Το κρίσιμο αγκάθι στις διαπραγματεύσεις ΗΠΑ – Ιράν
Γιατί το ζήτημα της οικονομικής αποζημίωσης μπορεί να τινάξει στον αέρα όλες τις συζητήσεις για ειρήνη στη Μέση Ανατολή.
Ένα από τα σημαντικότερα εμπόδια που εξακολουθούν να δυσκολεύουν τις διαπραγματεύσεις μεταξύ Ηνωμένων Πολιτειών και Ιράν αφορά το ζήτημα της οικονομικής αποζημίωσης και της αποδέσμευσης παγωμένων ιρανικών κεφαλαίων.
Σύμφωνα με πληροφορίες που επικαλείται το CNN, η Τεχεράνη έχει διαμηνύσει μέσω διαμεσολαβητών ότι επιθυμεί να λάβει κάποια μορφή οικονομικής ελάφρυνσης αμέσως μετά την επίτευξη ενός αρχικού Μνημονίου Κατανόησης (MOU), χωρίς να χρειαστεί να περιμένει μεταγενέστερα στάδια της συμφωνίας. Για την ιρανική ηγεσία, η άμεση πρόσβαση σε μέρος των δεσμευμένων κεφαλαίων αποτελεί βασική προϋπόθεση ώστε να δικαιολογήσει πολιτικά στο εσωτερικό της χώρας οποιαδήποτε συμφωνία με την Ουάσιγκτον.
Από την αμερικανική πλευρά, ωστόσο, η προσέγγιση είναι διαφορετική. Αξιωματούχοι της κυβέρνησης Τραμπ εκφράζουν ανησυχίες ότι μια πρόωρη αποδέσμευση χρημάτων θα μπορούσε να υπονομεύσει το βασικό διαπραγματευτικό πλεονέκτημα των Ηνωμένων Πολιτειών: την οικονομική πίεση που έχουν προκαλέσει οι κυρώσεις και ο πολυετής οικονομικός αποκλεισμός του Ιράν.
Οι κυρώσεις παραμένουν μοχλός πίεσης
Η Ουάσιγκτον θεωρεί ότι οι κυρώσεις παραμένουν το ισχυρότερο εργαλείο πίεσης προς την Τεχεράνη. Η άρση μέρους αυτής της πίεσης πριν από την εφαρμογή συγκεκριμένων δεσμεύσεων από το Ιράν ενδέχεται, σύμφωνα με Αμερικανούς αξιωματούχους, να μειώσει σημαντικά τα κίνητρα της ιρανικής πλευράς να προχωρήσει σε περαιτέρω παραχωρήσεις κατά τις επόμενες φάσεις των συνομιλιών.
Το ζήτημα αναδεικνύει το βαθύ πρόβλημα εμπιστοσύνης που εξακολουθεί να χαρακτηρίζει τις σχέσεις των δύο χωρών. Το Ιράν επιδιώκει απτές αποδείξεις ότι οι διαπραγματεύσεις θα αποφέρουν άμεσα οφέλη, ενώ οι Ηνωμένες Πολιτείες θέλουν να διασφαλίσουν ότι κάθε οικονομική παραχώρηση θα συνδέεται με συγκεκριμένα και επαληθεύσιμα βήματα από την ιρανική πλευρά.
Στην πραγματικότητα, η διαφωνία δεν αφορά μόνο τα χρήματα, αλλά και τη σειρά με την οποία θα γίνουν οι αμοιβαίες παραχωρήσεις. Η Τεχεράνη ζητά πρώτα οικονομικά ανταλλάγματα ως ένδειξη καλής θέλησης, ενώ η Ουάσιγκτον επιμένει ότι η οικονομική ανακούφιση πρέπει να ακολουθήσει την εφαρμογή των συμφωνημένων δεσμεύσεων. Καθώς οι συνομιλίες προχωρούν, η εξεύρεση ενός συμβιβασμού στο θέμα των παγωμένων κεφαλαίων ενδέχεται να αποδειχθεί καθοριστική για την επιτυχία ή την αποτυχία ολόκληρης της διαπραγματευτικής διαδικασίας. Εάν δεν βρεθεί μια φόρμουλα που να ικανοποιεί και τις δύο πλευρές, το ζήτημα της οικονομικής αποζημίωσης μπορεί να εξελιχθεί στο βασικότερο εμπόδιο για την επίτευξη μιας ευρύτερης συμφωνίας μεταξύ ΗΠΑ και Ιράν.