Θλίψη στην Καισαριανή: Πέθανε ο πρώην δήμαρχος Γιώργος Κατημερτζής που είδε την εκτέλεση των «200»

Την τελευταία του πνοή άφησε τη Δευτέρα 4 Μαΐου ο Γιώργος Κατημερτζής, ο πρώην δήμαρχος Καισαριανής που σε ηλικία μόλις 6 ετών είδε τα γερμανικά καμιόνια να μεταφέρουν τους «200» κομμουνιστές πριν εκτελεστούν.

Με μια συγκινητική ανακοίνωση, ο Δήμος Καισαριανής αποχαιρέτησε τον Γιώργο Κατημερτχή ο οποίος από νεαρή ηλικία εντάχθηκε στο κίνημα της Αριστεράς και της ειρήνης, ενώ έζησε και εργάστηκε για χρόνια στη Δυτική Γερμανία, όπου σπούδασε μηχανολόγος.

Με την επιστροφή του στην Ελλάδα δραστηριοποιήθηκε επαγγελματικά και συνδικαλιστικά, συμμετέχοντας ενεργά σε συλλογικούς φορείς και οργανώσεις, ενώ από το 1968 ήταν μέλος του ΚΚΕ. Είχε μακρά πορεία στην Τοπική Αυτοδιοίκηση, ως δημοτικός σύμβουλος και δήμαρχος Καισαριανής (1999–2002), συμβάλλοντας σημαντικά στην ανάπτυξη σχολικών υποδομών και στη διατήρηση της ιστορικής μνήμης της πόλης.

Παρέμεινε ενεργός μέχρι τα τελευταία χρόνια της ζωής του μέσα από οργανώσεις αντιστασιακών, ξεχωρίζοντας για το ήθος και τη συνέπειά του.

Η κηδεία του θα πραγματοποιηθεί στις 7 Μαΐου στο Νεκροταφείο Καισαριανής και θα είναι πολιτική.

Ολόκληρη η ανακοίνωση του Δήμου Καισαριανής

Με ανείπωτη θλίψη αλλά και περηφάνια αποχαιρετούμε τον κομμουνιστή αγωνιστή, πρώην δήμαρχο της πόλης μας Γιώργο Κατημερτζή.

Γεννήθηκε στις 9/7/1938 στην ιστορική γειτονιά της Καισαριανής από Μικρασιάτες γονείς, ο πατέρας του από το Σιβρισάρι και η μητέρα του το γένος Καλοκαιρινού από τα Βουρλά. Μεγάλωσε στα σοκάκια της Καισαριανής, είδε και βίωσε τις κακουχίες της κατοχής από μικρή ηλικία. Ανδρώθηκε και εμπνεύστηκε από τους αγώνες του καισαριανιώτικου λαού. Ο ίδιος αποτέλεσε ιδρυτικό μέλος του Μικρασιατικού Συλλόγου Καισαριανής.

Την Πρωτομαγιά του 1944 ήταν μόλις 6 χρονών όταν είδε τα γερμανικά καμιόνια να μεταφέρουν τους 200 κομμουνιστές για την εκτέλεση στο «Θυσιαστήριο της Λευτεριάς». Είδε τον κομμουνιστή πατέρα του να φυλακίζεται και να εξορίζεται στη Μακρόνησο και την μητέρα του να παλεύει για να μεγαλώσει τον ίδιο και τα δύο αδέρφια του, με πίστη στα ιδανικά της, προσπερνώντας τους καθημερινούς τραμπουκισμούς των ταγματασφαλιτών εναντίον της.

Μετά το δημοτικό παρακολούθησε τη νυχτερινή σχολή εμπορικού ναυτικού «Ο Ήφαιστος». Στα 20 χρόνια του εντάχθηκε στην ΕΔΑ και ασχολήθηκε με το κίνημα της ειρήνης. Το 1959-1966 βρίσκεται στη Δυτική Γερμανία για να αποφύγει τη σύλληψή του. Εκεί σπουδάζει Μηχανολόγος Θερμομηχανικός, ενώ παράλληλα εργάζεται. Παντρεύεται την σύντροφό του Μαρία Λουίζα και κάνουν μαζί δύο παιδιά. Με την επιστροφή του στην Ελλάδα το 1966 εργάζεται σε τεχνική κατασκευαστική εταιρεία και από το 1972 σαν ελεύθερος επαγγελματίας στην Καισαριανή.

Το 1968 εντάχθηκε στο Κομμουνιστικό Κόμμα Ελλάδας.

Πρωτοστάτησε στη δημιουργία του Συνεταιρισμού Εργολάβων Υδραυλικών ΣΕΥΔΑΠ, ως γραμματέας για σειρά ετών. Εκλέχθηκε στην Κλαδική Ομοσπονδία των εργολάβων Υδραυλικών και στην Ομοσπονδία Βιοτεχνικών Σωματείων της Αθήνας (ΟΒΣΑ) όπου θήτευσε επί 2 τριετίες ως Πρόεδρος. Στη συνέχεια εκλέχθηκε στο Προεδρείο της Γενικής Συνομοσπονδίας Επαγγελματιών Βιοτεχνών Ελλάδας (ΓΕΣΕΒΕ). Θήτευσε επί πολλά χρόνια σε Συλλόγους Γονέων και Κηδεμόνων. Παράλληλα, από το 1979 εκλέγεται Δημοτικός Σύμβουλος στον Δήμο Χολαργού για οκτώ χρόνια.

Στην Καισαριανή, την πόλη που μεγάλωσε και τόσο αγαπούσε, είχε καθοριστική συμβολή και στην Τοπική Διοίκηση. Το 1999 έως το 2002 εκλέγεται Δήμαρχος Καισαριανής και στη συνέχεια δημοτικός σύμβουλος για τρεις θητείες και πιο συγκεκριμένα το 2003-2004, το 20011-2015 και πρόεδρος του Δημοτικού Συμβουλίου το 2015-2019.

Στο διάστημα της θητείας του ως δήμαρχος έθεσε προτεραιότητα την κάλυψη των αναγκών του λαού της πόλης μας, ενώ πρωτοστάτησε στη δημιουργία νέων σχολικών κτιρίων, όπως αυτό των 2 ΤΕΕ (ΕΠΑΛ σήμερα), τη νέα πτέρυγα στο 3ο – 6ο δημοτικό, την ολοκλήρωση του 4ου δημοτικού, νέα πτέρυγα για το 2ο Γυμνάσιο.

Οι προσπάθειές του για τη διατήρηση και ανάδειξη του χώρου και του μνημείου του Σκοπευτηρίου, του μουσείου ΕΑΜικής Αντίστασης, της ιστορικής μνήμης ενάντια στην παραχάραξη της ιστορίας, στο πλευρό των εργαζομένων και της νεολαίας της Καισαριανής ήταν ασταμάτητες και καθοριστικές. Σύρθηκε στα δικαστήρια όταν το 2001 μαζί με το δημοτικό συμβούλιο και τον λαό της πόλης μας επιχείρησαν να κάνουν το αυτονόητο χρέος τους απέναντι στην Ιστορία, να τοποθετήσουν μνημείο στο Θυσιαστήριο.
Τα τελευταία χρόνια δραστηριοποιήθηκε με το κίνημα των απογόνων αντιστασιακών, διετέλεσε πρόεδρος του Παραρτήματος Καισαριανής της ΠΕΑΕΑ-ΔΣΕ, εκλέχθηκε πρόεδρος της ΠΕΑΕΑ –ΔΣΕ και στη συνέχεια α’ αντιπρόεδρος όπου παρέμεινε μέχρι το τέλος.

Αποτέλεσε παράδειγμα ανθρώπου. Σεμνός, δραστήριος, ξεχώριζε για το ήθος του και ήταν μπροστάρης σε κάθε μετερίζι του αγώνα μέχρι την τελευταία του πνοή.

Η κηδεία του θα τελεστεί την Πέμπτη 7 Μαΐου στις 11:00 στο Νεκροταφείο Καισαριανής και θα είναι πολιτική.