Το άγχος για τη νίκη ήταν πιο μεγάλο εμπόδιο από τον Πανσερραϊκό

Το ζουμί του αγώνα ανάμεσα στον Πανσερραϊκό και τον Ολυμπιακό έδωσε συμπυκνωμένο στις δηλώσεις του με το σφύριγμα της λήξης ο Χοσέ Λουίς Μεντιλίμπαρ. Ο Βάσκος τεχνικός δεν στάθηκε σχεδόν καθόλου στο γεγονός ότι η ομάδα του χρειάστηκε 18 τελικές (τις 9 στην εστία) και σπατάλησε μια ώρα παιχνιδιού για να ανοίξει το σκορ με τον Ελ Καμπί, ούτε ότι δημιούργησε 22 συνολικά (τις δέκα στην εστία) για να βρει το δεύτερο γκολ, δέκα λεπτά αργότερα. 

Εκείνο που τον ενόχλησε ήταν το ρίσκο που πήρε η ομάδα του στο τελευταίο μέρος του παιχνιδιού με το 2-0 υπέρ της. Ενα σκορ που ήρθε με κόπο και μεγάλη προσπάθεια απέναντι σε μια συμπαγή άμυνα ή -αν θέλετε- κόντρα στο πούλμαν που στήθηκε μπροστά στην εστία των γηπεδούχων. 

Μια ομάδα που στο πρώτο μέρος έχει κατοχή μπάλας 17% στο πρώτο ημίχρονο και 24% συνολικά, δεν κάνει φάση ως την ανάπαυλα και κλείνει το ματς με τέσσερις τελικές, τις δύο στην εστία, βρίσκει γκολ και παλεύει για την ισοφάριση ως την τελευταία φάση απέναντι στον περσινό νταμπλούχο.

Σε ένα ματς που έπρεπε να έχει κριθεί, βάσει εικόνας, απόδοσης και διαφοράς ποιότητας από το πρώτο... μισάωρο, κόντεψε να γίνει ντέρμπι επειδή πολυ απλά οι «ερυθρόλευκοι» μοιάζουν να μην μπορούν να διώξουν το άγχος από πάνω τους μετά τα ανεπιτυχή αποτελέσματα του τελευταίου διαστήματος. 

Η έλλειψη σιγουριάς, αυτοπεποίθησης και ψυχραιμίας που έδειξε η ομάδα του Πειραιά μπροστά και στις δύο εστίες, είναι απόρροια της πίεσης που έχει συσσωρευτεί τελευταία λόγω της επιτακτικής ανάγκης να μην πάει στα σκουπίδια άλλος βαθμός, τώρα που μπήκαμε στην τελική ευθεία της μάχης του τίτλου. 

Καθάρισαν τρεις παλιοσειρές

Ουσιαστικά για τον Ολυμπιακό στο συγκεκριμένο παιχνίδι καθάρισαν τρεις παλιοσειρές: Πρώτος και καλύτερος, ο Ζέλσον Μαρτίνς που ήταν ο πιο δραστήριος, έδωσε την ασίστ για το 2-0, ήταν «μέσα» στη φάση που άνοιξε το σκορ και γενικά πήρε τις περισσότερες πρωτοβουλίες από κάθε άλλον. Ακολούθησε ο Ελ Καμπί που ήταν μέσα στις φάσεις και τελικά επέστρεψε στη δουλειά με δύο γκολ μέσα σε ένα 10άλεπτο, αλλά και ο Ροντινέι που είχε ουσία στην τελική προσπάθεια και από δική του σέντρα-ξυραφιά άνοιξε το σκορ. 

Ηταν λογικό να φρεσκάρει την ομάδα του ο «Μέντι» μετά την υπερπροσπάθεια στο Λεβερκούζεν. Από την άλλη πλευρά, όμως, ο Ολυμπιακός δεν επιτρέπεται να έχει τόσο άγχος στο να σκοράρει με τόσες καθαρές τελικές, αλλά και να δέχεται τόσο εύκολα γκολ όπως αυτό με το οποίοι οι γηπεδούχοι μπήκαν ξανά στο παιχνίδι. 

Λογικό είναι οι γκέλες που προηγήθηκαν και κυρίως αυτές με τον Παναθηναϊκό και τον Λεβαδειακό να έχουν αποσυντονίσει σε ένα βαθμό την ομάδα του Πειραιά και να έχουν προσθέσει περισσότερο στρες στις πλάτες, αλλά αυτό είναι κάτι που πρέπει να μείνει στα αποδυτήρια ενόψει του ντέρμπι με τον ΠΑΟΚ. 

Ο Βάσκος τεχνικός που δεν μάσησε ποτέ τα λόγια του ήταν ο πρώτος που εντόπισε το πρόβλημα. Σε τελική ανάλυση, είδε ότι η ομάδα του κυριάρχησε στο τερέν σχεδόν σε όλη τη διάρκεια του αγώνα, αλλά η προσπάθεια και η απόδοσή της δεν αποτυπώθηκε στο δείκτη του σκορ. Η νίκη είναι νίκη, το τρίποντο πολύτιμο, αλλά το να διεκδικεί βαθμό ο Πανσερραϊκός σε ένα διάστημα που θα έπρεπε να βρίσκεται στο... καναβάτσο, δεν καταπίνεται εύκολα και αποτελεί καμπανάκι κινδύνου για τα πιο δύσκολα που έρχονται...

Το να σταθεί κάποιος στην προσπάθεια του Νασιμέντο που για μία ακόμη φορά ήταν από τους πιο δραστήριους, στον χρήσιμο Μπρούνο που πήρε αρκετές πρωτοβουλίες, ή να επιλέξει κάποιες μεμονωμένες καλές στιγμές είναι το μόνο εύκολο. Σε έναν μαραθώνιο, όμως, όπως αυτός του πρωταθλήματος, εκείνο που μετράει είναι ποιος θα διανύσει πρώτος τα χιλιόμετρα, συγκεντρώνοντας περισσότερους βαθμούς και το μετέωρο βήμα των φιλοξενούμενων στο φινάλε προβλημάτισε. 

Γενικά ο Ολυμπιακός φέτος δεν έχει πολλές νίκες με άνετο σκορ κι αυτό δεν είναι πρόβλημα μόνο της επίθεσης που σκοράρει δύσκολα, αλλά και της άμυνας που δέχεται γκολ εύκολα. Το να σταθούμε ξανά στην αργή αντίδραση του Μπιανκόν, είναι μια -πρόχειρη- προσέγγιση, αλλά δεν αποτυπώνει όλη την εικόνα που σχημάτισε ο κόκκινος πάγκος. 

Το «μάζευε κι ας είν' και ρώγες» ασφαλώς έχει τη σημασία του, καθώς όλα τα ματς μεταφράζονται για τους διεκδικητές του τίτλου σε τρεις βαθμούς, αλλά -θα συμφωνήσουμε- νομίζω ότι οι δυνατότητες των «ερυθρολεύκων» είναι πολύ μεγαλύτερες από το να φτάνουν σε νίκες επί τέτοιας δυναμικότητας αντιπάλων με την ψυχή στο στόμα...

Η επιστροφή του Ελ Καμπί

Από την άλλη πλευρά, είναι πολύ σημαντική η επιστροφή του Ελ Καμπί στο σκοράρισμα, με τον Μαροκινό να βρίσκει δίχτυα και μάλιστα δύο φορές, έπειτα από τις 24 Γενάρη και το γκολ που έκρινε το εντός έδρας ματς με τον Βόλο (1-0).

Είναι φανερό ότι στην παρούσα φάση η ομάδα πρέπει να πάρει περισσότερα από τα «αστέρια» της, από τους παίκτες που μπορούν να γείρουν την πλάστιγγα ακόμη και με μία ατομική ενέργεια και σε αυτή την προσπάθεια ο Ζέλσον δεν μπορεί να είναι μόνος.

Για την ιστορία, ο Αντρέ Λουίς έμεινε ξανά σε ρηχά νερά, παρότι είχε διάθεση να γίνει ενεργός και να απειλήσει στο διάστημα των 75 λεπτών που έμεινε στο γήπεδο... Λογικό είναι για παίκτη που κλείνει έναν μήνα παρουσίας στο μεγάλο λιμάνι. Ο καλός Ποντένσε για παράδειγμα είναι υπεραπαραίτητος στην παρούσα φάση και μακάρι για τον προπονητή του να εμφανιστεί σύντομα...