Μετά την Κίνα οι αποφάσεις Τραμπ για Ιράν: Η συνάντηση με Σι «φρενάρει» τον πόλεμο στη Μέση Ανατολή

Πολλοί αναλυτές δεν πιστεύουν ότι ο Τραμπ θα θελήσει να κλιμακώσει τη δράση στο Ιράν πριν μεταβεί στην Κίνα, γιατί αυτό θα επισκίαζε την επίσκεψη.

Η επικείμενη επίσκεψη του Ντόναλντ Τραμπ στην Κίνα (13-15/5) φαίνεται να λειτουργεί ως βασικός παράγοντας αυτοσυγκράτησης στην κρίση με το Ιράν.

Πολλοί αναλυτές εκτιμούν ότι ο Τραμπ δύσκολα θα επιλέξει μια νέα στρατιωτική κλιμάκωση λίγο πριν από τη συνάντησή του με τον Σι Τζινπίνγκ, καθώς μια τέτοια εξέλιξη θα επισκίαζε πλήρως το διπλωματικό και οικονομικό διακύβευμα της επίσκεψης.

Η Ουάσιγκτον βρίσκεται ήδη αντιμέτωπη με τις συνέπειες της παρατεταμένης έντασης στον Περσικό Κόλπο. Η κρίση στα Στενά του Ορμούζ έχει ανεβάσει τις τιμές του πετρελαίου και έχει προκαλέσει αβεβαιότητα στις αγορές, ενώ παράλληλα αυξάνει την πίεση προς τους συμμάχους των Ηνωμένων Πολιτειών. Μέσα σε αυτό το περιβάλλον, μια νέα στρατιωτική επιχείρηση κατά του Ιράν θα μετέτρεπε την επίσκεψη στο Πεκίνο από οικονομική και γεωπολιτική διαπραγμάτευση σε σύνοδο διαχείρισης πολέμου.

Ο Τραμπ αναχωρεί την Τέταρτη για Κίνα

Για τον Τραμπ, το ταξίδι στην Κίνα έχει πολλαπλή σημασία. Πρώτον, επιδιώκει να επαναφέρει τη συζήτηση στα εμπορικά και στρατηγικά ζητήματα μεταξύ Ουάσιγκτον και Πεκίνου, όπου θεωρεί ότι μπορεί να εμφανιστεί ως ισχυρός διαπραγματευτής.

Δεύτερον, θέλει να αξιοποιήσει την επιρροή της Κίνας πάνω στην Τεχεράνη, ιδιαίτερα λόγω της ενεργειακής εξάρτησης του Πεκίνου από το ιρανικό πετρέλαιο. Εάν όμως προηγηθεί νέα κλιμάκωση, ο Σι Τζινπίνγκ θα βρεθεί σε πλεονεκτική θέση, παρουσιάζοντας την Κίνα ως δύναμη σταθερότητας απέναντι σε μια Αμερική που εμπλέκεται διαρκώς σε συγκρούσεις στη Μέση Ανατολή.

Παράλληλα, αρκετοί αναλυτές υποστηρίζουν ότι μια παρατεταμένη σύγκρουση με το Ιράν αποδυναμώνει τη στρατηγική θέση των Ηνωμένων Πολιτειών στην Ασία. Η μεταφορά στρατιωτικών και διπλωματικών πόρων στη Μέση Ανατολή περιορίζει την ικανότητα της Ουάσιγκτον να επικεντρωθεί στον Ινδο-Ειρηνικό και ενισχύει την κινεζική αφήγηση περί αμερικανικής υπερέκτασης.

Για αυτόν τον λόγο, το πιθανότερο σενάριο πριν από την επίσκεψη είναι η συνέχιση της πίεσης προς την Τεχεράνη μέσω διαπραγματεύσεων, κυρώσεων και περιορισμένων κινήσεων αποτροπής. Όχι όμως μια θεαματική στρατιωτική κλιμάκωση.

«Παύση» της κλιμάκωσης, όχι αποκλιμάκωση

Αυτό δεν σημαίνει ότι η κρίση αποκλιμακώνεται πραγματικά. Ο Τραμπ συνεχίζει να απορρίπτει τις ιρανικές προτάσεις ως «απαράδεκτες», ενώ οι Ηνωμένες Πολιτείες διατηρούν στρατιωτικές επιλογές στο τραπέζι. Ωστόσο, χρονικά, η επίσκεψη στην Κίνα δημιουργεί ένα πολιτικό παράθυρο στο οποίο ο Λευκός Οίκος φαίνεται να προτιμά έλεγχο της έντασης αντί για νέα ανάφλεξη.

Στην ουσία, το Πεκίνο λειτουργεί προσωρινά ως «φρένο» σε μια πιθανή αμερικανική κλιμάκωση απέναντι στο Ιράν. Ο Τραμπ γνωρίζει ότι μια νέα πολεμική φάση θα κατέστρεφε το μήνυμα που θέλει να εκπέμψει στην Κίνα: ότι παραμένει ο ηγέτης που μπορεί να διαπραγματεύεται από θέση ισχύος και να διαχειρίζεται ταυτόχρονα τις μεγαλύτερες γεωπολιτικές κρίσεις του πλανήτη.