Οι δημοσκοπήσεις χαρτογραφούν το νέο τοπίο: Τσίπρας, Καρυστιανού και η «μάχη» της οργής
Η εμφάνιση της Μαρίας Καρυστιανού ήταν ικανή (;) να ανατρέψει τα προσώρας πολιτικά δεδομένα. Δεν είναι λίγοι εκείνοι που πιστεύουν πως το δεδομένο, από μόνο του, αποτελεί μια επί της ουσίας ήττα και των υπαρχόντων κομμάτων.
Όπως σημειώνουν και οι δημοσκόποι, «δημιουργεί ένα νέο τοπίο» αλλά «ακόμη είναι νωρίς». Το ζητούμενο, πλέον, δεν είναι ποιος θα είναι το πρώτο κόμμα. Εξάλλου δεν ήταν εδώ και καιρό. Αλλά ποιος θα αναλάβει τη ευθύνη της αξιωματικής αντιπολίτευσης. Με την προϋπόθεση είτε της αυτοδυναμίας-σε πρώτη ή δεύτερη κάλπη- είτε της κυβέρνησης συνεργασίας. Και εδώ αρχίζουν τα δύσκολα. Ποιος με ποιον ή ποιοι με ποιον. Και αν είναι η Νέα Δημοκρατία (ΝΔ) το πρώτο κόμμα, τότε με ποιον. Γιατί και στην πολιτική όλα έχουν σχέση με την απόλυτη αριθμητική των κοινοβουλευτικών εδρών.
Τσίπρας, Καρυστιανού και η «μάχη» της οργής
Θεωρείται δεδομένο, λένε οι δημοσκόποι με τους οποίους συνομίλησε ο flash.gr., πως η Μαρία Καρυστιανού επιδιώκει να εισχωρήσει στους κόλπους όλων των κομμάτων. Με το επιχείρημα της ηθικής και της απόλυτης άρνησης, θα προσπαθήσει να αφομοιώσει την οργή και την απογοήτευση. Ειδικά στους νέους-ψηφίζουν οι 16χρονοι- και στους «πληγωμένους» ψηφοφόρους. Το εγχείρημα του ΣΥΡΙΖΑ προκάλεσε ένα σεισμό στο πολιτικό σύστημα. Η εκμετάλλευση της οργής μπορεί να αποτελεί το ιστορικό προηγούμενο. Μπορεί να επαναληφθεί; «Αυτό είναι και το μέγα ρίσκο», λένε οι δημοσκόποι. Διότι οι εποχές είναι διαφορετικές, και η κ. Καρυστιανού δεν είναι Τσίπρας».
Από την άλλη πλευρά, πολλοί πιστεύουν πως ο πρώην πρωθυπουργός επιδιώκει την νέα άλωση του παραδοσιακού ΠΑΣΟΚ. Ενός κόμματος, όμως, που μοιάζει να διατηρεί το βασικό του κορμό και να αντέχει και στο χρόνο και στις συνθήκες. Το «κίνημα» του Αλέξη Τσίπρα, προσώρας δεν είναι δεδομένο. Όχι μόνον διότι δεν έχει δοθεί η επίσημη έναρξη αλλά διότι και ο ίδιος δείχνει να παρακολουθεί με προσεκτικότερη ματιά τόσο τις διεθνείς εξελίξεις όσο και την εσωτερική κινητικότητα.
Ο Κυριάκος Μητσοτάκης αναμφισβήτητα είναι ισχυρός. Στον έβδομο χρόνο διακυβερνήσεως η ΝΔ παραμένει πρώτο κόμμα με μειωμένα ποσοστά αλλά με ευδιάκριτη διαφορά από οποιονδήποτε δεύτερο. Και αυτό είναι το μεγάλο στοίχημα και για τον ίδιον και για την αντιπολίτευση. Είναι, ίσως η πρώτη φορά που απέναντι στην ΝΔ δεν υπάρχει σε κόμμα ο «αέρας της νίκης». Και αυτό είναι, επίσης, ιστορικό παράδοξο και πολλοί το χρεώνουν στον πρωθυπουργό. Με ότι σημαίνει αυτό και σε εσωκομματικό επίπεδο που ουδείς δεν αμφισβητεί την πρωτοκαθεδρία του. «Αυτό αποδεικνύεται σε όλες τις μετρήσεις μας», λένε οι δημοσκόποι.
Αντιθέτως πολλοί αμφισβητούν την κεντροαριστερά. ‘Η αλλιώς το «αντίπαλο δέος»…
