Λούκας Γιώρκας: «Οι κρίσεις πανικού με έκαναν δυσλειτουργικό - Δεν μπορούσα να δουλέψω»

Ο Λούκας Γιώρκας ήταν καλεσμένος στην εκπομπή «Happy day» και μίλησε για τις κρίσεις πανικού που είχε από τότε που ήταν φοιτητής, μέχρι μάλιστα πολύ πρόσφατα που τελικά κατάφερε να τις αντιμετωπίσει… «Κρίσεις πανικού πέρασα σε πολλές φάσεις της ζωής μου, από το 2008 που ήμουν φοιτητής, μέχρι και πέρσι, πρόπερσι. Ξεκίνησαν περίπου έξι μήνες πριν πάω στο X-Factor. Ήμουν φοιτητής και έτσι ήταν κάτι πρωτόγνωρο. Το 2008 δεν ήταν κάτι σύνηθες, δεν μιλούσε πολύ ο κόσμος γι’ αυτό, οπότε δεν ήξερα τι βίωνα.

Θυμάμαι την πρώτη μου κρίση πανικού... Ήμουν στο δωμάτιό μου στην Πάτρα, φοιτητής, 21-22 χρόνων και ένιωθα ότι δεν ήμουν μόνος στο δωμάτιο, χωρίς να είναι κάτι μεταφυσικό! Άρχισα σιγά - σιγά να τρέμω, να έχω σπασμούς, είχα πλήρη διαύγεια, αλλά δεν είχα έλεγχο του σώματός μου».

«Η κοινωνία σε σπρώχνει στο άγχος»

«Ένιωσα έναν τρόμο, έναν πανικό χωρίς λόγο. Φυσικά από τότε μέχρι και σήμερα έχω βιώσει πολλές φορές τέτοιες καταστάσεις. Συνήθως αυτό έρχεται όταν τελειώσει το άγχος και η αγωνία. Δηλαδή όταν είμαι σε φάση ησυχίας, που μπορεί να προηγήθηκε μια στρεσογόνα περίοδος… Στα σκάει, που λέμε, εκεί.

Ο τρόπος σκέψης μας οδηγεί εκεί. Και επειδή η κοινωνία και η πραγματικότητα όπως συμβαίνει σήμερα, σπρώχνει τον άνθρωπο προς τα εκεί, από μόνη της, σε σπρώχνει στο άγχος, σε σπρώχνει στο να νιώθεις ότι θα κριθείς από τον οποιονδήποτε ανά πάσα ώρα και στιγμή. Κι αν έχεις και λίγο την τελειομανία και την αυστηρότητα με τον εαυτό σου, πέφτεις στην παγίδα για πλάκα».

«Θέλει έναν παραπάνω αγώνα»

«Απευθύνθηκα σε ειδικό. Πήρα αγωγή και έκανα ψυχοθεραπεία παράλληλα με τον πνευματικό μου, που πάντα είχα, αλλά θεωρώ ότι η παντρειά αυτών ήταν σωτήρια. Τώρα ακούω τα καμπανάκια, αλλά δεν ξέρω αν ένας άνθρωπος που έχει αυτή την τάση του άγχους, της αγχώδους διαταραχής, αν μπορεί να απεγκλωβιστεί. Δεν λέμε ότι είναι καταδικασμένος, αλλά θέλει έναν παραπάνω αγώνα. Νομίζω ότι εγώ είμαι σ’ αυτή την κατηγορία. Έχω αυτή την τάση. Είναι μια καθημερινή δουλειά…»