Οι διάσημες φράσεις που δεν ειπώθηκαν ποτέ

Κάνε κλικ και δες περισσότερο
Flash.gr στην αναζήτηση της Google

Σίγουρα το έχετε ξαναδεί: Εκείνες τις φωτογραφίες του Γκάντι, της Μέριλιν Μονρόε ή του Αβραάμ Λίνκολν, συνοδευόμενη από μια εύστοχη ρήση που μοιάζει ακριβώς με κάτι που θα μπορούσαν να είχαν σκεφτεί οι ίδιοι. Λοιπόν, σε πολλές περιπτώσεις, αυτές οι φράσεις είναι πολύ καλές για να είναι αληθινές... Ας δούμε μερικές από αυτές, όπως τις κατέγραψε το interestingfacts:

Νέλσον Μαντέλα: «Ο βαθύτερος φόβος μας δεν είναι ότι είμαστε ανεπαρκείς. Ο βαθύτερος φόβος μας είναι ότι είμαστε απίστευτα ισχυροί».

Ο ήρωας του αγώνα κατά του απαρτχάιντ και πρώην πρόεδρος της Νότιας Αφρικής, Νέλσον Μαντέλα, δεν το είπε ποτέ αυτό. Η φράση προέρχεται από τη Μαριάν Ουίλιαμσον, τη γκουρού της Νέας Εποχής και πρώην υποψήφια για τις προεδρικές εκλογές του 2020. Σύμφωνα με το Quote Investigator, η φράση εμφανίστηκε για πρώτη φορά στο έβδομο κεφάλαιο του μπεστ σέλερ της Ουίλιαμσον το 1992, A Return to Love: Reflections on the Principles of A Course in Miracles.

Η πλήρης φράση είναι: «Ο βαθύτερος φόβος μας δεν είναι ότι είμαστε ανεπαρκείς. Ο βαθύτερος φόβος μας είναι ότι είμαστε απίστευτα ισχυροί. Είναι το φως μας, όχι το σκοτάδι μας, που μας τρομάζει περισσότερο. Αναρωτιόμαστε: Ποιος είμαι εγώ για να είμαι λαμπρός, υπέροχος, ταλαντούχος, φανταστικός; Στην πραγματικότητα, ποιος είσαι εσύ για να μην είσαι; Είσαι παιδί του Θεού. Το να υποκρινόμαστε ότι είμαστε ασήμαντοι δεν ωφελεί τον κόσμο. Δεν υπάρχει τίποτα φωτισμένο στο να συρρικνωνόμαστε ώστε οι άλλοι να μην αισθάνονται ανασφαλείς κοντά μας. Όλοι προοριζόμαστε να λάμψουμε, όπως κάνουν τα παιδιά».

Δεν είναι απολύτως σαφές πώς αποδόθηκε η πατρότητα αυτής της φράσης στον Μαντέλα.

Αβραάμ Λίνκολν: «Όσοι αγαπούν αυτού του είδους τα πράγματα θα βρουν ότι αυτό είναι ακριβώς αυτό που τους αρέσει».

Πρόκειται για μια πολύ διπλωματική φράση, αλλά ο Λίνκολν δεν την είπε ποτέ. Το Quote Investigator εντόπισε την προέλευση της φράσης στον χιουμορίστα του 19ου αιώνα, Τσαρλς Φάραρ Μπράουν, γνωστό και ως Άρτεμους Γουόρντ. Το 1863, ο Μπράουν δημιούργησε μια σειρά από ψεύτικες μαρτυρίες για κάποιες διαλέξεις που έδινε, συμπεριλαμβανομένου ενός φανταστικού σχολίου από κάποιον «Ο. Άμπε». Αυτός ο «Άμπε» υποτίθεται ότι είπε: «Δεν έχω ακούσει καμία από τις διαλέξεις σας, αλλά από ό,τι μπορώ να καταλάβω θα έλεγα ότι για τους ανθρώπους που τους αρέσει το είδος των διαλέξεων που δίνετε, είναι ακριβώς το είδος των διαλέξεων που αρέσει σε τέτοιους ανθρώπους».

Η μαρτυρία ανατυπώθηκε σε διάφορες εκδοχές και η φράση άρχισε να συνδέεται με τον Λίνκολν. Αργότερα, κυκλοφόρησε μια ιστορία ότι ο Μπράουν είχε διαβάσει μια διάλεξη στον Λίνκολν, ο οποίος απάντησε με μια εκδοχή της φράσης. Πιο μετά, το όνομα του Μπράουν εξαφανίστηκε εντελώς από την ιστορία. Οι συγγραφείς Τζορτζ Μπέρναρντ Σω, Μαξ Μπίρμπομ και Μιούριελ Σπαρκ έχουν όλοι χρησιμοποιήσει τη φράση - αλλά πολύ καιρό αφού είχε ήδη αρχίσει να κυκλοφορεί.

Παρεμπιπτόντως, άλλα πράγματα που ο Λίνκολν δεν είπε ποτέ είναι: «Στο τέλος, δεν είναι τα χρόνια της ζωής σου που μετράνε. Είναι η ζωή στα χρόνια σου» και «Σχεδόν όλοι οι άνδρες μπορούν να αντέξουν τις αντιξοότητες, αλλά αν θέλεις να δοκιμάσεις τον χαρακτήρα ενός άνδρα, δώσ' του εξουσία», μεταξύ πολλών άλλων παραδειγμάτων.

Μαχάτμα Γκάντι: «Γίνε η αλλαγή που θέλεις να δεις στον κόσμο».

Είναι μια όμορφη φράση, αλλά δεν την είπε ο Γκάντι. Είπε όντως κάτι παρόμοιο: «Αν μπορούσαμε να αλλάξουμε τους εαυτούς μας, θα άλλαζαν και οι τάσεις στον κόσμο. Καθώς ο άνθρωπος αλλάζει τη φύση του, έτσι αλλάζει και η στάση του κόσμου απέναντί του. … Δεν χρειάζεται να περιμένουμε να δούμε τι κάνουν οι άλλοι».

Σύμφωνα με το Quote Investigator, η πιο συνοπτική εκδοχή της φράσης δεν άρχισε να εμφανίζεται παρά στα μέσα της δεκαετίας του 1970, δηλαδή δεκαετίες μετά τον θάνατο του Γκάντι.

Μαρία Αντουανέτα: «Ας φάνε παντεσπάνι!»

Παρά τις ιστορίες που κυκλοφορούν για εκείνη εδώ και αιώνες - όπως αυτή που λέει ότι εκστόμισε αυτή τη φράση όταν της είπαν ότι οι χωρικοί δεν είχαν ψωμί - η Μαρία Αντουανέτα δεν ήταν επιπόλαιη. Στην πραγματικότητα, ήταν έξυπνη, ευαίσθητη και φιλάνθρωπη, σύμφωνα με τη βιογράφο της, τη Λαίδη Αντόνια Φρέιζερ.

Η Φρέιζερ, όπως και άλλοι, έχουν επισημάνει ότι παραλλαγές αυτής της φράσης υπήρχαν πολύ πριν από τη γέννηση της Αντουανέτας. Η ιστορία αναφέρθηκε για πρώτη φορά για την Ισπανίδα πριγκίπισσα, Μαρία-Τερέζα, η οποία παντρεύτηκε τον Λουδοβίκο XIV το 1660. Υποτίθεται ότι πρότεινε στον γαλλικό λαό να φάει «la croûte de pâté», δηλαδή «την κόρα του πατέ». Άλλα μέλη της βασιλικής οικογένειας συνδέθηκαν με την ιστορία με την πάροδο των χρόνων και ο φιλόσοφος Ζαν-Ζακ Ρουσσώ έκανε τη φράση διάσημη στο έργο του «Εξομολογήσεις» του 1766, αλλά την απέδωσε σε «μια μεγάλη πριγκίπισσα» - όχι σε κάποια συγκεκριμένη.

Μέριλιν Μονρό: «Δώσε σε μια κοπέλα τα σωστά παπούτσια και μπορεί να κατακτήσει τον κόσμο».

Στη Μονρόε αποδίδονται πολλές δημοφιλείς φράσεις. Η πατρότητα της συγκεκριμένης ανήκει στην ηθοποιό Μπέτι Μίντλερ, αν και δεν χρησιμοποίησε ακριβώς αυτές τις λέξεις. Σύμφωνα με το Quote Investigator, η αρχική διατύπωση εμφανίστηκε σε ένα ένθετο εφημερίδας με τίτλο «Family Weekly» το 1980, το οποίο περιλάμβανε μια ενότητα όπου απλοί άνθρωποι μπορούσαν να υποβάλλουν ερωτήσεις σε διάσημους.

Ρωτήθηκε η Μίντλερ: «Αληθεύει ότι έχετε πραγματικά πάθος για τα παπούτσια; Αν ναι, τι είδους προτιμάτε;» Εκείνη απάντησε: «Αυτά με τα ψηλά τακούνια. Δεν είναι πάντα εύκολο να τα βρεις. Πιστεύω ακράδαντα ότι με τα σωστά παπούτσια μπορεί κανείς να κυριαρχήσει στον κόσμο. Ευτυχώς για τον κόσμο, δεν έχω βρει τα σωστά παπούτσια για να επιτύχω αυτόν τον στόχο. Ωστόσο, τα καταστήματα υποδημάτων σε όλη τη χώρα μπορούν να επιβεβαιώσουν τις ειλικρινείς και επίμονες προσπάθειές μου προς αυτή την κατεύθυνση».

Άλμπερτ Αϊνστάιν: «Δε μετράνε όλα όσα μπορούν να μετρηθούν και δεν μπορούν να μετρηθούν όλα όσα μετράνε».

Ο Αϊνστάιν μπορεί να συμφωνούσε με αυτή την άποψη, αλλά δεν την είπε. Το Quote Investigator προτείνει να αποδοθεί η φράση στον κοινωνιολόγο, Γουίλιαμ Μπρους Κάμερον, ο οποίος έγραψε σε ένα έργο του 1963: «Θα ήταν ωραίο αν όλα τα δεδομένα που χρειάζονται οι κοινωνιολόγοι μπορούσαν να απαριθμηθούν, γιατί τότε θα μπορούσαμε να τα επεξεργαστούμε σε υπολογιστές της IBM και να σχεδιάσουμε διαγράμματα, όπως κάνουν οι οικονομολόγοι. Ωστόσο, δεν μετράει ό,τι μπορεί να μετρηθεί και δεν μπορεί να μετρηθεί ό,τι μετράει». Δεν υπάρχει καμία αναφορά ότι ο Αϊνστάιν το είπε αυτό παρά μόνο μέχρι το 1986, περισσότερο από τρεις δεκαετίες μετά τον θάνατό του.

Βολταίρος: «Διαφωνώ με αυτά που λες, αλλά θα υπερασπιστώ μέχρι θανάτου το δικαίωμά σου να τα λες».

Ο διάσημος Γάλλος φιλόσοφος, Βολταίρος, το πραγματικό όνομα του οποίου ήταν Φρανσουά-Μαρί Αρουέ, πέθανε το 1778, αλλά αυτή η φράση εμφανίστηκε στις αρχές του 20ού αιώνα. Εμφανίζεται για πρώτη φορά σε ένα βιβλίο του 1906 με τίτλο «Οι φίλοι του Βολταίρου» και περιγράφει τη στάση του απέναντι σε μια κατάσταση, όχι κάτι που είπε πραγματικά.

Σύμφωνα με το Quote Investigator, η ιστορικός, Έβελιν Μπεατρίς Χολ, (που έγραφε με το ψευδώνυμο S. G. Tallentyre) έγραψε για μια αναταραχή σχετικά με ένα αμφιλεγόμενο κείμενο, το De l’esprit («Περί του Νου»), το οποίο απαγορεύτηκε και κάηκε δημόσια. Ο Βολταίρος δεν ήταν οπαδός του βιβλίου, αλλά θεώρησε ότι η αντίδραση ήταν κάπως υπερβολική.

Όπως αναφέρει η Χόλ: «Τι φασαρία για μια ομελέτα!» είχε αναφωνήσει ο [Βολταίρος] όταν έμαθε για την καύση. Πόσο φρικτά άδικο να διώκεις έναν άνθρωπο για μια τόσο ασήμαντη λεπτομέρεια! «Διαφωνώ με αυτά που λες, αλλά θα υπερασπιστώ μέχρι θανάτου το δικαίωμά σου να τα λες», ήταν η στάση του τώρα».

Το γεγονός ότι η Χολ έβαλε τη φράση σε εισαγωγικά δίνει την εντύπωση ότι είναι κάτι που είπε ο Βολταίρος, αλλά όπως η ίδια η Χολ διευκρίνισε αργότερα στις επιστολές της, ήταν μια «αρχή του Βολταίρου», όχι τα ακριβή του λόγια.

Κάνε κλικ και δες περισσότερο
Flash.gr στην αναζήτηση της Google