτης Κραουνάκης αποχαιρέτησε τον Γιώργο Μαζωνάκη μέσα από μια βαθιά προσωπική ανάρτηση, ξετυλίγοντας παράλληλα μια κοινή ιστορία που κρατούσε περισσότερα από δύο δεκαετίες.
«Μαζώ, μου λες»
«Προχθές το βράδυ μου τηλεφώνησες, δε σε είχα περάσει στο κινητό», έγραψε ο Σταμάτης Κραουνάκης περιγράφοντας εκείνη την τελευταία επικοινωνία.
Όταν ρώτησε ποιος ήταν στην άλλη άκρη της γραμμής, η απάντηση ήρθε με μία μόνο λέξη. «Μαζώ».
Η κουβέντα κράτησε περίπου μία ώρα. Όπως αποκάλυψε ο συνθέτης, γελούσαν «σαν παιδιά που ετοιμάζουμε κάποια καινούργια ζημιά», ενώ ο Μαζωνάκης τού πρότεινε να βρεθούν ξανά μαζί επί σκηνής.
Ήθελε να πάει στην Τεχνόπολη και να τραγουδήσουν μαζί το «Ξημερώνει πάλι», ένα κομμάτι που τους συνέδεε από παλιά. Ο Κραουνάκης τού εξήγησε ότι πλέον δεν βγαίνει συχνά, αφήνοντας όμως ανοιχτό το ενδεχόμενο να συναντηθούν σε κάτι διαφορετικό που ετοίμαζε.
Ήταν ένα σχέδιο που έμεινε στη μέση.
Η ιστορία του «Ξημερώνει πάλι»
Η τελευταία τους κουβέντα έφερε τον Σταμάτη Κραουνάκη πίσω στο 2002 και σε μία από τις ιδιαίτερες καλλιτεχνικές συναντήσεις τους.
Το «Ξημερώνει πάλι» γράφτηκε για την ταινία του Νίκου Παναγιωτόπουλου «Κουράστηκα να σκοτώνω τους αγαπητικούς σου». Όταν αναζητούσαν το πρόσωπο που θα υποδυόταν έναν τραγουδιστή στα μπουζούκια, ο Κραουνάκης πρότεινε τον Γιώργο Μαζωνάκη.
«Να πάρουμε τον Μαζωνάκη», ήταν η πρότασή του. Από εκεί ξεκίνησε μια συνεργασία που άφησε πίσω της το «Ξημερώνει πάλι», αλλά και το «Καμικάζι».
Ο Κραουνάκης θυμήθηκε ακόμη τις ηχογραφήσεις στο στούντιο του Χολαργού και έναν Μαζωνάκη που έμπαινε, τραγουδούσε δύο φράσεις και ξαναέβγαινε, με τον ίδιο να προσπαθεί να τον κάνει να αφεθεί περισσότερο.
Το «Ξημερώνει πάλι» μπορεί αρχικά να μη βρήκε εύκολα χώρο στα ραδιόφωνα, όμως τελικά αγαπήθηκε από το κοινό και εξελίχθηκε σε ένα από τα τραγούδια που ένωσαν καλλιτεχνικά τους δύο άνδρες.
Γι' αυτό και αποκτά ιδιαίτερο βάρος το γεγονός ότι, στην τελευταία τους συνομιλία, ο Μαζωνάκης ήθελε να το τραγουδήσουν ξανά μαζί.
«Αφού προχθές μιλάγαμε, είναι ψέματα»
Η στιγμή που ο Σταμάτης Κραουνάκης έμαθε για τον θάνατο του φίλου του ήταν εξίσου αιφνίδια.
Όπως περιέγραψε, βρισκόταν στο σπίτι του όταν δέχθηκε το τηλεφώνημα με την είδηση. Η πρώτη του αντίδραση ήταν να μην το πιστέψει.
«Άντε καλέ, αφού προχθές μιλάγαμε, είναι ψέματα».
Στη συνέχεια άρχισαν να έρχονται κι άλλα τηλεφωνήματα και η είδηση εμφανίστηκε στα κανάλια. Η πραγματικότητα δεν μπορούσε πλέον να αμφισβητηθεί.
Και κάπου εκεί, η ωριαία κουβέντα δύο βράδια νωρίτερα απέκτησε άλλο βάρος.
«Η τελευταία αναγνωρίσιμη φωνή στο λαϊκό τραγούδι»
Ο Κραουνάκης δεν στάθηκε μόνο στον φίλο και συνεργάτη που έχασε. Μίλησε και για τη θέση που, κατά τη γνώμη του, είχε ο Μαζωνάκης στο ελληνικό τραγούδι.
Τον χαρακτήρισε «την τελευταία αναγνωρίσιμη φωνή στο λαϊκό τραγούδι», υπογραμμίζοντας πόσο ξεχωριστή θεωρούσε τη φωνή και την καλλιτεχνική του ταυτότητα.
Θυμήθηκε την τόλμη του, τον τρόπο που κρατούσε ακόμη και το μικρόφωνο ανάποδα, τις ενδυματολογικές επιλογές του και την ανάγκη του να κάνει θόρυβο γύρω από ό,τι δημιουργούσε.
Πίσω από όλα αυτά, όμως, ο Κραουνάκης κράτησε μια πολύ πιο απλή εικόνα.
«Καθαρός λαϊκό παιδί γνήσιο». Και μαζί μια προσωπική ανάμνηση που δείχνει πώς τον έβλεπε μακριά από τα φώτα. Έγραψε ότι τον καμάρωνε όταν μάθαινε πως πήγαινε να φάει στη μητέρα του και σκεφτόταν μέσα του «δε χάλασε αυτός».
Ο αποχαιρετισμός του έκλεισε με μια φράση που συμπύκνωσε όσα πίστευε για την πορεία του Γιώργου Μαζωνάκη.
«Στο καλό να πάει. Υπόγραψε το μύθο του».
Και λίγο αργότερα, σε ακόμη πιο προσωπικό τόνο, παραδέχτηκε αυτό που ίσως εξηγεί καλύτερα και ολόκληρη την ανάρτησή του.
«Μας έπεσε βαρύ αυτό... Δεν άντεχα. Προχθές μιλάγαμε μία ώρα. Δεν άντεχα».
Πηγή φωτογραφιών instagram/facebook