Η νίκη του Πούτιν αφήνει τον Τραμπ με δύσκολες επιλογές - Τα στρατηγικά διλήμματα

Η ιστορική συνάντηση κορυφής μεταξύ του Ντόναλντ Τραμπ και του Βλαντίμιρ Πούτιν, στην Αλάσκα, ολοκληρώθηκε με τον Αμερικανό πρόεδρο να την χαρακτηρίζει ως «10 στα 10» και να δηλώνει ότι σημειώθηκε «μεγάλη πρόοδος». Ωστόσο, η πραγματική εικόνα, όπως αναλύεται από διεθνείς ειδησεογραφικούς οργανισμούς, υποδηλώνει έναν θρίαμβο του Πούτιν και έναν Τραμπ που βρίσκεται αντιμέτωπος με σκληρά διλήμματα.

Ο Ρώσος πρόεδρος κατάφερε να αποκομίσει σημαντικά οφέλη, ξεκινώντας από την ίδια την παρουσία του στην Αλάσκα. Η υποδοχή με κόκκινο χαλί και την ταυτόχρονη αποβίβαση από τα προεδρικά τζετ προσέφερε μια εικόνα αποκατάστασης για έναν ηγέτη που θεωρείται «παρίας» στη Δύση λόγω των κατηγοριών για εγκλήματα πολέμου στην Ουκρανία.

Το πιο σημαντικό, ωστόσο, ήταν η ουσιαστική παραχώρηση του Τραμπ, όπως τονίζει σε ανάλυσή του το CNN. Υιοθετώντας τη ρωσική θέση, συμφώνησε οι συνομιλίες να επικεντρωθούν σε μια τελική ειρηνευτική συμφωνία – μια διαδικασία που μπορεί να διαρκέσει μήνες ή και χρόνια – αντί για μια άμεση κατάπαυση του πυρός. Αυτή η εξέλιξη δίνει στον Πούτιν τον απαραίτητο χρόνο για να συνεχίσει τις στρατιωτικές του επιχειρήσεις και να πιέσει περαιτέρω την Ουκρανία στο πεδίο της μάχης.

Πίεση στην Ουκρανία και η επόμενη μέρα

Ο Ντόναλντ Τραμπ, μετά τη συνάντηση, ενημέρωσε Ευρωπαίους ηγέτες για μια πρόταση του Πούτιν: η Ουκρανία να παραχωρήσει το 1/3 του Ντονμπάς, ενώ σε αντάλλαγμα η Ρωσία θα «παγώσει» τις γραμμές του μετώπου στις περιοχές Χερσώνα και Ζαπορίζια. Μια τέτοια συμφωνία θα έθετε το Κίεβο μπροστά σε ένα εξαιρετικά επώδυνο δίλημμα, με πολλούς αναλυτές να φοβούνται ότι θα αποτελέσει απλώς τη βάση για μελλοντικές επιθέσεις.

Η απουσία μιας άμεσης κατάπαυσης του πυρός αποτελεί μια μεγάλη αποτυχία για τον Τραμπ, ο οποίος πριν τη σύνοδο είχε δηλώσει πως «δεν θα είμαι ευτυχής αν φύγω χωρίς κάποια μορφή κατάπαυσης του πυρός». Η Ρωσία επιθυμεί να συνεχίσει τις συνομιλίες, ώστε να κερδίζει χρόνο και να ενισχύει τις θέσεις της, ενώ η Ουκρανία αιμορραγεί.

Παράλληλα, ο Τραμπ ανέστειλε τις απειλές του για επιβολή νέων, σκληρότερων κυρώσεων κατά της Ρωσίας. Αυτή η κίνηση, η οποία φέρεται να ήταν και το κίνητρο για τον Πούτιν να έρθει στην Αλάσκα, έγινε χωρίς εμφανή ανταλλάγματα από τη ρωσική πλευρά.

Τα διλήμματα του Τραμπ

Μετά τη σύνοδο, ο Τραμπ βρίσκεται αντιμέτωπος με μια σειρά από δύσκολες αποφάσεις, όπως τονίζει το CNN:

1. Πίεση στην Ουκρανία: Θα συνεχίσει να πιέζει το Κίεβο για μια επιβεβλημένη ειρήνη, η οποία θα νομιμοποιήσει την παράνομη εισβολή της Ρωσίας και θα ανατρέψει τις διεθνώς αναγνωρισμένες γραμμές συνόρων;
2. Επιστροφή στις κυρώσεις: Θα επανεξετάσει την επιβολή κυρώσεων ως μέσο πίεσης στη Ρωσία, προκειμένου να επαναφέρει τις συνομιλίες σε μια πιο ισορροπημένη βάση;
3. Επίδειξη δύναμης: Θα επιμείνει στην ιδέα μιας τριμερούς συνόδου κορυφής (Τραμπ-Πούτιν-Ζελένσκι), που θα ικανοποιούσε την επιθυμία του για θέαμα, αλλά είναι αμφίβολο αν θα φέρει ουσιαστικά αποτελέσματα;

Η σύνοδος στην Αλάσκα υπογράμμισε τη διαφορά στην προετοιμασία των δύο ηγετών. Ο Πούτιν εμφανίστηκε πλήρως διαβασμένος, ενώ ο Τραμπ έδειξε να βασίζεται στον «αυτοσχεδιασμό» και την προσωπικότητά του. Ο Ρώσος πρόεδρος φάνηκε να χειραγωγεί την επιθυμία του Τραμπ για αναγνώριση ως «ειρηνοποιός» και για θεαματικές επιτυχίες, χωρίς να προσφέρει σημαντικές παραχωρήσεις.

Μια χαμένη ευκαιρία για το Βραβείο Νόμπελ;

Ο Τραμπ, που συχνά έχει εκφράσει την επιθυμία του για το Βραβείο Νόμπελ Ειρήνης, είδε τις ελπίδες του να απομακρύνονται. Παρά την επικοινωνία με τον Πούτιν, η οποία από μόνη της είναι θετικό βήμα, η αδυναμία επίτευξης ακόμη και μιας κατάπαυσης του πυρός αποδεικνύει πόσο δύσκολη είναι η επίλυση του ουκρανικού ζητήματος.

Όπως ο ίδιος ο Τραμπ παραδέχτηκε σε συνέντευξή του: «Νόμιζα ότι αυτό θα ήταν το πιο εύκολο απ' όλα, και ήταν το πιο δύσκολο». Το αποτέλεσμα της συνόδου της Αλάσκας άφησε τον Τραμπ με λιγότερα από όσα ήλπιζε, ενώ ο Βλαντίμιρ Πούτιν αποχώρησε έχοντας επιτύχει σχεδόν όλα όσα είχε θέσει ως στόχο.