Δημήτρης Κωνσταντάρας: Το άγνωστο παρασκήνιο από τον στρατό
Ο γιος του εκλιπόντος δημοσιογράφου, Λάμπρος, αποκάλυψε τι συνέβη όταν ο πατέρας του, αλλά και εκείνος πήγαν να υπηρετήσουν τη θητεία τους!

Λίγες ημέρες μετά τον θάνατο του Δημήτρη Κωνσταντάρα, ο γιος του Λάμπρος έμαθε τι συνέβη όταν κλήθηκε να υπηρετήσει στο Ναυτικό. Ο παρουσιαστής μοιράστηκε στο Instagram δύο stories, ένα με μια φωτογραφία του πατέρα του όταν υπηρετούσε στον στρατό και τον διάσημο παππού του που είχε πάει να τον επισκεφθεί και άλλο ένα που αφορούσε τον ίδιο. «Όταν ο πατέρας μου πήγε στρατό, είχε έναν ισχυρό πατέρα που θα μπορούσε να… διευκολύνει τη θητεία του. Αλλά για λόγους αρχής, δεν το έκανε.

Όταν ήρθε η ώρα να κάνω τη θητεία μου εγώ, και πλέον ήταν αυτός ο ισχυρός, μαντέψτε τι έκανε…», έγραψε αρχικά στο Instagram και στη συνέχεια μας έδειξε το μήνυμα που έφτασε στο κινητό του από τον τότε προϊστάμενο μεταθέσεων στο Πολεμικό Ναυτικό: «Πριν από αρκετά χρόνια, όταν ήμουν προϊστάμενος των μεταθέσεων των ναυτοδιόπων στο ΓΠΝ, παρουσιάστηκε για να κάνει τη στρατιωτική του θητεία ο ναύτης Λάμπρος Κωνσταντάρας, εγγονός του θρυλικού ομώνυμου ηθοποιού και γιος του δημοσιογράφου και τότε βουλευτή Δημήτρη Κωνσταντάρα. Συνηθισμένος με την κλασική πρακτική, περίμενα το τηλέφωνο του βουλευτή πατέρα ή έστω κάποιου εκ μέρους, για την καλή μετάθεση του παιδιού. Ένα τέτοιο τηλεφώνημα δεν ήρθε ποτέ, πράγμα που με εντυπωσίασε θετικά.

«Το είχα υποψιαστεί»
Από την πλευρά μου, χωρίς την παραμικρή πίεση, αφού μελέτησα το βιογραφικό του Λάμπρου, διαπίστωσα ικανότητές του, τον μετέθεσα σε μια συγγενική θέση. Μετά από πολλά χρόνια συνάντησα τον Δημήτρη Κωνσταντάρα στην περιοχή της Ομονοίας. Συζητήσαμε και του ανέφερα την τότε περίπτωση του γιου του. Με ευχαρίστησε από καρδιάς, ένας απλός πατέρας και όχι ένας πασίγνωστος δημοσιογράφος και βουλευτής κόμματος εξουσίας. Μου έκανε ιδιαίτερη εντύπωση η γλυκύτητα και η ευγένεια του ανθρώπου. Καλό ταξίδι Δημήτρη Κωνσταντάρα», έγραψε ο συγκεκριμένος άνθρωπος με τον Λάμπρο να σχολιάζει: «Σήμερα, 21 χρόνια μετά, έμαθα αυτό… (το είχα υποψιαστεί βέβαια)».

