Τι συμβαίνει όταν ένας πατέρας που έχει καταδικαστεί για τη δολοφονία του γιου του ανακαλύπτει ότι το παιδί του ίσως ζει; Ξεκινώντας με αυτό το hook, το I Will Find You σε γραπώνει από το λαιμό και σε καθίζει στον καναπέ. Γρήγορος ρυθμός, cliffhangers και αποκαλύψεις που διαδέχονται η μία την άλλη είναι σίγουρα λόγοι για να δεις και τα 8 επεισόδια σε binge mode –αλλά δεν είναι μόνο αυτοί.
Το I Will Find You είναι ο καλύτερος τρόπος να μπεις στο σύμπαν του συγγραφέα Harlan Coben –στο Netflix έχουν προηγηθεί μεταξύ άλλων τα εξαιρετικά Run Away, Fool Me Once και Missing You– καθώς θα βρεις πολλά από τα στοιχεία που κάνουν τα βιβλία του μοναδικά και συγκεκριμένα τους χαρακτήρες σε παράλληλες ιστορίες και συνωμοσίες που αποκαλύπτονται σταδιακά. Εκεί που νομίζεις ότι η εξήγηση του μυστηρίου είναι προφανής, το σενάριο κάνει μια στροφή και σε βάζει πάλι να λύνεις γρίφους. Ακόμα και αν είσαι καλός σε αυτόν τον τομέα δύσκολα θα βρεις πώς συνδέονται όλα τα κομμάτια του παζλ.
Πέρα από το σενάριο που βασίζεται στις ανατροπές, οι ερμηνείες είναι αυτές που δίνουν υπόσταση στους χαρακτήρες. Ο Sam Worthington διαπρέπει στον ρόλο του πατέρα που προσπαθεί να αποδείξει την αθωότητά του και να μάθει την αλήθεια. Η Britt Lower προσθέτει βάθος στον ρόλο της δημοσιογράφου που πασχίζει να ισορροπήσει ανάμεσα στην επαγγελματική της ιδιότητα και την προσωπική της εμπλοκή στην υπόθεση (είναι αδερφή της πρώην γυναίκας του πατέρα), ενώ και οι δευτερεύοντες χαρακτήρες, ειδικά οι πράκτορες του FBI αποφεύγουν τα χιλιοειπωμένα στερεότυπα.
Στον πυρήνα του, ωστόσο, το I Will Find You είναι μια ιστορία για την πατρική αγάπη, το ψυχολογικό φορτίο της απώλειας και το τι είναι διατεθειμένος κάποιος να κάνει για τα αγαπημένα του πρόσωπα. Η αναζήτηση της αλήθειας δίνει συναισθηματική υπόσταση σε όλο το δημιούργημα του Robert Hull και ακόμα και οι πιο ακραίες ενέργειες είναι δικαιολογημένες. Αυτή η ισορροπία μεταξύ μυστηρίου και ανθρώπινης πλευράς είναι που κάνουν τη σειρά να βλέπεται τόσο ευχάριστα.
Στα πλην, σίγουρα θα θέλαμε κάτι πιο ρεαλιστικό, πιο Coben. Κάτι περισσότερο thriller και λιγότερο drama. Η αφήγηση βασίζεται περισσότερο στη διαρκή δημιουργία έντασης παρά στη λογική συνέπεια, με αποτέλεσμα αρκετές εξελίξεις να λειτουργούν μόνο αν ο θεατής είναι διατεθειμένος να αγνοήσει τα κενά του σεναρίου.
Υπερβολή υπάρχει και στην περιγραφή του εγκλήματος. Για παράδειγμα ο πατέρας κατηγορείται όχι μόνο για τη δολοφονία του μικρού γιου του, αλλά και ότι τον χτύπησε μέχρι θανάτου με ένα ρόπαλο, αφήνοντας πίσω του μια σορό που μπορούσε να ταυτοποιηθεί αποκλειστικά μέσω DNA. Η γενικότερη ατμόσφαιρα είναι πολύ πιο σκοτεινή από άλλες τηλεοπτικές μεταφορές των βιβλίων του Coben, ενώ η συναισθηματική φόρτιση που προκαλεί η βία εναντίον παιδιών τελικά πετυχαίνει το αντίθετο αποτέλεσμα, να σου χαλάσει την αίσθηση του μυστηρίου που με τόσο κόπο χτίστηκε.
Και φυσικά ξεπερνάμε το γεγονός ότι οι χαρακτήρες παίρνουν αποφάσεις που δύσκολα θα έπαιρνε ένας κοινός θνητός, προκειμένου να εξυπηρετηθούν οι σεναριακές ανάγκες. Από τη στιγμή που θυσιάζεται η αξιοπιστία για να επιτευχθεί μία ακόμα ανατροπή, η σειρά χάνει αρκετά.
Σε κάθε περίπτωση, το I Will Find You ίσως δεν είναι η σειρά που θα μνημονεύουμε για τα αρκετά τα επόμενα χρόνια, αλλά είναι τόσο καλοφτιαγμένη από όλες τις απόψεις (πλην σεναρίου-ανατροπών) που μπαίνει άνετα στο top10 χρονιάς.