Γιώργος Μαρίνος: Ο καλλιτεχνικός κόσμος θυμάται ιστορίες ζωής και τον αποχαιρετά με τα πιο τρυφερά λόγια

Η είδηση του θανάτου του Γιώργου Μαρίνου βύθισε στην θλίψη τον καλλιτεχνικό κόσμο και όχι μόνο, μιας και όλοι όσοι τον γνώρισαν έχουν να πουν τα πιο τρυφερά λόγια για έναν άνθρωπο που ήταν αυθεντικός σε ό,τι έκανε και έλεγε. Φίλοι και όσοι συνεργάστηκαν μαζί του τον αποχαιρέτησαν με δυο κουβέντες από καρδιάς.

«Δεν αντέχεται, αυτό δεν το θέλω, δεν το ‘θελα σήμερα. Είναι πάρα πολύ γνωστό ότι με τον Μαρίνο η σχέση μας ήταν μία τεράστια, μεγάλη σχέση. Χρόνια παρέα, ξενύχτια, γέλια, δουλειά. Ένα πολύ τρελό πράγμα ήταν η χημεία μας, πολύ τρελό. Κολλήσαμε. Του οφείλω τον καλλιτεχνικό μου εαυτό κατά πάρα πολύ μεγάλο μέρος. Μην πω ότι σ’ αυτόν και τον Βουτσινά οφείλω ολοκληρωτικά το κάτι, αν είμαι κάτι. Άνοιξε μια πόρτα στο θέαμα που δεν υπήρχε μέχρι τότε στην Αθήνα. Ήταν επαναστάτης, μοναδικός. Άλλαξε τον τρόπο της αθηναϊκής νύχτας. Αυτή η κολόνια είναι ακόμα στην αίσθησή μου. Ήταν ακριβός, ήταν ευγενής, ήταν αθυρόστομος, αλλά πάντα αριστοκράτης. Και πιστεύω κι εγώ πάρα πολύ ότι αυτό που έφερε ο Γιώργος στον αέρα της αθηναϊκής νύχτας, με το παρών του τόσα χρόνια, δεν το τόλμησε και δεν το έκανε με τέτοιο θάρρος κανένας» είπε για εκείνον ο Σταμάτης Κραουνάκης στην εκπομπή «Το Πρωινό».

Για τον θρυλικό σταρ μίλησε και ο Φώτης Σεργουλόπουλος: «Ήταν μεγάλη μορφή ο Γιώργος Μαρίνος. Ήταν ένας υπέροχος άνθρωπος. Όταν έκανε στη δεκαετία του ’80 τα σόου στη «Μέδουσα», περιμέναμε να γίνει η καινούργια παράσταση να πάμε να τη δούμε. Τον γνώριζα από πολύ μικρός, γιατί ήταν συμμαθητής με τη θεία μου στο Εθνικό. Είχαν σχεδόν την ίδια ηλικία, νομίζω η θεία μου πρέπει να ήταν ένα χρόνο μεγαλύτερη από τον Γιώργο. Και τον ήξερα, τον θυμάμαι, όταν ήμουν παιδάκι, τον θυμάμαι τον Γιώργο να έρχεται σπίτι μας, που ήταν πολύ νέοι. Νοσταλγείς από αυτή την εποχή, μια ομορφιά και μια ανεμελιά και μια χαρά για τη ζωή. Δεν ξέρω από πού το αντλούσαν ή εμείς το βλέπαμε έτσι. Έκανε και μία ζωή σταρ. Ήταν μια πολύ ιδιαίτερη περίπτωση».

«Για εμένα ο Γιώργος ήταν ένα γλυκό παιδί αλλά και ένας. Έφερε καινούργια πράγματα όταν δεν ήταν σίγουρος ότι θα γίνουν αποδεκτά. Όταν επιχείρησε να φέρει τα σόου να κάνει αυτά που έκανε στις πίστες, να τραγουδάει με τον δικό του τρόπο, να συνομιλεί με τον κόσμο... Δεν κράτησε πότε την απόσταση, «εγώ είμαι επάνω στη σκηνή και εσείς είστε κάτω». Η ιστορία του σόου στην Ελλάδα ήταν ο Γιώργος Μαρίνος. Εγώ τον ήξερα από πολύ παλιά γιατί είχε παίξει στην πρώτη ταινία του, στην ταινία που τον είχε ανακαλύψει ο άνδρας μου ο Ίων Νταϊφάς που ήταν σκηνοθέτης. Ήταν δικός μου άνθρωπος. Ερχόταν στο σπίτι μου» αποκάλυψε η Λόλα Νταϊφά.

Με λόγια αγάπης μίλησε για εκείνον και η Σόφη Ζαννίνου. «Έχω λυπηθεί βαθιά. Ήταν ένας εξαιρετικός δάσκαλος, λάτρης της λεπτομέρειας και της ακρίβειας. Ήθελε να γίνονται όλα με χειρουργική ακρίβεια. Με ατέλειωτες ώρες πρόβας. Μαζί του φεύγει μια ολόκληρη εποχή. Στη «Μέδουσα» για πρώτη φορά ακούσαμε τη λέξη σόου».

«Κοίτα, δεν είναι κάτι που δεν περιμένεις, οι άνθρωποι μεγαλώνουμε και έρχεται η ώρα να φύγουμε. Είχε απομακρυνθεί τα τελευταία χρόνια. Τουλάχιστον εγώ έκανα κάποιες προσπάθειες να τον συναντήσω, δεν μπόρεσα, δεν τα κατάφερα. Σοκαρίστηκα με την είδηση, δεν σου κρύβω, παρά αυτό που προείπα, ότι μεγαλώνουμε και φεύγουμε. Ήθελα να τον έχω δει. Ήθελα να του έχω κάνει μια αγκαλιά. Σ’ όποιο κόσμο κι αν βρισκότανε το μυαλό του, νομίζω μια αγκαλιά πάντα είναι σαν φάρμακο. Δεν ξέρω αν ήταν δική του επιλογή η απομόνωση. Δηλαδή πολλοί άνθρωποι προσπάθησαν να είναι κοντά στον Γιώργο, να τον βλέπουνε που και που και δεν το καταφέρανε» είπε η Ελένη Δήμου.

Συγκινημένη η Άννα Φόνσου δήλωσε: «Χάσαμε έναν μεγάλο καλλιτέχνη, έφερε την επανάσταση στην διασκέδαση. Ήταν χαριτωμένος, ήταν σπουδαίος ηθοποιός, ήταν σπουδαίος άνθρωπος. Ήμουν θαυμάστριά του πολλά χρόνια».

«Έχω να θυμάμαι μόνο καλά πράγματα. Ήταν ένας άνθρωπος πολύ μπροστά για την εποχή του. Ήταν ένας καταπληκτικός άνθρωπος, είχα την τύχη να συνεργαστώ μαζί του στο Ciao ANT1. Μας αγαπούσε και μας προτάτευε. Ήμασταν φίλοι για πολλά χρόνια» είπε ο Σπύρος Μπιμπίλας.