Καρυστιανού: «Δεν θα μπορούσα ποτέ να ταχθώ υπέρ του θανάτου παιδιών - Θα παλέψω για δικαιοσύνη»

«Αν σκοπός είναι να μείνω βουβή, δεν θα το πετύχουν!», σημειώνει σε νέα ανάρτησή της, η Μαρία Καρυστιανού, μιλώντας για δόλια παρερμηνεία των όσων δήλωσε μετά την τραγωδία στη Χίο. 

Και προσθέτει: «Παραμένω η παιδίατρος που τιμώ τον όρκο μου και δεν θα μπορούσα ΠΟΤΕ να ταχθώ δήθεν υπέρ του θανάτου και μάλιστα παιδιών, στη θεραπεία των οποίων έχω αφιερώσει τη ζωή μου!»

Κάνει λόγο για «εργαλειοποίηση κατατρεγμένων ανθρώπων» και για «ελίτ που αδιαφορούν υποκριτικά για τον άνθρωπο και την ασφάλειά του και μετατρέπουν την Ελλάδα σε επί πληρωμή "αποθήκη ψυχών"».

Η ανάρτηση της Μαρίας Καρυστιανού έχει ως εξής:

Στην ανακοίνωση μου για τα τραγικά γεγονότα στη Χίο, η λέξη εισβολή (πράξη οργανωμένη από διακινητές) μετατράπηκε σε ...εισβολείς, οι οποίοι δήθεν δικαίως θαλασσοπνίγηκαν…
Μετά την έναρξη της διαδικασίας συγκρότησης του Κινήματός μας, ο,τιδήποτε λέω δολίως παρερμηνεύεται με τη γνωστή μέθοδο της διαστρέβλωσης λέξεων.
Αν σκοπός είναι να μείνω βουβή, δεν θα το πετύχουν!
Αν σκοπός είναι ο διχασμός της κοινωνίας και η διάλυση του ιστορικού αγώνα μας για τεράστιες θεσμικές αλλαγές που έχουμε ανάγκη, δεν θα το πετύχουν!
Ό,τι και να πουν, παραμένω η πολίτης που παλεύει —μαζί με πολλούς άλλους— για το δικαίωμα στην αξιοπρέπεια, στην ασφάλεια και το «ευ ζην» όλων.
Παραμένω η παιδίατρος που τιμώ τον όρκο μου και δεν θα μπορούσα ΠΟΤΕ να ταχθώ δήθεν υπέρ του θανάτου και μάλιστα παιδιών, στη θεραπεία των οποίων έχω αφιερώσει τη ζωή μου!
Οι άνθρωποι που χάθηκαν είναι ζωές που κόπηκαν απότομα, όπως κόπηκαν και οι ζωές των θυμάτων στα Τέμπη.
Ας αναλογιστούμε ποιοι εργαλειοποιούν κατατρεγμένους ανθρώπους, ποιοι ευθύνονται για τη σημερινή τους μοίρα με τους πολέμους και τη δυστυχία, ποιές διεθνείς και τοπικές συντεχνίες και "ελίτ" αδιαφορούν υποκριτικά για τον άνθρωπο και την ασφάλειά του και μετατρέπουν την Ελλάδα σε επί πληρωμή "αποθήκη ψυχών".
Κάποτε είπα: «Και μόνη μου να μείνω, θα παλέψω για την αλήθεια και τη δικαιοσύνη!». Γιατί αυτό είναι το οξυγόνο μας.
Αυτόν τον όρκο έδωσα για τη δικαίωση του παιδιού μου.
Σήμερα, παραμένοντας πιστή και σταθερή στον όρκο μου, στην αλήθεια και στην αποστολή μου, δηλώνω ακριβώς τα ίδια.
Με όση φωνή έχω.
Για όλα τα παιδιά.
Για όλους τους γονείς.
Για κάθε ανθρώπινο δικαίωμα.
Το όραμα μου είναι μια ελεύθερη κοινωνία δικαίου:
* Εκεί όπου ο άνθρωπος βρίσκεται πάνω από όλα.
* Εκεί όπου η ανάπτυξη και η ευημερία είναι δεδομένες.
* Εκεί όπου νιώθουμε την ασφάλεια να δημιουργούμε, να εργαζόμαστε για μια πολιτισμένη και δίκαιη χώρα.
Γνωρίζω ότι αυτός ο κοινός αγώνας μας θα δεχθεί ανελέητη επίθεση.
Σε μια χώρα όπου η κυβέρνηση διαχρονικά αδιαφορούσε για τον ξεριζωμό των παιδιών μας ως μεταναστών , οραματίζομαι να γίνουμε η μεγάλη αγκαλιά που θα τα κρατήσει εδώ και θα φέρει πίσω όσα ξενιτεύτηκαν.
Με την ίδια στοργική ματιά κοιτώ κάθε παιδί και κάθε αδύναμο πλάσμα.
Η ψυχή, ο πολιτισμός και η αγάπη για τον συνάνθρωπο δεν έσβησαν στη χώρα που ύμνησε τη ζωή και τη δημιουργία.
Διότι σε κάθε ερώτηση η μόνη απάντηση είναι: Ο ΑΝΘΡΩΠΟΣ
Το καλό θα νικήσει!