Ουκρανία: Τι σημαίνουν στην πράξη οι εγγυήσεις ασφαλείας - Αυτό που δεν θέλει με τίποτα ο Τραμπ

H Ουκρανία και οι σύμμαχοί της «ήδη εργάζονται για το συγκεκριμένο περιεχόμενο των εγγυήσεων ασφάλειας», δήλωσε ο πρόεδρος Βολοντίμιρ Ζελένσκι μετά το πέρας των συναντήσεων κορυφής, που πραγματοποιήθηκαν στον Λευκό Οίκο.

Σημειώνουμε, εξάλλου, ότι ο Βρετανός πρωθυπουργός, Κίρ Στάρμερ, προήδρευσε μιας εικονικής συνάντησης των χωρών που είναι διατεθειμένες να βοηθήσουν στην ασφάλεια της Ουκρανίας μετά από μια ειρηνευτική συμφωνία – της λεγόμενης «συμμαχίας των προθύμων». Ο Στάρμερ έστειλε τον Αρχηγό του Γενικού Επιτελείου Άμυνας, Ναύαρχο Σερ Τόνι Ραντακίν, στην Ουάσιγκτον για να εξετάσει πώς μπορούν να βοηθήσουν οι ΗΠΑ.

Τι σημαίνουν οι «εγγυήσεις ασφάλειας»

Όπως αναφέρει σε ρεπορτάζ το BBC, υπάρχει ένα ευρύ φάσμα, που κυμαίνεται από την φράση «στρατεύματα στο έδαφος» έως την απειλή καταστροφικών οικονομικών κυρώσεων στις εξαγωγές πετρελαίου της Ρωσίας.

Ο ευσεβής πόθος της Ουκρανίας είναι η ένταξη στο ΝΑΤΟ. Ο Ντόναλντ Τραμπ το έχει αποκλείσει, αλλά υπάρχουν και πολλά άλλα μέλη του ΝΑΤΟ που επίσης αντιτίθενται σιωπηλά, όπως η Σλοβακία, κυρίως με το επιχείρημα ότι θα αυξήσει δραματικά τις πιθανότητες η διατλαντική συμμαχία να εμπλακεί σε πόλεμο με τη Ρωσία.

Είναι σαφές ότι η Ουκρανία θα χρειαστεί ισχυρές «εγγυήσεις ασφάλειας» μετά την επίτευξη ειρηνευτικής συμφωνίας, για να αποτρέψει τη Ρωσία από το να κάνει μια δεύτερη ή τρίτη επίθεση.

Η αστυνόμευση του εναέριου χώρου της Ουκρανίας είναι μια πιθανή επιλογή. Αυτό θα μπορούσε να γίνει με την εγκατάσταση αεροσκαφών σε υπάρχουσες αεροπορικές βάσεις στη γειτονική Πολωνία ή Ρουμανία, με τη συμμετοχή των ΗΠΑ.

Ωστόσο, θα χρειαστούν σαφείς κανόνες εμπλοκής. Οι πιλότοι πρέπει να γνωρίζουν εάν μπορούν να ανταποδώσουν τα πυρά σε περίπτωση που η Ρωσία παραβιάσει τη συμφωνία ειρήνης, για παράδειγμα, εκτοξεύοντας έναν πύραυλο κρουζ σε μια ουκρανική πόλη.

Η Μαύρη Θάλασσα είναι μια άλλη περιοχή όπου οι δυτικές «εγγυήσεις ασφάλειας» θα μπορούσαν να βοηθήσουν να κρατηθεί σε απόσταση ο ρωσικός στόλος και να εξασφαλιστεί η ελεύθερη κυκλοφορία εμπορικών πλοίων από λιμάνια όπως η Οδησσός.

Στην ξηρά, αλλάζουν τα πράγματα. Η Ουκρανία είναι μια τεράστια χώρα και η πρώτη γραμμή εκτείνεται σήμερα σε μήκος άνω των 600 μιλίων ή 1000 χλμ.

Η «συμμαχία των προθύμων» δεν μπορεί να συγκεντρώσει αρκετά στρατεύματα για να τα αναπτύξει, ακόμη και αν ο Ρώσος πρόεδρος Βλαντίμιρ Πούτιν συμφωνούσε με αυτό.

Το Κρεμλίνο επανέλαβε την απόλυτη αντίθεσή του στην παρουσία στρατευμάτων του ΝΑΤΟ στην Ουκρανία, υπό οποιαδήποτε ιδιότητα. Επομένως, η στρατιωτική υποστήριξη εδώ είναι πιθανό να είναι περισσότερο στους τομείς της εκπαίδευσης, των πληροφοριών και της υλικοτεχνικής υποστήριξης, βοηθώντας την Ουκρανία να ανοικοδομήσει τον στρατό της, μαζί με τη συνεχή προμήθεια όπλων και πυρομαχικών.

Άρα, τι θα ήταν διατεθειμένη να αποδεχθεί η Ρωσία ως «εγγυήσεις ασφάλειας» για την Ουκρανία; Πολλοί είναι εκείνοι που σχολιάζουν ότι η Μόσχα πρέπει να έχει καμία άποψη σε αυτό το θέμα.

Από την άλλη, οι χώρες που αποτελούν τη «συμμαχία των προθύμων» δεν φαίνονται να θέλουν να στείλουν στρατεύματα στην Ουκρανία. Κανείς δεν θέλει να ξεκινήσει τον Τρίτο Παγκόσμιο Πόλεμο.

Ο Τζον Φόρμαν, πρώην Βρετανός στρατιωτικός ακόλουθος στη Μόσχα, ο οποίος παρακολουθεί κάθε εξέλιξη αυτής της σύγκρουσης, είπε: «Η Ρωσία ενδέχεται να αποδεχτεί μια εγγύηση ασφάλειας των ΗΠΑ για την Ουκρανία σε αντάλλαγμα για την επίσημη αναγνώριση των κατεχόμενων εδαφών, διαχωρίζοντας ουσιαστικά την Ουκρανία μακροπρόθεσμα και χωρίς τη συμμετοχή του ΝΑΤΟ (στρατεύματα) στην Ουκρανία και χωρίς την Ουκρανία στο ΝΑΤΟ... Ό,τι και να συμβεί, η «συμμαχία των προθύμων» δεν μπορεί να αντικαταστήσει τη δύναμη των ΗΠΑ».

Θα εμπλακεί η Αμερική;

Ο Ντόναλντ Τραμπ έχει δηλώσει ότι οι ΗΠΑ θα συμμετάσχουν στις «εγγυήσεις ασφαλείας», αλλά έχει αποκλείσει την αποστολή στρατευμάτων στην Ουκρανία.

Ο πρόεδρος των ΗΠΑ έχει υπονοήσει ότι η αεροπορική υποστήριξη θα είναι διαθέσιμη σε κάποια μορφή, αλλά δεδομένου του πόσες φορές έχει αλλάξει τη θέση του σχετικά με τον τρόπο τερματισμού αυτού του πολέμου, αυτό δεν είναι καθόλου καθησυχαστικό.

Ο υποστράτηγος (εν αποστρατεία) Μπεν Χότζες, ο οποίος διοικούσε τις δυνάμεις του αμερικανικού στρατού στην Ευρώπη, δηλώνει ότι είναι σκεπτικός ως προς το αν «οι ΗΠΑ είναι πραγματικά σοβαρές όσον αφορά τις εγγυήσεις ασφάλειας για την Ουκρανία και θα προσφέρουν κάτι περισσότερο από απλά λόγια».

Προσθέτει: «Οι Ευρωπαίοι δεν εμπιστεύονται τον Βλαντίμιρ Πούτιν και δεν έχουν αμφιβολίες για το ποιος είναι ο επιτιθέμενος σε αυτόν τον πόλεμο. Ανησυχούν ότι ο Τραμπ δεν μπορεί ή δεν θέλει να αναγνωρίσει ότι η Ρωσία είναι ο επιτιθέμενος. Ο Πούτιν δεν θα τηρήσει καμία συμφωνία, εκτός αν αναγκαστεί να το κάνει».

Και εδώ βρίσκεται η εγγενής αντίφαση σχετικά με τις «εγγυήσεις ασφάλειας». Πώς μπορεί να γίνουν αρκετά ισχυρές ώστε να αποτρέψουν τη Ρωσία από το να επιτεθεί ξανά στην Ουκρανία, αλλά όχι τόσο ισχυρές ώστε η Ρωσία να αντιταχθεί σε αυτές και να απειλήσει να στοχεύσει δυτικά περιουσιακά στοιχεία αν προχωρήσουν χωρίς τη συγκατάθεση της Μόσχας;