Κυριάκος Μητσοτάκης για Marfin: «Η διχαστική οργή δολοφόνησε τρεις αθώους - Να μην ξεχάσουμε»

Με αφορμή τη συμπλήρωση 16 ετών από την τραγωδία στη Marfin, ο πρωθυπουργός Κυριάκος Μητσοτάκης προχώρησε σε ανάρτηση με έντονο συμβολισμό και σαφές μήνυμα κατά της βίας και του διχασμού, καλώντας σε διατήρηση της μνήμης και προσήλωση στη δημοκρατική ομαλότητα.

Ο Κυριάκος Μητσοτάκης ξεκινά την αναφορά του με μια χαρακτηριστική εικόνα από την ημέρα της τραγωδίας: «Ήταν 5 Μαΐου του 2010 όταν ο χρόνος πάγωσε μέσα στους μαύρους καπνούς της Σταδίου».

Στην ανάρτησή του κατονομάζει τα τρία θύματα - την Παρασκευή Ζούλια, την έγκυο Αγγελική Παπαθανασοπούλου και τον Επαμεινώνδα Τσάκαλη - υπογραμμίζοντας ότι επρόκειτο για «τρεις αθώους εργαζόμενους της Marfin», οι οποίοι έχασαν τη ζωή τους εξαιτίας της «διχαστικής οργής και της τυφλής βίας».

«Καθρέφτης των δεινών του μίσους»

Δεκαέξι χρόνια μετά, όπως επισημαίνει ο πρωθυπουργός, η απώλεια των θυμάτων λειτουργεί ως «καθρέφτης» των συνεπειών που μπορεί να έχει το μίσος και η ακραία ρητορική.

Όπως αναφέρει, πρόκειται για «μια διαρκή προειδοποίηση ότι ο μηδενισμός και ο ακραίος λόγος στρέφονται εναντίον της κοινωνίας και της πατρίδας συνολικά», ενώ παράλληλα κάνει λόγο για την απόσταση που έχει διανύσει η χώρα από το κλίμα έντασης εκείνης της περιόδου.

«Χρέος να μην ξεχάσουμε»

Κεντρικό σημείο της ανάρτησης αποτελεί η αναφορά στην ευθύνη της κοινωνίας να διατηρήσει ζωντανή τη μνήμη της τραγωδίας.

«Χρέος μας είναι να μην ξεχάσουμε, τιμώντας αυτούς που χάθηκαν τόσο άδικα», τονίζει ο Κυριάκος Μητσοτάκης, επισημαίνοντας την ανάγκη αντίστασης απέναντι σε φαινόμενα που επιχειρούν να υπονομεύσουν την κοινωνική ομαλότητα.

Ο πρωθυπουργός κλείνει την ανάρτησή του με ένα μήνυμα για το παρόν και το μέλλον, καλώντας σε επιλογή της προόδου και της σταθερότητας.

Όπως σημειώνει, «παρά τις δυσκολίες», η χώρα οφείλει να συνεχίσει να προχωρά μπροστά «με σιγουριά», αφήνοντας πίσω τις συνθήκες που οδήγησαν σε τραγωδίες όπως αυτή της Marfin.

Η ανάρτηση του Κυριάκου Μητσοτάκη

«Ήταν 5 Μαΐου του 2010 όταν ο χρόνος πάγωσε μέσα στους μαύρους καπνούς της Σταδίου. Αυτούς που στέρησαν, τελικά, τη ζωή από την Παρασκευή Ζούλια, από την έγκυο Αγγελική Παπαθανασοπούλου και τον Επαμεινώνδα Τσάκαλη. Από τρεις αθώους εργαζόμενους της Marfin, που δολοφόνησε η διχαστική οργή και η τυφλή βία.

Δεκαέξι χρόνια μετά, η απώλειά τους γίνεται καθρέφτης των δεινών που φέρνει το μίσος των εχθρών της Δημοκρατίας. Μία διαρκής προειδοποίηση ότι ο μηδενισμός και ο ακραίος λόγος στρέφονται εναντίον της κοινωνίας και της πατρίδας συνολικά. Αλλά και μέτρο της απόστασης που ευτυχώς έχουμε κατακτήσει από το χάος εκείνων των ημερών.

Χρέος μας, τώρα, είναι να μην ξεχάσουμε, τιμώντας αυτούς που χάθηκαν τόσο άδικα. Αλλά και να αντισταθούμε σε όσους επιχειρούν να ναρκοθετήσουν και πάλι την ομαλότητα. Να επιλέξουμε την πρόοδο από το χθες και, παρά τις δυσκολίες, να συνεχίσουμε να βαδίζουμε μπροστά με σιγουριά».