Παναθηναϊκός: Οι αρνητικές συνήθειες, ο μοναχικός Σλούκας και η μισή αλήθεια του Αταμάν
Η σταθερά Ʃλούκας που δεν αρκεί πάντα, η... σταθερά προβληματική αμυντική λειτουργία και η παραδοχή του Αταμάν που λέει πολλά.
Αν μη τι άλλο, ο Παναθηναϊκός AKTOR περνά ξεκάθαρα το χειρότερο «φεγγάρι» από την αρχή της σεζόν. Ακόμα και τότε, που ο Αταμάν μιλούσε για χαμηλό επίπεδο ετοιμότητας, δεν είχαμε δει τους «πράσινους» να εμφανίζουν με τέτοια συνέπεια αρνητικές «συνήθειες» στο παιχνίδι τους. Η ήττα απέναντι στην Αρμάνι ήταν μια αντιγραφή των υπολοίπων αρνητικών αποτελεσμάτων της σεζόν: σχεδόν ανύπαρκτη αμυντική λειτουργία, νευρικές και βιαστικές αποφάσεις στην επίθεση και αντίδραση μόνο από τον Κώστα Ʃλούκα.
Ο αρχηγός του Παναθηναϊκού φωνάζει σταθερά παρόν στα δύσκολα, ακόμα και σε περιόδους που θεωρητικά είναι ντεφορμέ. Πάλεψε από το πρώτο μέχρι το τελευταίο λεπτό, πήρε την ομάδα στις πλάτες του πολλές στιγμές, έβαλε μεγάλα σουτ, δημιούργησε, οργάνωσε και προσπάθησε να δώσει ρυθμό σε ένα σύνολο που σε κρίσιμα σημεία έδειξε να... αγκομαχά. Η εικόνα του στο παρκέ ήταν εκείνη ενός παίκτη που θέλει, που διεκδικεί και που παλεύει, ακόμη κι όταν γύρω
του οι επιλογές μοιάζουν περιορισμένες. Όμως όσο κι αν ο Ʃλούκας κάνει υπερβάσεις, δεν μπορεί να καλύψει μόνος του όλα τα αγωνιστικά προβλήματα του «τριφυλλιού».
Δεν γίνεται κάτι αν δε παίξει άμυνα
Όσο κλισέ και αν ακούγεται, δεν μπορεί ο Παναθηναϊκός να ελπίζει διαρκώς πως η ποιότητα του θα του κερδίζει πάντα παιχνίδια. Ʃε ένα ακόμα παιχνίδι υστέρησε στα ριμπάουντ, μέτρησε 20 ασίστ για 17 λάθη και έδωσε στην Αρμάνι δικαίωμα να τον «τελειώσει» στο 2ο μέρος, εμφανίζοντας τεράστιο πρόβλημα στην άμυνα και έλλειμα ενέργειας. Πια, έχει αρχίσει να του γίνεται συνήθεια το να σταματά να παίζει άμυνα σε κάποιο σημείο του παιχνιδιού.
Καλώς ή κακώς στο ευρωπαϊκό μπάσκετ και ειδικά στη Euroleague δεν γίνεται να φτάσεις στην κορυφή αν δεν παίξεις άμυνα στα... κόκκινα. Μπρουκς και Μπράουν έκοβαν, ο Νιμπό εκμεταλλεύτηκε την απουσία του Φαρίντ και έστησε πάρτι στη ρακέτα του Παναθηναϊκού, που για μια ακόμη φορά έμοιαζε άδεια όσο αγωνιζόταν ο Χολμς με τον Γιουρτσεβεν.
Η ευθύνη δεν είναι μόνο του Άταμαν
Η κίνηση του Τούρκου τεχνικού να βγει και να αναλάβει την ευθύνη στη συνέντευξη Τύπου, ζητώντας συγνώμη και στον κόσμο που στηρίζει την ομάδα παρότι τον τελευταίο καιρό δεν παρουσιάζεται όπως πρέπει, λέει την μισή αλήθεια.
Ναι, ο Αταμάν ξέρει πως μέσα σε αυτή τη περίοδο έχει κάνει λάθη που πιθανότητα κόστισαν στην ομάδα του, δεν μπορεί όμως η ευθύνη να βαραίνει μονάχα τον προπονητή. Ο ίδιος έχει προσπαθήσει με κάθε τρόπο να αφυπνίσει τους παίκτες του. Είτε «παίζοντας» με τον εγωισμό τους, είτε δηλώνοντας πως δεν υπάρχει περίπτωση να βρεθούν στο Final 4 με
τέτοια εικόνα, είτε πλέον αναλαμβάνοντας πλήρως την ευθύνη.
Η συνέχεια είναι απαιτητική και αν υπάρχει κάποιος που το ξέρει καλύτερα από όλους, είναι ο ίδιος ο προπονητής του «τριφυλλιού». Αυτό που πρέπει να κρατήσουν οι παίκτες και ο ίδιος ενόψει της συνέχειας είναι πως «Δεν έχουμε χρόνο να κλάψουμε για την ήττα. Είμαστε ακόμα μέσα στους στόχους μας». Η σεζόν είναι ακόμα «ζωντανή» και πρέπει να βρεθούν ξανά οι σταθερές στην ομάδα, όπως ακριβώς υπήρχαν και πριν από 2 χρόνια. Είτε για αυτό χρειάζεται ένας Χέιζ Ντέιβς, είτε απλώς μια επαναφορά στις... εργοστασιακές ρυθμίσεις.
